زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر

#تحلیل_فیلم #فیلم_زن_بدلی فیلم زن بدلی روایت خیلی جالبی از یه خانم که تحصیلات خیلی بالایی داره تو بهترین نقطه تهران زندگی میکنه و یه شرکت خیلی بزرگو اداره میکنه ولی از زندگی خستس احساس بی هدفی میکنه یه شب میخوابه و بیدار میشه میبینه تبدیل شده به یه زن خونه دار و مادر دوتا بچه که با همکلاسیش ازدواج کرده... تحلیل روانشناختی : در این فیلم به زیبایی نشون داده میشه که ما در هر موقعیتی که باشیم چه به دنبال پیشرفت و آمال و آرزوها و تحصیلات رفته باشیم و عشق و تشکیل خانواده رو نادیده گرفته باشیم. چه اینکه از شغل و تحصیلات مورد علاقمون فاصله گرفته باشیم و یه خانواده رو تشکیل داده باشیم ممکنه حسرت نداشته هامون رو بخوریم و رضایت کافی رو نداشته باشیم. شاید چیزی که هست اینه که در هر موقعیتی که هستیم از زمان حال و امکاناتمون لذت ببریم و نیمه پر لیوان رو ببینیم ... مهم تر از اون ... قسمت خراب و بد زندگیمونو با ویترین زندگی دیگران مقایسه نکنیم... زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

وقتی روانشناسی رو انتخاب میکنی حقیقتا باید تا گور دانش بجویی 😁 دائما یا باید ویس های آموزشی گوش بدی یا کتاب بخونی یا جزوه بخونی یا دوره جدید بری خودت تراپی بشی... کلی کتاب نخونده داری کلی فیلم و سریال ندیده داری ... ولی همه اینا با علاقه که باشه سختیش هم کمتر میشه 😍

🍃🌿🌸🌿🍃 گاهی حال خوب از جایی شروع می‌شود که بفهمیم واقعاً به چه چیزی نیاز داریم، نه اینکه فقط دنبال چیزی باشیم که دلمان می‌خواهد. 🌱 امروز کمی بیشتر به خودت گوش بده. 🤍

مقایسه، بنزین این احساسه! ما معمولاً پشت‌صحنه‌ی زندگی خودمون رو با ویترین زندگی دیگران مقایسه می‌کنیم. سن ازدواج، شغل، درآمد، خانه، ظاهر، موفقیت… و بعد نتیجه می‌گیریم: «من عقبم.» در حالی که مسیر زندگی آدم‌ها قرار نیست یکسان باشه. سؤال مهم‌تر اینه: «من واقعاً عقبم یا دارم با معیارهای دیگران زندگی می‌کنم؟» زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

حتی گاها برای به دست اوردن چیزی که حسرتشو داشتی خیلی میجنگی و تلاش میکنی ولی وقتی که بهش میرسی میگی همین بود؟ آیا ارزششو داشت؟ مهم این نیست چه امکاناتی داری چه موفقیتایی کسب کردی یا نکردی مهم اینه همینی که هستی رو بپذیری و دوستش داشته باشی بدون در نظر گرفتن قضاوت دیگران.

واقعیت اینه : ممکنه اون که فقط به دنبال تحصیلات و کار و پیشرفت رفته حسرت این که چرا کانون گرم خانواده رو تشکیل نداده چرا مادر یا پدر نشده رو داره. اونی که از درس و کار گذشته و خانواده تشکیل داده حسرت پیشرفت و تحصیلات فرد دیگه رو داره. این تو همه زمینه ها میتونه وجود داشته باشه .

چه طرحواره‌هایی دخیلن؟ 🔹 شکست: «من از پسش برنمیام.» 🔹 استانداردهای سخت‌گیرانه: «باید خیلی بیشتر از این پیشرفت کرده باشم.» 🔹 تأییدطلبی: «ارزش من به اینه که از بقیه بهتر باشم.» 🔹 نقص و شرم: «حتماً یه ایرادی در منه که هنوز به جایی نرسیدم.» گاهی صدای این طرحواره‌ها رو با صدای واقعیت اشتباه می‌گیریم. زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

چرا فکر می‌کنیم از بقیه عقبیم؟ واقعیت اینه که گاهی این احساس، بیشتر از اینکه درباره‌ی واقعیت زندگی ما باشه، درباره‌ی طرز فکر و طرحواره‌های ماست.

