SHIRDAL POST | شیردال پست

گزارش‌ ها از پرواز پهپاد های شناسایی منتسب به نیروهای دشمن بر فراز مناطقی در کرمانشاه، تبریز، اندیمشک و برخی شهرهای شمال‌ غرب، غرب و جنوب‌ غرب کشور حکایت دارد. گویا دستور پراکندگی برای فرودگاه های کشور هم صادر شده. @SHIRDALPOST

وضعیت خاورمیانه: @SHIRDALPOST

روابط عمومی ارتش: ساعت ۱۸:۳۰ امروز، یک فروند پهپاد شناسایی پیشرفته اوربیتر با آتش سامانه‌های بومی نیروی پدافند هوایی ارتش در منطقه جنوب شرق کشور، تحت شبکه یکپارچه پدافند هوایی کشور، بر فراز تنگه هرمز مورد اصابت قرار گرفت و منهدم شد. @SHIRDALPOST

یک سند ۴۴ صفحه‌ای از برنامه‌های روسیه برای سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۶ جزئیاتی از طرح‌ها برای تعمیق همکاری با ایران در زمینه‌های مالی، انرژی هسته‌ای، نفت و گاز، هوانوردی، حمل و نقل، فناوری و رسانه را ارائه می‌دهد. این طرح شامل گسترش تجارت با استفاده از ارزهای ملی و ایجاد کانال‌های بانکی مستقل، بررسی امکان پرداخت‌ها با استفاده از ارز دیجیتال بانک مرکزی، ادامه فعالیت‌های شرکت روس‌آتوم در نیروگاه‌های شماره ۱ تا ۳ بوشهر، مشارکت روسیه در پروژه‌های انرژی شادگان، کیش و شمال پارس، و احتمالاً تولید قطعات هواپیمای روسی در ایران است. همچنین، این سند به پروژه راه‌آهن رشت-آستارا و کریدور حمل و نقل شمال-جنوب، سرمایه‌گذاری ایران در زیرساخت‌های بندری روسیه، قراردادهای مربوط به فناوری و امنیت اطلاعات روسیه در ایران، و پروژه‌های مشترک رسانه‌ای و آموزش خبرنگاران می‌پردازد. این سند که در سپتامبر ۲۰۲۴ تصویب شده است، پیش از جنگ فعلی بین ایالات متحده و ایران تهیه شده و مشخص نمی‌کند که کدام پروژه‌ها همچنان فعال هستند، اگرچه تعدادی از آن‌ها از آن زمان به طور علنی پیشرفت داشته‌اند. @SHIRDALPOST

تایم تبادل

رادار APG-73 یک ارتقای مربوط به اواخر دهه ۱۹۸۰ بر پایه رادار APG-65 است که توان عملیاتی بالاتر، ظرفیت حافظه بیشتر، قابلیت اطمینان بهبودیافته و نگهداری آسان‌تر را فراهم می‌کند. برای کاهش هزینه‌های تولید، بسیاری از ماژول‌های این رادار ارتقایافته با رادار APG-70 (نصب‌شده روی F-15E Strike Eagle) مشترک است؛ مهندسان نرم‌افزار آن زبان برنامه‌نویسی JOVIAL را انتخاب کردند تا بتوانند نرم‌افزارهای موجود نوشته‌شده برای APG-70 را قرض گرفته و متناسب‌سازی کنند. هنگامی که این رادار به یک زیرسیستم حس‌گر حرکتی، مولد شکل‌موج کششی و تجهیزات آزمون ویژه مجهز شود، می‌تواند نقشه‌های زمینی با تفکیک‌پذیری بالا تولید کند و از الگوریتم‌های همبستگی تصویری پیشرفته برای افزایش دقت تعیین هدف سلاح بهره ببرد. از سال ۱۹۹۲، رادار APG-73 در هواپیماهای F/A-18C/D Hornet نیروی دریایی و تفنگداران دریایی ایالات متحده؛ مدل‌های اولیه F/A-18E/F Super Hornet نیروی دریایی آمریکا؛ و در نیروی هوایی فنلاند، سوئیس، مالزی، کانادا و استرالیا عملیاتی بوده است. در مجموع ۹۳۲ سامانه APG-73 تحویل داده شد. 18/18 @SHIRDALPOST | #Taha

