¹⁸¹⁹

2:2

و ما حرام، حرامزادگی این حرامزاده ها شدیم🖤🕊

حیف .. حیفِ جوون‌هامون ، حیفِ جان فداهامون ، حیفِ رویاهامون ، حیفِ جوونیمون ، حیفِ روزهای خوبی که دیگه برنمیگرده ، حیفِ اشک مادرا ، حیفِ بچه‌هایی که یتیم شدن ، حیفِ عمر رفته مامان باباهامون ، حیفِ جنوبمون ، حیفِ شمالمون ، حیفِ شرق ، غرب و تهرانمون ، حیفِ بچه‌های مظلوم سیستان و بلوچستان ، حیفِ مهسا ، نیکا ، نوید و حدیث ، حیفِ کیان و خدای رنگین کمان ، حیفِ همه‌ی امیدهای از دست رفته‌مون ، آینده نامعلومه و غممون ته نداره ، … و در نهایت ، حیفِ ایران خانوم .

گاهی وقتا دیگران رو با اون روت آشنا کن تا بفهمن چقدر باهاشون خوب بودی و لیاقت نداشتن.

‏این حس شیشم دهنمو سرویس کرده بابا من می‌خوام گول بخورم دو دقیقه بو نکن.

آدما همیشه فکر می‌کنن میشه برگشت، میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که آدما بهش فکر نمی‌کنن اینه که هر چیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودش فرقی نداره، وقتی از زمانِ درستِ یه چیزی بگذره، دیگه هر کاری هم بکنی قابلِ جبران نیست، آدما همیشه اشتباه می‌کنن..!

🌘✨

شاد بودن به مدت بیش از پانزده دقیقه تقریبا ناممکن است. ما نوادگان نسلی هستیم که بیش از هر چیزی نگران بودند.

غم‌هایی که چشم‌ها رو خیس نمی‌کنند، زودتر به استخوان می‌رسند.

زندگی توی ایران کار تازه واردها نیست.

غرق تو تباهی