SHIRDAL POST | شیردال پست

🇷🇺 سامانه‌های حفاظت فعال برای خودروهای زرهی الکساندر سانِیچ، معاون وزیر دفاع روسیه، از نمونه‌هایی از خودروهای زرهی و سامانه‌های حفاظت فعال (APS) بازدید کرد که برخی از آن‌ها در تصاویر محو شده‌اند. روی BMP-3 می‌توان خطوط کلی یک خمپاره را مشاهده کرد که روی یک سامانه حفاظت فعال ساخت خارجی نصب شده است. همچنین یک تجهیز ناشناس نیز روی یک خودروی زرهی نصب شده که به نظر می‌رسد یک سامانه جنگ الکترونیک باشد. بخشی از اطلاعات ارائه‌شده درباره این سامانه: ««دوربین برای ثبت [تصاویر] است... با توجه به تعداد زیاد اجزا، انتظار می‌رود سامانه مؤثر باشد... ما تلاش کردیم با پهپادهای FPV معمولی به آن حمله کنیم، اما پهپاد جهت‌یابی خود را از دست داد.»» همچنین نمونه‌هایی از خودروی زرهی همه‌جارو «Plastun» با مسلسل‌های نصب‌شده در قسمت عقب، برای استفاده در گروه‌های آتش متحرک، به نمایش گذاشته شد. @SHIRDALPOST | #P_S

🇷🇺 روسیه چند فروند Su-57 در اختیار دارد؟ مرکز تحلیل راهبردها و فناوری‌ها (CAST، @bmpd_cast) در واکنش به تحویل اخیر جنگنده‌های Su-57، اطلاعاتی درباره تعداد کلی جنگنده‌های نسل پنجم تولیدشده در روسیه منتشر کرده است. تحویل قبلی در ۹ فوریه ۲۰۲۶ انجام شده بود، اما آن هواپیماها تحت برنامه تولید سال ۲۰۲۵ ساخته شده بودند. این محموله، نخستین محموله تولیدشده تحت برنامه سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شود. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، Su-57ها به‌صورت جزئی ارتقا یافته‌اند و به ماژول‌های الکترواپتیکی 101KS-U و 101KS-O مجهز شده‌اند. در مورد تحویل Su-57ها به نیروهای هوافضای روسیه (VKS)، اطلاعات زیر گزارش شده است: ▪️ ۲۰۲۰–۲۰۲۱: ۴ فروند ▪️ ۲۰۲۲: ۶ فروند (در دو محموله) ▪️ ۲۰۲۳: ۱۱ فروند (در دو محموله) ▪️ ۲۰۲۴: ۱۳ فروند (در سه محموله) گفته شده جنگنده‌های تولیدشده در سال ۲۰۲۵ در اوایل سال ۲۰۲۶ تحویل داده شدند و تعداد آن‌ها در مجموع ۱۴ فروند بوده است. بنابراین، تا سال ۲۰۲۶ در مجموع ۴۹ فروند Su-57 تولیدی ساخته شده بود؛ اما با احتساب یک فروند که در سال ۲۰۱۹ از دست رفت، تعداد Su-57های موجود در خدمت ۴۸ فروند اعلام می‌شود. در سال ۲۰۱۹ قراردادی برای تحویل ۷۶ فروند Su-57 تا سال ۲۰۲۸ امضا شد که در حال حاضر تنها سفارش شناخته‌شده Su-57 برای نیروهای مسلح روسیه محسوب می‌شود. همچنین گزارش‌هایی منتشر شده مبنی بر اینکه دو فروند Su-57E تولیدشده در سال ۲۰۲۴ به الجزایر تحویل داده شده‌اند و انتظار می‌رود روند تحویل این جنگنده‌ها به این کشور در سال جاری نیز ادامه پیدا کند. @SHIRDALPOST | #P_S

🇺🇸 تصویر دیگری از موشک Blackbeard فرماندهی سامانه‌های هوایی نیروی دریایی آمریکا ویدئویی از یک پرواز آزمایشی F/A-18 مجهز به دو فروند موشک Blackbeard منتشر کرده است که در مقایسه با نمایش قبلی، نمای بهتری از موشک نصب‌شده روی هواپیما ارائه می‌دهد. پنتاگون قصد دارد طی ۵ سال در مجموع ۱۲٬۰۰۰ فروند از این موشک‌ها سفارش دهد و نخستین قرارداد تولید، برای ۴۴۴ فروند، اکنون به امضا رسیده است. @SHIRDALPOST | #P_S

