☾ L U N O R A ☽

داستان سریال دربارهٔ شیا فِی‌شوئه، یک شکارچی اهریمن، و شی یوئه، یک اهریمن روباه، است که در سفری مشترک با شش ماجرای مستقل و رازآلود روبه‌رو می‌شوند. این شش داستان به ارواح، اهریمن‌ها، جادو و پیچیدگی‌های مرز میان انسان و موجودات ماورایی می‌پردازند؛ از پیدا شدن سرِ بریدهٔ زنی مرموز و ماجرای جابه‌جایی سر و قلب، تا جان گرفتن عروسک‌های کاغذی و چوبی و بیدار شدن درختی با میلی ممنوعه. در این جهان، مرز میان جسم و خیال محو می‌شود و حتی بی‌جان‌ترین موجودات نیز ممکن است در آرزوی داشتن روح باشند.

꧁• #لیائوژای •꧂

꧁• #liaozhai •꧂

#till_the_tnd_of_the_moon #LuoYunxi #BaiLu #Tweet @lunora_al

#four_hands_two_sonatas #Kdrama @lunora_al

#WanPeng #LiyunRui #generation_to_generation @lunora_al

#wallpaper @lunora_al

خاطره‌ی ما — یانگ چنگ‌لین و هو مینگ‌هائو اشک‌هایی که نمی‌توان شمرد، باز هم بارها گریه کردم. به پروانه‌ای بدل شدم که روی این برگِ افتاده آرام گرفته است. برفی که هزاران سال پیش در گذر زمان فرسوده و مدفون شده، و من تمام عمرم را صرف دلتنگی کردم، فقط برای اینکه منتظر آمدن تو بمانم. خاطره‌ها کم‌کم پژمرده می‌شوند و کنار من فرو می‌ریزند، اما نمی‌توانند آن تصویرهایی را بیدار کنند که هنوز در اعماق وجودم می‌تپند. بگذار در مرز چرخه‌ی تناسخ بمانم، منتظر یک پرتو نور، تا دوباره ببینم در فلان سال و فلان ماه، میان من و تو چه گذشته بود. پیشگویی‌ای که روزی با هم گفته بودیم، بگذار همان لحظه‌ای که تو را با خود می‌برد، آن را هم با خود ببرد و به خاطره‌ای از ما تبدیل شود. چه کسی می‌تواند بفهمد که در دنیای من، روزی چهره‌ای از تو وجود داشته است؟ اشک‌هایی که نمی‌توان شمرد، باز هم بارها گریه کردم. به پروانه‌ای بدل شدم که روی این برگِ افتاده آرام گرفته است. برفی که هزاران سال پیش در گذر زمان فرسوده و مدفون شده، و من تمام عمرم را صرف دلتنگی کردم، فقط برای اینکه منتظر آمدن تو بمانم. خاطره‌ها کم‌کم پژمرده می‌شوند و کنار من فرو می‌ریزند، اما نمی‌توانند آن تصویرهایی را بیدار کنند که هنوز در اعماق وجودم می‌تپند. بگذار در مرز چرخه‌ی تناسخ بمانم، منتظر یک پرتو نور، تا دوباره ببینم در فلان سال و فلان ماه، میان من و تو چه گذشته بود. پیشگویی‌ای که روزی با هم گفته بودیم، بگذار همان لحظه‌ای که تو را با خود می‌برد، آن را هم با خود ببرد و به خاطره‌ای از ما تبدیل شود. چه کسی می‌تواند بفهمد که در دنیای من، روزی چهره‌ای از تو وجود داشته است؟ آن دلبستگیِ سرسختِ شب‌های میانه‌ی تابستان، آن هزاران احتمالی که می‌توانستند به حقیقت بدل شوند، و آن وعده‌هایی که از دلِ عشق گفته شد... وقتی عشق این‌قدر عمیق است، چگونه می‌توان آن را مهار کرد؟ بگذار در مرز چرخه‌ی تناسخ بمانم، منتظر یک پرتو نور، تا دوباره ببینم در فلان سال و فلان ماه، میان من و تو چه گذشته بود. پیشگویی‌ای که روزی با هم گفته بودیم، بگذار همان لحظه‌ای که تو را با خود می‌برد، آن را هم با خود ببرد و به خاطره‌ای از ما تبدیل شود. چه کسی می‌تواند بفهمد که در دنیای من... روزی، چهره‌ای از تو وجود داشته است...