Kowsar'Voice🎙🌸

من نه تحت تأثیر حرفات قرار می‌گیرم، نه نمایشات؛ چون چیزی که تو با هزار زحمت پنهان می‌کنی، برای من مدت‌هاست آشکاره.

⊹ دردیــست به جــٰآنم ولـی نیـست طبیــبی ؛ پنهــٰآن شده در خنـده ی من بغـض عجیـبی .

چه اصراری‌ست که هر رفتني را پایان بدانیم ؟ گاهی آدمي از زندگی‌ات می‌رود تا تازه بفهمی چقدر از خودت را به او سپرده بودی .

گلوله نمی‌دانست، شکارچی نمی‌دانست پرنده برای آزادی‌اش بال بال می‌زد ؛ اما خدآ که می‌دانست .

[ زندگی میکشد آخر به کجا کارت را باید از دور تماشا بکُنی یارت را روزِ دیدار، خودت را به ندیدن بزنی شب ولی دوره کنی لحظهٔ دیدارت را عاشقش باشی و تا عشق، خریدارت شد دور سازی خودت از خویش خریدارت را دوستش داشته باشی و نبیند هرگز «دوستت دارم ِ» در سینه گرفتارت را بهترین پاسخ این درد، سکوت است، سکوت نکند باز کنی مخزن‌الاسرارت را رفتنی می‌رود و باز تو خواهی پرسید از نسیم ِسحر آرامگه ِیارت را . . ]

زندگی تو ایران؟!...

‏معذرت خواهی یاد بگیرید عزیزانم، ابراز تأسف و پشیمانی یاد بگیرید، وقتی اشتباهی میکنید وظیفه دارید واضح و صریح بگید منو ببخش، نه اینکه بگید من منظوری نداشتم تو بد برداشت کردی .

دارم به نتیجه میرسم که هیچ شاعری وجود نداره که عاشق کسی نبوده باشه🫠

دیگران چون بروند از نظر از دل بروند تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی . -سعدی.

ناصحم گفت به جز غم چه هنر دارد عشق ، گفتم ای خواجه‌‌ی عاقل هُنری بهتر از این ؟

غالباً در هر تصادف می‌رود چیزی ز دست ، لحظه برخورد چشمت با نگاهم دل برفت .

باید رو اعصابم بیشتر کار کنم .

🙂‍↕️

سرما خوردگیییی ولممم کنننن😭🤩

تصور کن در خانه‌ای بخوابی که چند قدم آن‌طرف‌تر، اعضای خانواده‌ات به قتل رسیده‌اند؛ اما تو صبح روز بعد، هیچ خاطره‌ای از اتفاقات شب گذشته نداری... ۱۱ آوریل سال ۱۹۸۱، در منطقه‌ای جنگلی در کالیفرنیا، زنی ۳۶ ساله به نام سو شارپ همراه فرزندانش در کابین شماره ۲۸ زندگی می‌کرد. اون شب، سو در خانه بود. پسر ۱۵ ساله‌اش جان، همراه دوست ۱۷ ساله‌اش دانا هم به خانه برگشته بودن. دختر ۱۲ ساله‌اش تینا و دو پسر کوچکش هم در کابین حضور داشتن. دختر بزرگ خانواده، شیلا، اون شب در خانه همسایه خوابیده بود. حدود ساعت یک و پانزده دقیقه بامداد، همسایه‌ها صدای فریادهای خفه‌ای از سمت کابین شنیدن. اما هیچ‌کس نمی‌دونست داخل اون خونه چه اتفاقی در حال رخ دادنه. صبح روز بعد، شیلا به خانه برگشت و با صحنه‌ای وحشتناک روبه‌رو شد. مادرش، برادرش جان و دوست برادرش دانا در اتاق نشیمن به قتل رسیده بودن. هر سه نفر با نوار پزشکی و سیم برق بسته شده بودن. اما چیزی که پرونده رو پیچیده‌تر کرد، این بود که دو پسر کوچکتر خانواده و یک کودک مهمان که در اتاق کناری خوابیده بودن، زنده و بدون آسیب پیدا شدن. تینا هم ناپدید شده بود. سه سال بعد، بقایای جسد تینا در منطقه‌ای جنگلی، حدود صد کیلومتر دورتر از کابین پیدا شد. اما ماجرا به همین‌جا ختم نشد. در سال ۲۰۱۶، یک چکش در برکه‌ای نزدیک محل جنایت پیدا شد که با مشخصات چکش گمشده یکی از افراد مورد تحقیق مطابقت داشت. دو سال بعد، یک بازپرس از تطبیق DNA روی تکه‌ای از نوار پزشکی با فردی شناخته‌شده برای پلیس خبر داد. با این حال، هیچ‌کس به‌خاطر این جنایت محکوم نشد. بیش از چهار دهه گذشته... چهار نفر جان خودشون رو از دست دادن و هنوز کسی نمی‌دونه دقیقاً چه کسانی اون شب وارد کابین شماره ۲۸ شدن.

زندگی خودتو با بقیه مقایسه نکن ، هیچ مقایسه ای بین خورشیدو ماه وجود نداره،هرکدوم به وقتش می‌درخشن .

تـآیم؛☕️