ٖؒحُب‌ٖؒ

من رفیق خوبی برای کافه و مهمونی نیستم جایی گیر کردی به من زنگ بزن.

+ حالا جدی. تو دیوونه شدی چارلز؟ خندیدم و گفتم: " فقط خسته‌ام، ریکی. هر روزِ خدا خسته‌م." + منظورت چیه؟ - دلم یه چیز دیگه می خواد. یه چیز متفاوت. + مثلا چی؟ تعطیلات؟ جواب دادم: "شاید یه سفر." کلمات از دهانم خارج می شدند، اما بهشان فکر نمی کردم. ریکی پرسید: "خب، فرق‌شون چیه؟" - تعطیلات بعد دو هفته تموم می شه، اما سفر‌. ممکنه بری و دیگه هیچ‌وقت برنگردی.

باشد كه هر چه خوبى كاشتی سبز تر به تو بازگردد.

نمیشه حدس زد کدوم آغوش آخرین آغوشه، کدوم نگرانی آخرین نگرانیه، کدوم نگاه آخرین نگاهه، کدوم حرف آخرین حرفه، تو قدر هر ثانیه رو بدون، هر لحظه رو از ته وجود زندگی کن، یادت نره بعدا برای خیلی چیزها دیره، بعدا دیگه نیستی، نیستم، نیستن.

من همچنان به "قول انگشت کوچیکه" و "بیا بوسش کنم خوب شه" اعتقاد دارم و کم کم دارم احساس میکنم که برای این دنیای وحشتناک خلق نشدم.

حوصله ندارم عزیز من، شاید دیگر هیچ‌وقت هیچکس را جدی نگیرم.

تو لایق بخشش نبودی، اما من لایق آرامش بودم، پس بخشیدم. تو لایق احترام و ادب نبودی، من نخواستم شخصیت خودمو زیر سوال ببرم، پس در جواب بی احترامی، درست برخورد کردم. تو لایق کمک من نبودی، من لایق انسان بودن بودم، پس هرکاری از دستم برومد برات انجام دادم. تو لایق توجه من نبودی، من لایق روح آزاد و قلب سبک بودم، پس ابرازش کردم. تو لایق بودن توی زندگی من و خاطراتم نبودی، من لایق داشتن تجربه های سخت، درس گرفتن و قوی شدن بودم پس خدا تورو سر راهم گذاشت. -دیاکو.

و در پايان نوشت: زندگی كردن براى آدم هايى كه زيادى به همه چیز اهميت مى دهند سخت تر است.

حضور تو جبران غم های طولانی من بود.

برایش نوشت: «به تو می‌شود تکیه کرد و نگرانِ افتادن نبود.»

من خیلی آدم واکنشی ای نیستم، اگه دیدید خیلی واکنش نشون میدم، بدونید لایه‌های عمیق روح و روان وجودم رو لمس کردید.

بیشتر رنج‌های انسان از آن‌جاست که می‌خواهد زندگی را کنترل کند. زندگی رودخانه است؛ اگر با آن بجنگی، خسته می‌شوی و اگر خود را به جریانش بسپاری، تو را به جایی می‌رساند که باید باشی. اعتماد، بزرگ‌ترین عبادت است؛ زیرا در اعتماد، ترسی باقی نمی‌ماند و آنجا که ترس نباشد، عشق متولد می‌شود.

اونی که رفت باید می‌رفت، اونی که زد باید میزد، اون پولی رو که باختی باید می‌باختی، اون دلی که شکست باید می‌شکست، اون رفاقتی که تموم شد باید می‌شد، اینا همش باید می‌شد تا تو بشی «تو».

اصالت یعنی من راه درست رو میرم حتی اگه هیچکس متوجهش نشه.

پرسیدند: چگونه در میان شلوغی او را یافتی؟ گفت: کدام شلوغی؟ من غیر از او کسی را ندیدم.

هیچکس نمیداند در دل دیگری چه میگذرد، شاید لبخندی که میبینی آخرین تلاش برای فرو نریختن باشد.

به عنوان یه دوست من هیچ‌ وقت از شنیدن غر غرات خسته نمی‌شم، من از این جمله "من نمی‌خوام با داستان‌های تکراری زندگیم حوصله‌ات رو سر ببرم." متنفرم، اگه چیزی ناراحتت کرده حتی اگه تکراریه، با من حرف بزن، بهم زنگ بزن، پیام بده، هر موقع از روز من پیشتم. هواتو دارم. همیشه روم حساب کن.

‏پارتنر مناسب اونیه که بتونید کنارش زندگی کنید، زندگی واقعی سکوت داره، بی‌حوصلگی داره، خستگی داره، شلختگی داره، قیافه زشت داره، پارتنر مناسب اونیه که تو روزهای سخت، خودش یه بار نشه رو شونه‌ات که همه‌اش بخوای نگران باشی نکنه دوستم نداشته باشه یا نکنه خسته‌اش کنم.

متاسفانه من آدم باکلاسی نیستم هم زود seen میکنم هم میشینم is typing و نگا میکنم.

عاشق اینم که تا آخرین لحظه قبل خوابیدن بهت فکر کنم.