AN/APG-65 رادار APG-65 در اواخر دهه 1970 توسعه یافت و از سال 1983 عملیاتی شده است. این رادار شامل حالت‌های عملیاتی جستجوی سرعت (برای فراهم کردن حداکثر برد تشخیص علیه اهداف با زاویه دماغه)، جستجوی برد در حین پرواز (برای تشخیص اهداف با زاویه همه جانبه)، ردیابی در حین پرواز (که در صورت ترکیب با یک موشک خودکار مانند AIM-120، به هواپیما قابلیت شلیک کن و فراموش کن می‌دهد)، ردیابی تک هدف، هدایت‌کننده توپ و ارزیابی حمله (که به اپراتور امکان می‌دهد منطقه متمرکز بر یک هدف ردیابی شده را گسترش دهد و امکان جداسازی راداری اهداف نزدیک به هم را فراهم کند) است. اگرچه دیگر تولید نمی‌شود، اما APG-65 همچنان در جنگنده‌های تهاجمی F/A-18 Hornet نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده و نیروهای هوایی کانادا، کویت و اسپانیا در خدمت است. همچنین برای ارتقاء هواپیماهای F-4 Phantom آلمانی و یونانی و AV-8B Harrier II Plus برای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده و نیروی دریایی اسپانیا و ایتالیا سازگار شده است. 17/ @SHIRDALPOST

این سیستم‌های رادار پالس داپلر باند I (8 تا 12 گیگاهرتز) برای ماموریت‌های هوا به هوا و هوا به سطح طراحی شده‌اند. برای عملیات هوا به هوا، آنها انواع حالت‌های جستجو، ردیابی و ردیابی در حین اسکن را در خود جای داده‌اند تا به خلبان قابلیت کامل نگاه به پایین/شلیک به پایین را بدهند. حالت‌های هوا به سطح شامل نقشه‌برداری دقیق از بخش و نقطه با پرتو داپلر، رادار دیافراگم مصنوعی برد متوسط، ردیابی اهداف زمینی ثابت و متحرک و جستجوی سطح دریا می‌شود. در F/A-18، این رادار برای تسهیل تعمیر و نگهداری در یک محفظه کشویی در دماغه نصب شده است. 16/ @SHIRDALPOST

اما رادار ها زیباترین بخش جنگنده AN/APG 65 و AN/APG 73 نام های خانواده ای از سیستم‌های رادار هوایی چندحالته و تمام‌آب‌وهوا هستند که توسط شرکت هیوز ایرکرفت (اکنون ریتیون) برای جنگنده F/A-18 هورنت طراحی شده‌اند و در انواع گوناگونی از هواگردهای جنگنده به کار می‌روند. رادار APG-73 که روی F/A-18E/F سوپرهورنت استفاده می‌شد، با APG-79 جایگزین شده است؛ راداری که در ابتدا قرار بود نسخه‌ای ارتقایافته از نوع AESA باشد، اما در نهایت به طراحی‌ای تا حد زیادی جدید تبدیل شد. 15/ @SHIRDALPOST

نیروی دریایی ایالات متحده F/A-18C/D خود را در فوریه 2019 بازنشسته کرد. با این حال، USMC هنوز رادار خود را حفظ کرده و در حال ارتقاء رادار خود به سیستم رادار آرایه اسکن الکترونیکی فعال APG-79(V)4 است. این نوع برای USMC با MLU، F/A-18C+ نامیده می‌شود. اینها F/A-18C های بلوک 25 و 30 هستند که برای افزایش طول عمر به مدرن‌ترین بلوک 35 مدرن می‌شوند. 14/ @SHIRDALPOST

شصت فروند هورنت مدل D به عنوان جنگنده تهاجمی شبانه F/A-18D (RC) با قابلیت شناسایی پیکربندی شده‌اند. این جنگنده‌ها می‌توانند به بسته حسگر الکترواپتیکی ATARS که شامل یک غلاف حسگر و تجهیزات نصب شده به جای توپ M61 است، مجهز شوند. از سال 1992، موتور F404-GE-402 با عملکرد بهبود یافته، که تقریباً 10٪ حداکثر نیروی رانش استاتیک بیشتری را فراهم می‌کند، به موتور استاندارد هورنت تبدیل شد. از سال 1993، AAS-38A NITE Hawk یک لیزر تعیین‌کننده/دوربین را اضافه کرد که به آن اجازه می‌دهد اهداف را خود علامت‌گذاری کند. AAS-38B که بعداً معرفی شد، قابلیت حمله به اهداف تعیین‌شده توسط لیزر از هواپیماهای دیگر را بدون نیاز به نصب یک غلاف ردیابی نقطه‌ای لیزری جداگانه اضافه کرد. 13/ @SHIRDALPOST

