زنی‌دیگر.

بنده انقدر شخصیت مخربی دارم و درون بگا دادن خودم استادم که به قطع یقین باور دارم حتی اگه یه تینیجر آمریکایی خوشگل بودم و هرچیزی که دلم می‌خواست رو داشتم، باز هم از یه طریقی بخاطر جهل و نادانیم عاشق یه ایرانی می‌شدم و دنبال کونش می‌اومدم ایران.

از لحاظ آکادمیک تو اون اپیزودم که نمی‌دونم چطور به خانواده بگم بیشتر نوابغ و افراد ثروتمند هرگز به کالج نرفتن.

چه حالی می‌ده که هم می‌تونم دانشجوها رو مسخره کنم هم دانش‌آموزها رو. البته تا قبل اینکه رتبه‌ها بیاد.

بچه‌ها می‌دونید که دوستی و رفاقت و رابطه و اینا کلا همه‌چیزش دوطرفه‌ست دیگه؟ دوطرف باید هوای هم‌دیگه رو داشته باشید و فکر نکنید مشکل زندگیتون بزرگترین مشکل دنیاست پس فقط باید به شما پرداخته بشه و بقیه رو بکیرتون بگیرید عوک؟ اگه اینجوری فکر میکنید قطع ارتباط کنید با همه کلا اینجوری بهتره🫪

به کل دشمن شاد کن شدیم.

برای اینکه شبم خوب تموم بشه به ۹ اسفند فکر می‌کنم. امیدوارم تاریخ بعدی رند باشه.

تاریخ ایران چی داره جز: خایمالی خایمال، قتل و کشتار، دوباره خایمالی. چندتا دونه مکتب و یکمی هنر وسطش اما دوباره خایمالی؛ خایمالی بعد از کشتار و غارت اهالی شهر. مرگ بخاطر گرسنگی و همچنان خایمالی! یکمی هنر و چندتا تابلو نقاشی بخاطر خایمالی البته همراه با گرسنگی. باز یکمی غارت بعد از انجام یکم هنر؟

اگه ماشین زمان داشتم چیکار می‌کردم؟ به قطع می‌رفتم اول از همه مادر اون دوست نه چندان عزیز که می‌گفت امام علی در خواب من ظهور کرده رو می‌گاییدم و بعد سر خود اون شخص رو مثل نوادگان علی علیه‌السلام قاچ می‌کردم.

من مخالف جنگم چون در جنگ کودکان اوف می‌شوند 🤡 یبار نگفته این چه زندگی سگی‌ایه که آخوند درست کرده و هیچ کودکی آینده نداره ها... یه مشت بچه نابالغ خیالباف و کودنن همه‌شون که فقط بلدن انشا بنویسن.

حدودا چهار پنج‌تا پاراگراف تایپ کردم تا فقط انزجارم رو از ج.ا و زندگی که برامون ساخته بیان کنم. دیگه گفتم تا الان احتمالا خودتون می‌دونید و پاکش کردم. با کیرم توی این زندگی که از زمان صفویه گاییدنمون، بحث رو تموم می‌کنم.

یادمه وقتی باید انتخاب رشته می‌کردم و دنبال دبیرستان خوب بودم یجا رفته بودیم برای ثبت نام. اولین چیزی که راجع بهش فهمیدم؟ سر اعتراضات چندین ون و ماشین یگان می‌رن اونجا و بیشتریشون رو می‌برن. چرا نذاشتن برم اونجا؟ چون مطمئن بودن اگه برم قطعا سر از ناکجاآباد در می‌آرم!

هنوزم به یاد تموم بچه‌هایی هستیم که توی مدرسه‌شون دستگیر شدن، کسایی که فقط بخاطر شجاعتشون اخراج شدن٫ دخترایی که توسط استادشون بهشون تعرض شد و از ترس نتونستن حرفی بزنن و بچهایی که رد خونشون همچنان مونده و هیچوقت پاک نمی‌شه!

امیدوارم بعد از اینکه شوخیای کصشرتون با یک مهر تموم شد و کسایی که مدرسه می‌رن رو تا دلتون خواست مسخره کردید، یادتون بیاد چه کونی ازمون گاییده شد تا به اینجا برسیم. هیچ شوخی من باب یونیفرم، مدرسه، مقنعه یا حتی درسا ذره‌ایی بانمک نیست. حال بهم زنه و سطح آی‌کیوی پایین شما رو می‌رسونه.

مامانم وقتی درمورد رنگ مو و استایل مورد علاقم میگم:

من همینقدر بگم که یکبار رفتم اسباب‌بازی فروشی و بعدش فهمیدم اسباب‌بازی واقعی منم. ارزون، دردسترس و موردعلاقه خاص و عام.

عزیزم ببخشید که از وقتی اومدی یکسره داشتم زار می‌زدم. آخه هنوز با خانواده‌م زندگی می‌کنم.