¹⁸¹⁹

زندگیم رسماً هر روز داره وارد فاز «تازه کجاشو دیدی، هنوز مونده» می‌شه.

یه چیزی درباره‌ی آدم‌ها دیر فهمیدم؛ اینکه هر چقدر هم خوب باشی، قرار نیست همه خوبیت رو بفهمن. یه نفر مهربونیت رو ضعف میبینه، یکی سکوتت رو بی‌تفاوتی، یکی فاصله گرفتنت رو غرور، و یکی رفتنت رو بی‌احساسی. سال‌ها میتونی خودت رو برای برداشت اشتباه دیگران توضیح بدی، اما آخرش میفهمی آدم‌ها تو رو از زاویه‌ی خودشون میبینن، نه از چیزی که واقعا هستی. پس دیگه خودم رو برای فهمیده شدن خسته نمیکنم. کسی که واقعا بخواد تو رو بشناسه، از رفتارت حقیقت رو میفهمه؛ نه از توضیحاتی که مجبور شدی هزار بار تکرار کنی.

𝐆𝐨𝐨𝐝 𝐧𝐢𝐠𝐡𝐭 🧸🖤

من آغاز میکنم یه پائیز پر از مرگ🦢

غم مارو تنها نمیزاره 🖤❤️‍🩹

البته دیگه در حال بزرگ شدن نیست دقیقا خوده منه

اون بخش از من که داره از آدما فاصله می‌گیره و حوصله‌ی هیچکس و نداره، دیگه داره خیلی بزرگ می‌شه.

انقدی وضعیت مالیم داغونه که تو سرمه بکوبم برم تهران تو بهشت زهرا گریه کن بشم💅👀

و اما عزیز من؛ آنکه تورا دوست بدارد، به تماشای رنجت نخواهد نشست

حرف بسیار است، اما فرق دارد شعر من! شرح حال یک جوانِ پیر، چیز دیگریست...

D-Day2🫢

آدمیزاد تا عمر داره برای بعضی اتفاقات همیشه غمگین میمونه.