¹⁸¹⁹

یه گوشه وایسادم و از مهم نبودن چیزایی که یه روزی برام مهم بودن ، لذت میبرم .

زندگی شبیه یه دریاست.

از دور که نگاهش میکنی همه‌ چیز آروم به نظر میاد. موج‌ها نرم به ساحل میخورن، آسمون توی آب پیداست و انگار هیچ چیز نمیتونه این آرامش رو به هم بزنه. اما فقط کسی که وسط دریا بوده، میدونه زیر این ظاهر آروم، چه طوفان‌هایی پنهانه. خیلی وقت‌ها آدم‌ها هم همینطورن. از بیرون میخندن، با بقیه حرف میزنن، اما هیچکس نمیدونه چند بار از درون شکستن و دوباره خودشون رو جمع کردن. برای همینه که هیچوقت نباید زندگی کسی رو از ظاهرش قضاوت کرد. چون بعضی آرامش‌ها، نتیجه‌ی بی‌درد بودن نیست؛ نتیجه‌ی جنگ‌هاییه که هیچکس ندیده.

احمق:

حقیقت را میداند ! حقیقت را می بیند ! اما... هنوز دروغ را باور دارد ....!

دنیا شد زهرمار من.... :)

تلخ است که دراین لحظه ما صاحب‌جانیم.

بزرگترین جنایتِ این سرزمین؛ عادی شدن رنج است...