اف/ای-۱۸سی گونهٔ تک‌سرنشین و اف/ای-۱۸دی گونهٔ دو‌سرنشین است. مدل D را می‌توان برای آموزش یا به‌عنوان جنگندهٔ ضربتی تمام‌هوایی پیکربندی کرد. در مدل D «ماموریت‌محور»، صندلی عقب برای یک افسر پرواز دریایی تفنگداران دریایی پیکربندی شده است که به‌عنوان افسر جنگ‌افزار و حسگرها وظیفهٔ کمک در بهره‌برداری از سامانه‌های جنگ‌افزاری را بر عهده دارد. اف/ای-۱۸دی عمدتاً توسط تفنگداران دریایی ایالات متحده در نقش‌های حملهٔ شبانه و کنترل‌کنندهٔ هوایی پیشرو (هوابرد) (FAC(A)) به کار گرفته می‌شود. 12/ @SHIRDALPOST

اف/ای-۱۸سی/دی هورنت مدل‌های F/A-18C و D نتیجه یک ارتقاء کلی در سال 1987[15] هستند که شامل رادار ارتقا یافته، سیستم‌های الکترونیکی و ظرفیت حمل موشک‌های جدید مانند موشک هوا به هوای AIM-120 AMRAAM و بعداً AGM-84E SLAM و همچنین نسخه IR از AGM-65 (AGM-65F) می‌شود. سایر ارتقاءها شامل صندلی پرتاب شونده Martin-Baker NACES (صندلی پرتاب شونده مشترک خدمه نیروی دریایی) و یک اخلالگر خودایمنی است. یک رادار نقشه‌برداری زمینی با روزنه مصنوعی خلبان را قادر می‌سازد تا اهداف را در شرایط دید کم پیدا کند. مدل‌های C و D که از سال ۱۹۸۹ تحویل داده شده‌اند، توانایی‌های حمله در شب بهبود یافته‌ای نیز دارند که شامل غلاف ناوبری حرارتی AN/AAR-50 ساخت هیوز، غلاف هدف‌گیری AN/AAS-38A NITE Hawk FLIR (آرایه مادون قرمز رو به جلو) ، عینک دید در شب و دو نمایشگر چند منظوره (MFD) تمام رنگی (که قبلاً تک رنگ بودند) و یک نقشه متحرک رنگی می‌شود. 11/ @SHIRDALPOST

در سال ۱۹۹۲، رادار اصلی AN/APG-65 ساخت هیوز با AN/APG-73 ساخت هیوز (که اکنون ریتون نام دارد) جایگزین شد، راداری سریع‌تر و توانمندتر. هورنت‌های مدل A که به AN/APG-73 ارتقا یافته‌اند و قادر به حمل موشک AIM-120 AMRAAM هستند، با نام F/A-18A+ نام‌گذاری می‌شوند. بعدها در دهه ۲۰۱۰، ارتقاءهایی برای افزایش طول عمر آنها از سوی USMC انجام شد و سپس به F/A-18A++ تبدیل شدند. 10/ @SHIRDALPOST

انواع اف/ای-۱۸ای/بی هورنت مدل تک سرنشینه F/A-18A می‌تواند از موشک‌های AGM-84 Harpoon، AGM-65E Maverick، AGM-88 HARM و AGM-62 Walleye I/II استفاده کند. هورنت همچنین به غلاف هدف‌گیری AN/AAS-38 Nite Hawk و غلاف دوربین ردیاب لیزری AN/ASQ-173 برای هدف‌گیری مجهز بود. در طول جنگ خلیج فارس، تعداد محدودی از Nite Hawk برای هورنت‌های نیروی دریایی ایالات متحده و نیروی دریایی ایالات متحده وجود داشت. هورنت نسخه B دارای فضای کافی برای کابین خلبان دو سرنشینه است که با جابجایی تجهیزات اویونیک و کاهش 6 درصدی سوخت داخلی فراهم شده است. هورنت‌های دو سرنشینه در غیر این صورت کاملاً قادر به نبرد هستند. مدل B در درجه اول برای آموزش استفاده می‌شود. 9/ @SHIRDALPOST

