مَرثیه‌ای برایِ وطن 🤍

گاهی انسانیت، نه در دوست داشتنِ آدم‌ها، که در ناتوانی از بی‌تفاوت ماندن برابر رنجِ آن‌هاست؛ حتی اگر نامشان را ندانیم، زبانشان را نفهمیم و هیچ سهمی از جهانشان نداشته باشیم. وجدان، تنها سرزمینی‌ست که مرزهایش را هیچ نقشه‌ای رسم نکرده است.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

نیکی کن، با شرافت و وقار زندگی کن؛ نه به امید پاداشی که وعده داده‌اند، بلکه از آن‌رو که این تنها راهی‌ست که انسان می‌تواند با وجدان آسوده و سری افراشته زندگی کند. ارزش کردار نیک ، در خود نیکی نهفته‌ست ، نه در آنچه ممکن است در برابرش نصیب آدمی شود.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

یاد گرفته‌ام برای رسیدن به بهترین چیزها صبور باشم؛ برای آنچه ارزش ماندن دارد، عجله نکنم و فرصت بدهم تا هر چیز در زمانِ خودش شکل بگیرد. اما دیگر چشم به راهِ تغییر کسی نمی‌مانم. آدم‌ها اگر بخواهند، خودشان راهِ دگرگون شدن را پیدا می‌کنند؛ گاهی تنها به دستی نیاز دارند که مسیر را نشانشان دهد تا دوباره به راهِ درست بازگردند. اما اگر نخواهند، هیچ میزان از عشق و محبت، هیچ‌قدر صبر و انتظار، نمی‌تواند انسانی را برخلاف خواستِ خودش به آدم دیگری بدل کند. تغییر، پیش از آنکه حاصلِ دوست داشته شدن باشد، حاصلِ خواستن است.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

شاید خواسته‌های من برای این روزگار زیادی ساده به نظر برسد؛ اما هنوز دلم می‌خواهد آدم‌ها همان چیزی باشند که نشان می‌دهند. هنوز از میان هزار لایه‌ی مصلحت و حسابگری، به یک حرفِ بی‌پیرایه دل می‌بندم؛ به رابطه‌ای که در آن لازم نباشد مدام معنای سکوت‌ها و تغییر رفتارها را حدس بزنم. دلم صداقت می‌خواهد، رفاقتی که پشتش حسابی نباشد، محبتی که تاریخ انقضا نداشته باشد و حضوری که فقط تا وقتی ادامه پیدا کند که سودی در میان است، نباشد. شاید دنیا پیچیده‌تر از این حرف‌ها شده باشد، اما من هنوز باور دارم بعضی چیزها نباید پیچیده شوند؛ دوست داشتن، وفاداری، روراست بودن و فهمیدنِ آدمی که روبه‌رویت ایستاده. و اگر قرار باشد برای ماندن در هر رابطه‌ای از همین اندکِ اصالت هم بگذرم، ترجیح می‌دهم تنها بمانم؛ چون برای من، بودنِ آدم‌ها به هر قیمتی ارزشمند نیست، چگونگیِ بودنشان است که معنا دارد.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

نیایش شامگاهی آدینه به پیشگاه اهورامزدا✨🩵

به نام اهورامزدای دانا؛ ای سرچشمهٔ خرد، روشنایی و راستی، در این شامِ آرام، دل‌های ما را از تیرگیِ اندیشه‌های ناراست پاک گردان و جانمان را به فروغِ اشه روشنایی بخش. به ما نیرویی بخش تا در میانِ آشوبِ جهان، راهِ خرد و راستی را گم نکنیم؛ اندیشهٔ نیک را در دل بپرورانیم، گفتارِ نیک را بر زبان آوریم و کردارِ نیک را پیشهٔ خویش سازیم. ما را از دروغ، کینه، آز و ستم دور بدار و چنان توانمندمان کن که نیکی را نه تنها در سخن، که در زندگی خویش به جای آوریم. ای اهورامزدا، بر ایرانِ کهن، این سرزمینِ ریشه‌دار در خرد و فرهنگ، آرامش و آبادانی ارزانی دار. میان مردمانش مهر و همدلی بیفکن، دل‌هایشان را از جدایی و کینه دور ساز و فرزندان این سرزمین را به دانایی، آزادگی و پاسداری از میراث نیاکان توانا گردان. روانِ نیکان و فروهرِ پاکِ آنان را در روشناییِ مینوی آرامش بخش؛ آنان که پیش از ما زیستند، نیکی آفریدند و چراغِ این سرزمین را برای ما به یادگار گذاشتند. به ما نیز توان ده تا شایستهٔ این میراث باشیم و آن را روشن‌تر و آبادتر به آیندگان بسپاریم. ای دادارِ دانا، در این شامگاه، آرامش را مهمانِ خانه‌هایمان، امید را همراهِ دل‌هایمان و خرد را چراغِ فردایمان قرار ده. باشد که هر بامداد، با اندیشه‌ای نیک‌تر برخیزیم و هر شامگاه، با وجدانی آسوده‌تر به خواب رویم. باشد که فروغِ اشه در جان ما خاموش نشود و تا زمانی که در این جهان گام برمی‌داریم، در کنارِ راستی، مهر و داد بایستیم. درود بر اشوزرتشت، پیام‌آورِ خرد و روشنایی. درود بر فروهرِ نیکان و روانِ پاکِ آنان. اهونَوَر بر ما باد. اَشِم وُهو وَهیشتِم اَستی... راستی، بهترین نیکی است؛ و خوشبختی از آنِ کسی است که برای راستی، درست زندگی کند.