🇵🇱🇺🇸 لهستان محموله جدیدی از تانک‌های M1A2 را از آمریکا دریافت کرده است. با ورود این محموله، تعداد تانک‌های M1A2 موجود در لهستان به ۲۱۷ دستگاه رسیده است. قرار است تانک‌های باقی‌مانده تا پایان سال تحویل داده شوند و در نهایت تعداد تانک‌های Abrams لهستان به ۲۵۰ دستگاه خواهد رسید. @SHIRDALPOST | #P_S

💠صبح بخیر همراهان💠 @SHIRDALPOST

یک CH95 دیگر توسط آکینجی سرنگون شد @SHIRDALPOST | #P_S

🇲🇩🇺🇦 بارگیری جعبه‌های پهپاد برای اوکراین جعبه‌های حاوی پهپاد برای اوکراین از یک فروند هواپیمای An-22 متعلق به شرکت CAVOC Air در فرودگاه کیشیناو، پایتخت مولداوی، داخل یک کامیون با پلاک منطقه خارکیف بارگیری می‌شوند. @SHIRDALPOST | #P_S

ناظران در فیرفورد این هفته متوجه شده‌اند که اقدامات امنیتی در پایگاه در مقایسه با ۷-۸ ماه گذشته به طور قابل توجهی افزایش یافته است. گزارش‌ها حاکی از آن است که FPCON Delta در فیرفورد مستقر است و FPCON Charlie اکنون در لکنهیث و احتمالاً میلدنهال مستقر است

وزارت جنگ آمریکا: اطلاعات مشخص و معتبری وجود دارد که نشان می‌دهد پایگاه هوایی سلطنتی فرفورد در معرض تهدید قرار دارد. به همین دلیل، سطح حفاظت امنیتی این پایگاه (FPCON) به بالاترین سطح، یعنی سطح "دلتا"، ارتقا یافته است @SHIRDALPOST

عراقچی: ما به واکنش ترامپ به پیشنهاد ما گوش دادیم و منتظر هستیم تا میانجی‌ها مواضع نهایی را منتقل کنند و بر اساس آن، تصمیم خود را خواهیم گرفت. @SHIRDALPOST

💠شب بخیر همراهان💠 @SHIRDALPOST

کلاهک سومی که روی خرمشهر دیده شد از نوع دو مخروطی بود لازمه این کار، طراحی مجدد شبیه‌سازی و آزمایش تمام اجزا سازه و بدنه موشک هست به علاوه اینکه در موشک خرمشهر طول کلی نسبت به سایر نمونه‌های قبلی به‌میزان محسوسی کاهش داشت

موشک‌های قبلی طولی درحدود 15.5 متر و بالاتر دارند. به‌گفته فرمانده نیروی هوافضای سپاه این کاهش طول سبب بهبود قابلیت‌های تاکتیکی برای خرمشهر شده

کاهش طول و کنار آن افزایش قطر موشک، در مجموع سبب کاهش نسبت طول به قطر موشک می‌شود که به آن نسبت لاغری یا Slenderness ratio نیز میگویند کاهش این نسبت مزیت‌هایی برای صلبیت بیشتر سازه موشک و کاستن از کمانش‌های موضعی به‌همراه داشته و در نتیجه می‌توان برای رسیدن به قابلیت‌های سازه‌ای مشخص، تا حدودی وزن سازه را نیز کاهش داد نکته مهم دیگری که با نگاهی به منابع علمی می‌توان دریافت، این است که موشکی با نسبت طول به قطر کمتر، برای پرواز در سرعت‌های بالا مناسب‌تر است.