یا مثلا دائما به همسر یا اعضای خانواده گوشزد کرده باشین که : یکم بیشتر کار کن، یکم ریسک کن ، یه تکونی به زندگیمون بده؟ ولی دریغ از یه حرکت جدید دریغ از کمی تغییر زندگیتون یک روتین داره که دائما همونو ادامه میدین.

تا حالا براتون پیش اومده با وجود اینکه خیلی میل به پیشرفت و موفقیت دارین هیچ قدم رو به جلویی برندارین؟

سلام صبح یکشنبتون بخیر🌸 اینجا هوا اینقدر آلودس که مدارسو تعطیل کردن شهر شما آب و هوا چطوریه؟

سندرم آشیانه خالی به مجموعه‌ای از احساسات و واکنش‌هایی گفته می‌شود که بعضی والدین، به‌ویژه زمانی که فرزندشان مستقل می‌شود، از خانه می‌رود یا وارد مرحله جدیدی از زندگی می‌شود، تجربه می‌کنند. ممکن است فرد احساس کند: * دلتنگی و غم شدید دارد * خانه برایش خالی و بی‌روح شده * احساس بی‌هدفی یا بی‌فایدگی می‌کند * بیشتر نگران فرزندش می‌شود * احساس تنهایی یا پوچی می‌کند * نمی‌داند بعد از سال‌ها مراقبت از فرزند، با زندگی خودش چه کند نکته مهم: آشیانه خالی به‌خودی‌خود یک اختلال روانی رسمی نیست؛ اما اگر این احساسات شدید، طولانی یا مختل‌کننده زندگی باشند، می‌توانند نشانه‌ای از نیاز به بررسی و حمایت روان‌شناختی باشند. برای محتوای پیج شما، یک قلاب جذاب می‌تواند این باشد: «فرزندت بزرگ شده و رفته… اما چرا احساس می‌کنی بخشی از خودت هم همراه او رفته؟» زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

مشاوره می‌تواند فرصتی باشد برای اینکه فرد دوباره خودش را پیدا کند؛ نه به‌عنوان مادری که فرزندش را از دست داده، بلکه به‌عنوان زنی که حالا فرصت دارد بخش‌های دیگری از خودش را زندگی کند. اگر شما هم بعد از مستقل شدن فرزندتان احساس خلأ، بی‌هدفی یا سردرگمی می‌کنید، لازم نیست این دوره را به‌تنهایی پشت سر بگذارید. برای بررسی شرایط و شروع جلسات مشاوره، می‌توانید برای رزرو نوبت با من در ارتباط باشید. 🌱 @psy_zohreh

#مثال_واقعی #اتاق_درمان مثال واقعی از اتاق درمان | با تغییر جزئیات برای حفظ محرمانگی مراجع خانمی ۴۵ ساله برای مشاوره مراجعه کرده بود. فرزندش به‌تازگی برای ادامه تحصیل از شهرشان رفته بود. می‌گفت: «از وقتی رفته، انگار خونه دیگه خونه نیست… صبح‌ها بیدار می‌شم و نمی‌دونم برای چی باید از تخت بیام بیرون. همه‌چیز سر جاشه، اما من احساس می‌کنم یه چیزی از زندگی‌م کم شده.» او سال‌ها بخش بزرگی از هویت و برنامه روزانه‌اش را حول نقش مادری ساخته بود؛ رسیدگی به فرزند، نگرانی‌هایش، برنامه‌هایش و حتی تصمیم‌های کوچک زندگی. حالا که فرزند مستقل شده بود، احساس می‌کرد نقش مهمی که سال‌ها داشته، ناگهان از او گرفته شده است. در جلسات، فقط درباره دلتنگی برای فرزند صحبت نکردیم؛ بلکه به این سؤال رسیدیم: «اگر من فقط مادر نباشم، منِ واقعیِ من چه چیزهایی برای زندگی خودش می‌خواهد؟» کم‌کم شروع کرد به شناسایی علایق، نیازها و خواسته‌هایی که سال‌ها به تعویق انداخته بود. گاهی «آشیانه خالی» فقط خالی شدن خانه نیست؛ خالی شدن بخشی از هویتی است که سال‌ها فقط در نقش مراقبت از دیگران تعریف شده. زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