فرزند ایران، متین https://t.me/Mersiye_vatan

و اما من ؛ مصمم‌تر از همیشه‌ام. برای سبز زیستن ، برای هرروز بهتر از دیروز شدن و برای حفظ شخصیت و ارزش‌هایم. دنیا هرچقدر هم که تغییر کند نمی‌خواهم خوبی ، احترام و انسانیت را از یاد ببرم. هدفم فقط آدم بهتری شدن نیست ؛ آدم بهتری ماندن است. چون باور دارم بزرگ‌ترین موفقیت ، حفظ اصالت و اخلاق در میان فراز و نشیب‌های زندگی است.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

فرخنده باد روز بزرگداشتِ پوریای ولی؛ محمود خوارزمی معروف به پوریای ولی، آن پهلوانِ نام‌آوری که نامش را نه زورِ بازو، که بزرگیِ دل و شرافتِ کردار جاودانه کرد. مردی که آموخت پهلوانی تنها به زمین‌زدنِ حریف نیست؛ گاه بزرگ‌ترین پیروزی، آن لحظه‌ای‌ست که انسان بر خویش پیروز می‌شود و جوانمردی را بر قدرت ترجیح می‌دهد. نام تو، قرن‌هاست از گودِ زورخانه فراتر رفته و در حافظه‌ی این سرزمین ریشه دوانده است؛ چرا که آزادگی و شرافت، تاریخ مصرف ندارند. ما ملی‌گرایان نیز به این میراثِ گران‌مایه می‌بالیم و راهی را که تو با جوانمردی گشودی، ارج می‌نهیم؛ راهِ سربلندی، وفاداری به مردم و پاسداری از عزتِ ایران. ۲۲ مرداد ، روز بزرگداشت پوریای ولی فرخنده باد؛ بر روانِ آن پهلوانِ بزرگ درود، و بر راه و رسم جوانمردی‌اش هزاران درود.❤️‍🔥 #پاینده_ایران و #جاویدشاه فرزند ایران ، متین https://t.me/Mersiye_vatan

من پاک زندگی می‌کنم چون پاکی را مرزی میان خود و سقوط می‌دانم. نه بخاطر اصول دینی بلکه برای حفظ احترام به خودم. پاکی برایم محدودیت نیست، راه نجات و آرامش است ؛ تجربیاتم نشان داده آرامش واقعی هرگز از راه های نادرست به‌دست نمی‌آید.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

۲۱ اَمُرداد، روز ملی دریای کاسپین (خزر)

۲۱ اَمُرداد، روز ملی دریای کاسپین است. ما میهن‌گرایانِ ایران این روز را فرخنده می‌داریم و به هر حکومتی که بخواهد سهم و حقِ تاریخیِ ایران از این دریا را نادیده بگیرد، هشدار می‌دهیم: ایرانِ عزیزمان فروختنی نیست. جمهوری اسلامی و ارباب آن، روسیه، نمی‌توانند حقِ تاریخیِ ایران بر دریای کاسپین را نادیده بگیرند؛ زیرا پیوندِ ایران با این دریا و پیشینهٔ تاریخیِ آن، بسیار کهن‌تر از پیدایشِ روسیهٔ امروزین است. دریای کاسپین از آنِ ایران بوده، از آنِ ایران هست و از آنِ ایران خواهد بود. هیچ فرمانروایی نمی‌تواند تاریخِ ایران را به بها بگذارد و هیچ قدرتی نباید میراثِ سرزمینِ ما را به فراموشی بسپارد.