☆قطر بیشتر سبب افزایش نیروی پسا نیز می‌شود که با پیشران قوی‌تر قابل جبران است، پیشرانی که بدنه بزرگتر موشک خرمشهر جای کافی برای قرار گرفتن آن را دارد

P/8 ⚔️ Legacy of War | Join: @legacy_of_war

بر اساس تحقیقات تام کوپر و فرزاد بیشاپ، ایران ادعا کرد که اف-۱۴های این کشور حداقل ۱۶۰ هواپیمای عراقی را در طول جنگ ایران و عراق سرنگون کرده‌اند، از جمله ۵۸ میگ-۲۳ (۱۵ مورد از این تعداد طبق گفته کوپر تأیید شده است)، ۳۳ میراژ اف۱، ۲۳ میگ-۲۱، ۲۳ سوخو-۲۰/۲۲، نه میگ-۲۵ (یکی از این موارد طبق گفته منابع عراقی تأیید شده است)، پنج توپولف-۲۲، دو میگ-۲۷، یک میل می-۲۴، یک داسو میراژ ۵، یک بی-۶دی، یک آئروسپاسیال سوپر فرلون و دو هواپیمای ناشناس. علیرغم شرایطی که اف-۱۴ها و خدمه آنها در طول جنگ علیه عراق با آن روبرو بودند ، عدم پشتیبانی آواکس، هواپیماهای AEW و رهگیری زمینی (GCI)، اف-۱۴ در نبرد موفق بود. این کشور در بحبوحه رویارویی با دشمنی که دائماً در حال ارتقاء قابلیت‌های خود بود و از سه کشور بزرگ فرانسه، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی حمایت دریافت می‌کرد، به این موفقیت دست یافت. بخشی از این موفقیت به اقتصاد مقاوم ایران و پرسنل نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نسبت داده می‌شود. 21/ @SHIRDALPOST | #Taha

اما تامکت در دفاع مقدس نیروی هوایی ایران تلاش کرد تا ۶۰ فروند F-14 را در طول جنگ عملیاتی نگه دارد، اما گزارش‌ها نشان می‌دهد که این تعداد تا سال ۱۹۸۶ به ۳۰ فروند کاهش یافته و تنها نیمی از آنها قادر به انجام ماموریت‌های کامل بودند. 20/ @SHIRDALPOST

ایران در طول جنگ ایران و عراق از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ از سیستم فینیکس استفاده کرد و ادعا کرد که با آن ده‌ها هدف را نابود کرده است. به دلیل کمبود موشک‌های هوا به هوا در نتیجه تحریم‌ها، ایران سعی کرد از موشک‌های دیگری در تامکت استفاده کند. این کشور تلاش کرد موشک روسی R-27R "Alamo" BVR را ادغام کند، اما ناموفق بود. در سال ۱۹۸۵، ایران پروژه اسکای هاوک را آغاز کرد و تلاش کرد موشک‌های زمین به هوای I-Hawk را که در اختیار داشت، برای F-14ها تطبیق دهد. موشک‌های اصلاح‌شده در سال ۱۹۸۶ با موفقیت آزمایش شدند و یک یا دو فروند از آنها در نبرد مورد استفاده قرار گرفتند، اما این پروژه به دلیل مشکلات هدایت، کنار گذاشته شد. 19/ @SHIRDALPOST

از نظر عملیاتی، قابلیت حمل تا شش موشک فینیکس هرگز مورد استفاده قرار نگرفت، اگرچه آزمایش‌های اولیه انجام شد؛ هرگز نیازی به تهدید درگیری همزمان با شش هدف متخاصم وجود نداشت و محموله آنقدر سنگین بود که در صورت عدم شلیک موشک‌ها، امکان بازیابی ایمن آنها در ناو هواپیمابر وجود نداشت. در اوج عملیات جنگ سرد در اواخر دهه 1970 و 1980، محموله معمول تسلیحاتی F-14 های مستقر در ناو هواپیمابر معمولاً دو موشک AIM-54 فینیکس به همراه دو موشک AIM-9 سایدویندر، سه موشک AIM-7 اسپارو، یک مهمات کامل 20 میلی‌متری و دو مخزن سوخت بود. موشک فینیکس دو بار توسط نیروی دریایی ایالات متحده در نبرد، هر دو بر فراز عراق در سال 1999، مورد استفاده قرار گرفت. 18/ @SHIRDALPOST

