دِرَفشـان|𝐃𝐞𝐫𝐚𝐟𝐬𝐡𝐚𝐧🩵✨

یه‌تعداد اکانت دیلیت شده که توی چنل بودن ریمو کردم‌. حقیقتا نمی‌خوام تعداد ممبر الکی باشه.

از ۵/۵/۵. بی‌برقی و کیکِ دستپخت مامان و شروع فصل دوم بامدادِ خمار؛ طوفان هم داشت شروع می‌شد ولی فروکش کرد تا، به‌وقتش..

یکی از مهم‌ترین اصل‌های زندگی.. خودم بعضی وقتا یادم می‌ره با اینکه زمان کنکور خیلی بهش پایبند بودم:))

اولین کار مهم تابستون؛ تمیز‌کاری.

قوی باش و دوباره بساز. اتفاقایی افتاد که برای همه کابوسه، برای خودتم کابوس بود. می‌دونم داری توی کابوس زندگی می‌کنی، اما بهت قول می‌دم این پایان داستان نیست. ورق رو برمیگردونی و از این روزها عبور می‌کنی. گور بابای بقیه که چه فکری کنن اگر بدونن چقدر سقوط کردی. مگه وقتی حالت بد بود اونا بودن؟ مگه وقتی سقوط کرده بودی اونا بودن؟ نفس عمیق بکش و هرآنچه خراب شده رو دوباره درست کن. بپذیر که یهویی درست نمی‌شه، به خودت یه سال وقت بده و بهت قول می‌دم سال بعد انقدر همه‌چیز عوض شده که به خودت افتخار کنی. فقط ادامه بده عزیزم. روی پاهات وایسا. پاهات نلرزن یه وقت.

کاش ۵/۵/۵ خیلی خوش بگذره.

اولین فیلم تابستون؛ رها. با مامان و داداش دیدیم^^

چون تابستون کوتاهه، بریم که شروع کنیم.

اگه ۸۰٪ انرژیت رو بذاری، معمولا همون ۸۰٪ نتیجه می‌گیری. ولی اگه ۱۰۰٪ خودتو بذاری وسط، ممکنه ۱۰۰۰٪ هم نتیجه بگیری. چون اون ۲۰٪ آخر دقیقا همون‌جاییه که جادو اتفاق میفته. چرا؟ چون خیلیا اون‌قدری دیوونه نیستن که واقعا تا تهش برن. فقط وقتی یه ترکیبی از یه باورِ دیوونه وار ، وسواس و شاید یه زخم قدیمی تو وجود آدم باشه، اون ۲۰٪ اضافه ممکن می‌شه. این همون جاییه که حتی عقل هم می‌گه: «بسه دیگه » ولی تو هنوز ادامه می‌دی. این همونجاست که بزرگ ترین نقطه ضعفت میشه بزرگ ترین نقطه قوتت. اونجاست که دیگه نمیتونی متوقف بشی. چون از یه جایی به بعد، موفقیت دیگه فقط به استعداد یا شانس ربط نداره. ربط داره به اینکه "کی حاضره بیشتر دووم بیاره؟" "کی حاضرِ بیشتر سختی بکشه؟" و "کی دیرتر از بقیه جا می‌زنه؟" درد، همون فیلتریه که آدم‌ها رو از هم جدا می‌کنه.. و خیلی‌ها ازش رد نمی‌شن!

تموم شد ولی بد تموم شد.

چقدر سریع وقت رفتن می‌شه.

یادش بخیر قبلا قهوه باعث می‌شد نخوابی‌.

با نام و یاد خدا، آخرین شب امتحان ترم یک را آغاز می‌کنیم.

واقعا مشهد خیلی نازه، خیلی خوشگله، خیلی تمیزه، خیلی شیکه؛ هم پاساژ‌های شیک و مغازه‌های برند داره، هم مناطق اطرافش حس شمال می‌ده، هم خیابون‌های باحال داره، هم رستوران‌‌ها و غذا‌های خوشمزه داره، هم خانومای ناز خیلی خوشتیپ داره، هم حرم داره، و واقعا تفاوت آدما جالبه اونجا! تنها شهری که حسرت خوردم چرا قبول نشدم مشهد بود:))

البته یادم اومد که ۲تا طوفان در پیش دارم که اولی مقدمه دومیه:)) امیدوارم خدا هردو رو بخیر بگذرونه..

در حال حاضر خیلی غمگینم، هیچ حس رضایتی از خودم ندارم و از خودم ناراحتم. امیدوارم تصمیمات درستی که برای تابستون دارم عملی بشه و این غصه رو کم کنه. علاوه‌بر این یک طوفان هم درپیش دارم، امیدوارم از اونم سالم بیام بیرون:)) هیچ‌کاری هم برای فرار ازش نمی‌کنم، باهاش کنار اومدم فعلا. داداشیم شده؛)

درس، آناتومی ناجذابِ رومخ.

حالا پدر و مادر هزار جور تروما و طرحواره درونت ایجاد می‌کنند قبول. یه سری آزادی هات رو به اسم مراقبت و دلسوزی ازت میگیرن قبول. بهت احساس ناکافی بودن میدن قبول. ولی این طفلکی ها خودشونم دارن اساسی سرویس میشن تو این اوضاع.

زندگی درون ماست، نه بیرون ما... انسان بودن میان دیگر آدمیان و انسان ماندن، نومید نشدن و سقوط نکردن در مصیبت‌هایی که ممکن است سرت بیاید، زندگی یعنی همین. پ.ن چیزی که شمارو نجات میده کتاب خوندنه لطفا برادران کارامازوف رو بخونید ❤️🌱