#پاینده_ایران و #جاویدشاه فرزند ایران ، متین https://t.me/Mersiye_vatan

گاهی انسان چیزی را از دست نمی‌دهد؛ فقط دیر می‌فهمد چه چیزی را در اختیار داشته است. آرامش، محبت، توجه و حضورِ آدمی که بی‌هیاهو کنار تو می‌ماند، آن‌قدر به زندگی شبیه‌اند که چشم به بودنشان عادت می‌کند؛ تا جایی که امنیت، عادی و محبت، بدیهی به نظر می‌رسد. بعضی آدم‌ها ارزشِ چیزی را که دارند نمی‌فهمند، نه از سرِ بدذاتی، که از تنگیِ ظرفیت؛ آدمی که درونش برای آرامش جا ندارد، حتی در کنار زیباترینِ آرامش‌ها نیز بی‌قرار خواهد بود. اما زمان، بی‌آنکه کینه‌ای به دل داشته باشد، پرده‌ها را کنار می‌زند. روزی می‌رسد که نبودنِ آن حضور، معنای بودنش را آشکار می‌کند؛ نه برای مجازات، بلکه برای فهماندنِ حقیقتی ساده و تلخ: همه‌ی انسان‌ها توانِ تشخیصِ ارزشِ آنچه به دستشان می‌رسد را ندارند. و شاید بلوغ همین باشد؛ اینکه بفهمی بعضی آدم‌ها قدر تو را ندانستند، نه چون کم بودی، بلکه چون نگاهشان برای دیدنِ بعضی ارزش‌ها هنوز کافی نبود.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

من آدم‌هایی را دوست دارم که اخلاق، ادب و شعور را از درون خود دارند. کسانی‌که مهربانی‌شان در رفتار و گفتارشان پیداست، پیش از حرف زدن فکر می‌کنند و بدون توقع به دیگران اهمیت می‌دهند. آن‌ها برای خوب بودن نیازی به نمایش ندارند ؛ چون ذاتا انسان‌های خوبی هستند.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

و اما یکی از زیباترین درس‌هایی که می‌شود از کتاب برادران کارامازوف داستایفسکی خواند و آموخت :

بدی همیشه با نفرت آغاز نمی‌شود ، گاهی با بی‌تفاوتی آغاز می‌شود. آن لحظه که رنج دیگری برایت عادی می‌شود چیزی در وجود خودت نیز خاموش می‌گردد ؛ انسان نه با یک جنایت بزرگ بلکه با هزاران چشم ‌پوشی کوچک با انسان بودن فاصله می‌گیرد.

https://t.me/Mersiye_vatan

نسل ما را چنان به «موفق شدن» دوخته‌اند که گویی زندگی مسابقه‌ای‌ست با خط پایان؛ گمان می‌کنیم پیروزی یعنی بیشتر داشتن، بالاتر رفتن و از دیگران جلو زدن. اما شاید پیروزی، جایی بیرون از این هیاهو باشد؛ آن‌جا که دیگر برای ثابت کردن خودت به جهان نمی‌دوی. پیروزی شاید همین باشد که صبحی را بی‌شتاب زندگی کنی، آسمان را نگاه کنی، دوست بداری، سفر کنی، بخندی و جهان را پیش از آنکه تمام شود، واقعاً زندگی کرده باشی. چه فایده از فتح قله‌ها، اگر در تمام مسیر، فرصت تماشای آسمان را از دست داده باشی؟

متین https://t.me/Mersiye_vatan

شعرِ حماسی و میهن‌گرایانهٔ تازه منتشر شد 🔥 شعر «با من از ایران بگو»، در ستایشِ عشق به میهن، ایران‌دوستی و فریادِ اعتراض در برابرِ ستم، منتشر شد. این سروده را، همچون همهٔ سروده‌های حماسی و میهنیِ پیشین، با نهایتِ ارج و فروتنی به همهٔ فرزندانِ ایران و جان‌فدایانِ میهن پیشکش می‌کنیم؛ آنان که دلیرانه در برابرِ ستم سر فرود نیاوردند و برای سربلندیِ این خاک ایستادند.🩶 امید آن دارم که روزی، همهٔ ما با سربلندی و شادی از ایران بگوییم؛ از سرزمینی که دوستش داریم و با مهر به آن بنگریم.