🌱 صبح شنبه بخیر هفته را با خودت مهربان‌تر شروع کن؛ قرار نیست همه‌چیز امروز حل شود، فقط یک قدم کوچک به سمت حالِ بهتر بردار. 🤍 شنبه‌تون آرام و پُر از اتفاق‌های خوب ✨

و هر روز زندگی رو دوباره‌ از سر بگیر بیخیال هر چیز که تا امروز نشده... صبح بخیر☘ ☘️

«اتاق درمان جایی‌ست که می‌توانی خودِ واقعی‌ات باشی؛ بی‌قضاوت، شنیده و فهمیده شوی.» 🌱 من اینجا هستم‌تا بشنوم چیزهایی که سالها گوشه دلت خاک خورده و به کسی نگفتی و مثل کوه روی قلبت سنگینی میکنن. زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

سوال مخاطب سلام خانم کاظم زاده من یه خانم ۳۵ ساله هستم شاغلم مادر دوفرزندم اما اصلا از زندگیم راضی نیستم احساس خوشبختی نمیکنم با اینکه خیلی تلاش میکنم ولی از موقعیتم ناراضیم فکرمیکنم تو این ۳۵ سال هیچ چیزی به دست نیاوردم و از همه هم سن هام عقبم با هرکی که مقایسه میکنم پایین ترم و احساس ناکافی بودن و شرم دارم نمیخوام توی هیچ جمعی حضور پیدا کنم با این حس هام چه کنم؟ پاسخ : عزیزم، اول از همه بدون که این احساس‌ها به این معنا نیست که واقعاً کمتر از دیگران هستی یا در زندگی شکست خوردی. وقتی مدام خودمون رو با دیگران مقایسه می‌کنیم، معمولاً زندگی واقعی خودمون رو با بخش‌های دیده‌شده و موفقیت‌های دیگران مقایسه می‌کنیم؛ نتیجه‌اش هم میشه احساس ناکافی بودن، شرم و نادیده گرفتن داشته‌هامون. ۳۵ سالگی قرار نیست پایان مسیر باشه؛ اتفاقاً می‌تونه فرصتی برای این باشه که به جای اینکه بپرسی چقدر از بقیه عقبم؟ از خودت بپرسی: من واقعاً چه چیزی می‌خوام و چه قدم کوچکی می‌تونم برای ساختن زندگی مورد علاقه‌ام بردارم؟ فعلاً سعی کن مقایسه کردن رو کمتر کنی، موفقیت‌ها و توانمندی‌های خودت رو بنویسی و از جمع‌ها کاملاً کناره‌گیری نکنی. کناره‌گیری معمولاً احساس شرم و ناکافی بودن رو بیشتر می‌کنه. و اگر این احساس نارضایتی، شرم و بی‌ارزشی مدت زیادیه ادامه داره و روی روابط، کار یا زندگی روزمره‌ات اثر گذاشته، صحبت با یک روانشناس می‌تونه کمک کنه ریشه این احساس‌ها رو بهتر بشناسی و قدم‌به‌قدم تغییرشون بدی. 🤍 زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

*سلام به صبح* * سلام به نور* * سلام به امید*🌸 ••~~ *امروز رو با یه دلِ آروم شروع کن؛ شاید بهترین اتفاق زندگیت همین امروز منتظرت باشه 💛 #صبح_بخیر زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh

شاید بعضی انتخاب‌های عاطفی تو، از جایی خیلی دورتر از رابطه امروزیت شروع شده باشند... رابطه ما با پدر می‌تواند روی تصویرمان از خودمان، عشق، امنیت و اعتماد اثر بگذارد. گاهی چیزی که امروز در یک رابطه تجربه می‌کنیم، ریشه در نیازهایی دارد که سال‌ها قبل دیده یا نادیده گرفته شده‌اند. زهره کاظم زاده/روانشناس/طرحواره درمانگر/زوج درمانگر @psy_zohrehkazemzadeh