اف-۱۴ برای مقابله با هواپیماهای بسیار مانورپذیر و همچنین تهدیدات موشک‌های کروز ضد کشتی و بمب‌افکن‌های شوروی (توپولف تو-۱۶، توپولف تو-۲۲، توپولف تو-۲۲ام) طراحی شده بود. قرار بود تامکت پلتفرمی برای موشک AIM-54 فینیکس باشد، اما برخلاف اف-۱۱۱بی که لغو شد، می‌توانست با سایر سلاح‌ها با تهدیدات میان‌برد و کوتاه‌برد نیز مقابله کند. اف-۱۴ یک جنگنده برتری هوایی است، نه فقط یک هواپیمای رهگیر دوربرد. بیش از ۶۷۰۰ کیلوگرم (۱۴۸۰۰ پوند) مهمات را می‌توان برای مأموریت‌های رزمی در چندین جایگاه سخت زیر بدنه و زیر بال‌ها حمل کرد. معمولاً، این به معنای حداکثر چهار موشک فینیکس یا اسپارو در جایگاه‌های حمل موشک در شکم، دو موشک فینیکس/اسپارو در جایگاه‌های حمل موشک در بال‌ها و دو موشک سایدوایندر در جایگاه‌های حمل موشک در دستکش بال‌ها است. اف-۱۴ همچنین به یک توپ چرخشی ۲۰ میلی‌متری داخلی M۶۱ Vulcan مجهز است. تامکت همچنین می‌توانست از بمب های هدایت‌شونده GBU مدل MK-۸۰ - MK-۸۴ در جایگاه‌های حمل موشک خود پشتیبانی کند. در این پیکربندی، خلبانان آن را با نام "بمب‌کت" می‌شناختند. 17/ @SHIRDALPOST

در مجموعه حسگرها، AN/ALR-23، یک حسگر جستجو و ردیابی مادون قرمز (IRST) با استفاده از آشکارسازهای ایندیوم آنتیمونید، که زیر دماغه نصب شده بود، وجود داشت. با این حال، این سیستم غیرقابل اعتماد بود و با یک سیستم نوری، AAX-1 ساخت نورثروپ، که TCS (مجموعه تلویزیونی) نیز نامیده می‌شود، جایگزین شد. AAX-1 به خلبانان کمک می‌کند تا هواپیما را به صورت بصری شناسایی و ردیابی کنند، تا برد 60 مایل (97 کیلومتر) برای هواپیماهای بزرگ. رادار و AAX-1 به هم متصل هستند و به یک آشکارساز اجازه می‌دهند جهت دیگری را دنبال کند. یک سیستم تشخیص مادون قرمز/نوری دوگانه در F-14D بعدی به کار گرفته شد، که AN/AAS-42 IRST جدید و TCS در کنار هم قرار گرفتند. 16/ @SHIRDALPOST

اف-۱۴ همچنین دارای سیستم‌های اقدامات متقابل الکترونیکی (ECM) و گیرنده هشدار راداری (RWR)، پخش‌کننده‌های چف/فلیر، لینک داده جنگنده به جنگنده و یک سیستم ناوبری اینرسی دقیق است. سیستم ناوبری اولیه مبتنی بر اینرسی بود؛ مختصات نقطه مبدا در یک کامپیوتر ناوبری برنامه‌ریزی می‌شدند و ژیروسکوپ‌ها هر حرکت هواپیما را برای محاسبه فاصله و جهت از آن نقطه شروع ردیابی می‌کردند. سیستم موقعیت‌یابی جهانی (GPS) بعداً برای ارائه ناوبری دقیق‌تر و افزونگی در صورت خرابی هر یک از سیستم‌ها، یکپارچه شد. پخش‌کننده‌های چف/فلیر در قسمت زیرین بدنه و روی دم قرار دارند. اف-۱۴ در ابتدا به سیستم RWR AN/ALR-45/50 مجهز بود، در حالی که هواپیماهای تولیدی بعدی به AN/ALR-67 مجهز شدند. سیستم RWR از چندین آنتن روی بدنه هواپیما تشکیل شده است که می‌تواند تقریباً هم جهت و هم فاصله کاربران رادار دشمن را محاسبه کند. همچنین می‌تواند بین رادار جستجو، رادار ردیابی و رادار هدایت موشک تمایز قائل شود. 15/ @SHIRDALPOST