fa
Feedback
Anliliy اساطیر ایـران و

Anliliy اساطیر ایـران و

رفتن به کانال در Telegram

زاده‌ی خـاک و خورشــید‌ 🌞 دانشجوی هوافضا و دلداده‌ی ایران «سپیده‌دم خرافه نیست، ایمان داشته باش.» message: @Anliliybot .. ̥✿ یه گپ کوچیک دورهمی برای اینجا https://t.me/+POztvByvTBplMWFk

نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
1 065
مشترکین
-624 ساعت
+177 روز
+12230 روز
آرشیو پست ها
اخوندستیزی؟

حالا اخوندا نمی‌ذارن زنان ایرانی قاضی بش-

این داستان که در دوره ساسانیان ثبت شده رو بخونید:
ورهرام گفته است که از دترفرژگو این داستان را شنیده ام: هنگامی که در راهی میرفتم دو یا سه زن در راه نشسته بودند. یکی از آنان روی به من کرد و گفت: «استاد حکم قانون در این مسأله چیست؟آن هنگام که دو تن وامی گرفته اند و هر دو متضمن مسؤول تأدیه‌ی آن هستند، نتیجه چه خواهد بود؟» من گفتم: «اگر دو مدیون اصلی مسؤولیت مشترک دارند مانند اعضای خانواده نمی توان ابتدا به ضامن رجوع کرد.» پس از آن زن پرسید: «اگر هنگامی که یکی وام می گیرد و دیگری می گوید من نسبت به این مبلغ ضامن او هستم چه خواهد شد؟» در جواب گفتم که: «حکم مسأله ی سابق شامل این مورد هم خواهد شد.» پس از آن پرسید: «حال فرض کنید که مدیون اصلی مسؤول مشترکی با خود ندارد (مانند اعضای خانواده) اگر ضامن وام را بپردازد و مدیون اصلی توانگر شود، آیا ضامن حق رجوع به وی را دارد؟» در اینجا من در اندیشه فرو رفتم و نمی دانستم چه باید گفت. در این میان یکی از آنان گفت: «ای استاد در اندیشه فرو مرو و بی پروا به وی بگو که نمیدانم و ضمنا میتوانید پاسخ این سؤال را در فلان کتاب بیابید، به علاوه ما خود جواب آن را در شرحی که مگوگان اندرز بذ نوشته است خواهیم یافت.»
داستان بالا از کتاب ماتیکان هزاردستان، نوشته‌ در دوران ساسانی هست. همینطور که پیداست مطالعه و کسب دانش در دوره ساسانیان برای زنان ممکن بوده، می‌بینیم که در اینجا سه زن درباره علم حقوق این‌چنین با دترفرژگو بحث می‌کنن.
در کتاب دینکرد هم به قابلیت زنان برای شغل قضاوت اشاره شده
زنانی که تحصیلات حقوقی داشتن، به موبدانی که تحصیلات نداشتن در قضاوت ترجیح داده می‌شدن و مقدم بودن. ⚖ #پاره‌نگار | #ساسانیان

یه گپ کوچیک دورهمی برای اینجا https://t.me/+POztvByvTBplMWFk

یه گپ کوچیک دورهمی برای اینجا https://t.me/+POztvByvTBplMWFk

قربون شماااا والا نمی‌دونم، اگه دوست دارید انجامش می‌دیم🥲

خیلی این خوشحالم کرد اممم آنلیلی چرا یه گپ برای چنلت باز نمیکنی؟ منظورم بخش کامنت نیست... یه گپ که زیر مجموعه چنل باشه چندتا ادمین خوش ذوقم بیاری (مثل من •~•) گه فعال نگهش دارن چالشی مطلبی چیزی براش تدارک ببینن خودتم نخوای خیلی براش زحمت بکشی و راحت باشی

درود قشنگ🤍 بله هماهنگ هم همون هم+آهنگ هست. به دنبال هم کشیده شدن، هم نیت و هم سو بودن چیزهایی.

درود و مهر 💚چقدر جالب 😍 هماهنگ هم می‌تونه باشه ؟

سرهنگ هم همینطور.

بلههه✨ آهنگ هم از بن هنگ میاد. البته بچه‌ها، آهنگ در قدیم معنای موسیقی نمی‌داده. مثلا می‌گفتن: آهنگ سفر کرد. یعنی قصد و نیت سفر کرد. به سمت/دنبال سفر کردن کشیده شد. هنگ هم که گفتیم میشه‌: پیروی کردن، به دنبال کشیدن

آهنگ هم از همون میاد؟

ایرانیای قدیم به مرد و زن‌ها مهربان و مهربانو می‌گفتن خیلی قشنگ نیست؟ یعنی مردم عادی، نگاه‌دارنده و پاسدار مهر بودن.

من دقت کردم دیدم کلمه ی مهربان رو خیلی دوست دارم

اینام خلاصه به همون هخا مرتبط هستن.

یه فعل کهن داشتیم به نام هَختَـن که دیگه کاربرد نداره امروزه. معناش هست: پیروی کردن. به دنبال کشیدن که از بن مضارع هنگ میاد. نمی‌دونم چطوری بگم که گیج نشید. مثل رو و رفت. حالا این هنگ خیلی جاها اضافه شده مانند فرهنگ!

وای از اون پیامایی که دوست‌دارممم✨ آره آره، کاملا یکیه. کوتاه بخوام بگم، هخا یعنی دوست.
از یه ریشه‌ی هندوآریایی میاد به شکل sakhāy که همون ریشه‌ای هست که در سانسکریت واژه‌های ساکیا و شاکیامونی(بودا) رو می‌سازه.
به هرحال این ریشه تو زبان اوستایی به شکل هخ/هخا در میاد و به معنای همراهی‌کردن و پیروی کردنه. درکل هخامنش یعنی دوست‌منش، خوش‌خوی

میدونی.. ما معنی منش رو میدونیم یعنی یه جورایی شخصیت ذات غالب انسان این منشی که ما الان داریم با واژه هخامنش مرتبطه؟ اگه هست پس هخا به چه معنیه؟ که ادامش منش داره یا اگه این معنی های که گفتم رو نداره به چه معنیه دقیقا؟

sticker.webp0.17 KB

فرض کنید ۱۸۰ سال دیگه، چندتا کتیبه گمشده از زیر یه تپه باستانی پیدا بشن، که جزئیات تاریخی بیشتری رو ثبت کرده؛ همچنین فرض کنید چیزی هم درباره تاریخ زادروز کمبوجیه گفته باشه که بتونیم با گاهشماری‌های هم‌عصر تطبیقش بدیم و تاریخ واقعی رو پیدا کنیم. اونوقت موتورهای جست‌و‌جو گوگل و Ai و... پیام‌های ادعایی از ۲۶شهریور به عنوان زادروز کمبوجیه رو پیدا می‌کنن، و پژوهشگرهارو به شک می‌ندازن که اگه تاریخ واقعی اینی هست که ما پیدا کردیم، پس اینا ۱۸۰ سال پیش چرا با این جدیت تبریک می‌گفتن؟