ورودی‌های هوای موتور هورنت، مانند ورودی‌های هوای F-16، از طراحی ساده‌تر «ثابت» از نوع پیتوت برخوردارند، در حالی که ورودی‌های هوای F-4، F-14 و F-15 دارای هندسه متغیر یا ورودی‌های هوای رمپ ورودی متغیر هستند. طراحی هندسه ثابت، ساده‌تر، سبک‌تر و کم‌هزینه‌تر از ورودی‌های هندسه متغیر است، اما به قیمت عملکرد بازیابی فشار در اعداد ماخ بالاتر. این یک معامله ارزشمند تلقی می‌شد زیرا این هواپیما برای کار در درجه اول با سرعت‌های زیر صوت و مافوق صوت طراحی شده بود. یک مطالعه USMC در سال 1989 نشان داد که جنگنده‌های تک سرنشین برای مأموریت‌های رزمی هوا به هوا مناسب هستند، در حالی که جنگنده‌های دو سرنشین برای مأموریت‌های ضربتی پیچیده علیه پدافندهای سنگین هوایی و زمینی در هوای نامساعد ترجیح داده می‌شوند ، سوال این نبود که آیا یک جفت چشم دوم مفید خواهد بود، بلکه این بود که خدمه دوم در همان جنگنده یا در یک جنگنده دوم بنشینند. نشان داده شد که جنگنده‌های تک سرنشین که فاقد بالدار بودند، به ویژه آسیب‌پذیر بودند. 8/ @SHIRDALPOST

هورنت برای کاهش تعمیر و نگهداری طراحی شده است و در نتیجه، به زمان از کارافتادگی بسیار کمتری نسبت به همتایان سنگین‌تر خود، F-14 Tomcat و A-6 Intruder نیاز دارد. میانگین زمان بین خرابی‌های آن سه برابر بیشتر از هر هواپیمای ضربتی نیروی دریایی دیگر است و به نصف زمان تعمیر و نگهداری نیاز دارد. موتورهای جنرال الکتریک F404 آن نیز نوآورانه بودند، زیرا در طراحی آنها ابتدا قابلیت کارکرد، قابلیت اطمینان و قابلیت تعمیر و نگهداری در نظر گرفته شده بود. این موتور، در حالی که از نظر عملکرد امتیازدهی‌شده بی‌نظیر است، در شرایط مختلف استحکام فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهد و در برابر واماندگی و خاموشی مقاوم است.  موتور F404 تنها در 10 نقطه به بدنه هواپیما متصل می‌شود و می‌توان آن را بدون تجهیزات ویژه تعویض کرد: یک تیم چهار نفره می‌تواند موتور را ظرف 20 دقیقه جدا کند. این هواپیما دارای حداکثر سرعت 1.8 ماخ در ارتفاع 40000 فوت است. 7/ @SHIRDALPOST

هورنت جزو اولین هواپیماهایی بود که به شدت از نمایشگرهای چندمنظوره استفاده می‌کرد، که با فشردن یک دکمه به خلبان اجازه می‌داد نقش جنگنده یا تهاجمی یا هر دو را ایفا کند. این قابلیت "افزایش نیرو" به فرمانده عملیاتی انعطاف‌پذیری بیشتری برای به‌کارگیری هواپیماهای تاکتیکی در سناریوی نبرد با تغییرات سریع می‌دهد. این اولین هواپیمای نیروی دریایی بود که از یک گذرگاه اویونیک مالتی‌پلکس دیجیتال بهره برد و امکان ارتقاء آسان را فراهم کرد. 6/ @SHIRDALPOST

پایدارکننده‌های عمودی شیب‌دار یکی دیگر از عناصر طراحی متمایز هستند، یکی از چندین عنصر دیگری که توانایی عالی زاویه حمله بالای هورنت را ممکن می‌سازند، از جمله پایدارکننده‌های افقی بزرگ، فلپ‌های لبه فرار بزرگ که به عنوان فلپرون عمل می‌کنند، تیغه‌های لبه حمله بزرگ تمام طول بال و برنامه‌نویسی کامپیوتری کنترل پرواز که حرکت هر سطح کنترل را در سرعت‌های پایین چند برابر می‌کند و سکان‌های عمودی را به جای چپ و راست به داخل حرکت می‌دهد. عملکرد زاویه حمله معمولاً بالای هورنت در وسیله نقلیه تحقیقاتی آلفای بالای ناسا (HARV) تحت آزمایش‌های دقیق قرار گرفت و بهبود یافت. ناسا از F-18 HARV برای نشان دادن ویژگی‌های هندلینگ پرواز در زاویه حمله بالا (آلفا) 65 تا 70 درجه با استفاده از پره‌های تغییر بردار رانش استفاده کرد. تثبیت‌کننده‌های F/A-18 همچنین به عنوان کانارد در F-15S/MTD ناسا استفاده شدند. 5/ @SHIRDALPOST