🏁جاده کنکور ایلهان | 1406

خب صادقانه.. همیشه دلم می‌خواست با روپوش‌سفید تو دانشکده‌پزشکی و بیمارستان قدم بزنم🫴

مهاجرت کنم و برم آمریکا یا اسپانیا....

اونقدر پولدار باشم که اهمیتی نداشته باشه برام دلار چنده الان.

...روح نباشم!🍂

اینکه بفهمم هنوز ته دلش دوسم داره یا نه..

خون‌آشام میشدم یا یه گرگینه رو از نزدیک میدیدم شایدم انتخاب میکردم تو یه سیاره‌ای با کلی تکنلوژی و فناوری های عجیب و غریب زندگی کنم.

کنترل خنده های مامانم دستم باشه و همیشه بخنده:)

می‌رفتم تو جنگل زندگی میکردم و از آدما دور میشدم یه مدت یه کلبه ی جنگلی داشتم و میتونستم با حیوانات و کلا با همه ی چیزای جنگل حرف بزنم و اونام با من حرف میزدن یه جنگل که توش هیچ آدمی نبود و آرامش داشت طوری که می‌تونستی صدای آبشارو بشنوی و از کنارش قدم بزنی:)

آزادی و استقلال بیشتری داشته باشم کمتر محدود باشم توی روابط و خانواده بیشتر درک بشم و احساس کنم آدم‌ها واقعاً متوجه فشارهایی که تحمل می‌کنم هستن:) یه زندگی داشته باشم که توش انتخاب های بیشتری دست خودم باشه

همیشه دلم میخواست که نخوره تو ذوقم-

خودمو بیشتر دوس داشته باشم و حس ناکافی بودن نکنم:)

یه اموزشگاه نقاشی داشته باشم:)

دلم میخواست و هنوز میخواد پزشکی یه دانشگاه تاپ بیارم فک کنم آرزوی چند سال اخیرم فقط همینه 🫠🥲

یه کلبه جنگلی داشته باشم. بارون بیاد با کسی که دوسش دارم داخل کلبه باشم قهوه بخوریم فارغ از دنیا و همه چی

خداروشکرت منظورمو هم نمیفهمین اصن ولش اه

ذهن آدما رو بخونم

چیزایی که بگین بقیه میخندن اونا رو در جوابه چالشه بگین