#پاینده_ایران و #جاویدشاه فرزندِ ایران، متین

اینستاگرام ما : matin_poem

https://t.me/Mersiye_vatan

افرادی که خود واقعی‌شان هستند و بهداشت روان سالمی دارند معمولا دوستان کمتری دارند، آن ها سخت پسند هستند، مرز بندی دارند و به خطوط قرمز خود پایبند هستند و از تنهایی نیز راضی‌اند و از آن لذت می‌برند. آنها یاد گرفته‌اند که تنهایی ارزشمند خود را با روابط سطحی و بی ارزش جایگزین نکنند، آدم های عمیق نیازمند روابط اجتماعی عمیق‌اند.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

هیچ تقدیری، جامه‌ای نیست که بر تنِ همه اندازه باشد. رهایی، نامِ راهی نیست که نشانی‌اش را از رهگذران بپرسی؛ هر روح، اقلیمِ بی‌همتای خویش را دارد و هر زخم، زبانِ مخصوصِ خود را. آنچه برای کسی ساحل است، شاید برای دیگری آغازِ گردابی بی‌انتها باشد. از همین رو، نجات را نه در ردِ پای دیگران، که در سکوتِ ژرفِ خویش باید جست؛ جایی که حقیقت، بی‌هیاهو، سال‌هاست در انتظارِ آن لحظه ایستاده است که سرانجام، خودت به سویش قدم برداری.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

هفت ماه گذشت ، اما حتی اگر هفت قرن هم بگذرد این جنایت بزرگ جمهوری اسلامی از یاد ما مردم ایران فراموش نمی‌شود. به خون پاک تمام فرزندان ایران و جان‌فدایان میهن سوگند یاد می‌کنیم که تا آخرین قطره خون برای آزادی ایران عزیزمان از چنگال ضحاک زمانه بجنگیم❤️ 18.19 دی فراموش شدنی نیست ، خونایی که چکیده ، ما یادمون نمیره... متین https://t.me/Mersiye_vatan

زندگی بزرگسالی باعث شد بفهمم سواد و جایگاه اجتماعی لزوما با عقل و شخصیت رابطه مستقیم ندارند و بعضی از تحصیل کرده ترین آدم‌ها می‌توانند سطحی ترین و خودخواه ‌ترین و منفعت‌طلب ترین آدم‌هایی باشند که تا حالا دیده‌ایم ؛ آدم هایی که ساعت ها درباره اخلاق ، فرهنگ و آگاهی صحبت می‌کنند اما در عمل برای یک منفعت کوچک حاضرند تمام اصول اخلاقی را زیر پا بگذارند. بدترین توهم ، توهم آگاهی‌ست.

متین https://t.me/Mersiye_vatan

بعضی آدم‌ها را تا وقتی کنارمان هستند، نمی‌بینیم؛ آن‌قدر در تار و پودِ روزمرگی تنیده‌اند که بودن‌شان شبیه یک حقیقتِ همیشگی‌ست. بعد می‌روند و تازه می‌فهمی چه چیزی از زندگی‌ات کم شده است؛ نه یک آدم، که بخشی از جهانِ خودت. فقدان، آدم را با حقیقتی خاموش روبه‌رو می‌کند؛ این‌که بعضی حضورها تنها پس از رفتن‌شان معنا پیدا می‌کنند و بعضی «کاش‌ها» تمامِ عمر، پشتِ درِ زمان می‌مانند؛ جایی که دیگر هیچ دستی به گذشته نمی‌رسد. متین https://t.me/Mersiye_vatan

اصالت، آن چیزی نیست که به چشم می‌آید؛ چیزی‌ست که وقتی هیچ‌کس نگاهت نمی‌کند، هنوز در تو باقی‌ست. در طرز حرف‌زدن، انتخاب‌کردن، دوست‌داشتن و حتی کنارکشیدن‌هایت. اصیل‌بودن یعنی برای پذیرفته‌شدن، خودت را به شکل سلیقه‌ی دیگران درنیاوری؛ همان‌گونه بمانی که وجدانت می‌شناسدت، نه آن‌گونه که جهان تشویقت می‌کند. بعضی آدم‌ها لباس و سبک زندگی‌شان را عوض می‌کنند، اما اصالت را نمی‌شود پوشید؛ یا در جانت هست، یا نیست.

متین https://t.me/Mersiye_vatan