‍ 𝖦𝗅𝖺𝗌𝗌𝖱𝖾𝖿𝗅𝖾𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇𝗌

برای جهان، X یك شبکهٔ اجتماعیه؛ اما براي ایران، آرشیويي از حقیقت‌هاییه که هیچ‌وقت اجازهٔ موندن در خبرها رو پیدا نکردن، و نام‌هایي که پیش از فراموش شدن، فقط اونجا فریاد زده میشن.

چون علاوه بر اینکه بیشتر اتفاقات نحس زندگیم و... در این روز ها رخ میده، من هم در همین روز سه شنبه، به دنیا اومدم. 𝖤𝗍 𝗎𝗇𝖾 𝖺𝗎𝗍𝗋𝖾 𝗋𝖺𝗂𝗌𝗈𝗇 ? 𝖩'𝖺𝗂 𝗉𝖾𝗋𝖽𝗎 𝖼𝖾𝗍 ê𝗍𝗋𝖾 𝖼𝗁𝖾𝗋 𝗎𝗇 𝗆𝖺𝗋𝖽𝗂; و به خاطر همینه در همون روز، همون یه شنبه، این جا رو درست کردم.

سه شنبه ها براي من، از همون قدیم، روز نحسي بود.

𝖢'𝖾𝗌𝗍 𝖼𝖾 𝗊𝗎𝖾 𝗆𝗈𝗇 𝖼œ𝗎𝗋 𝗋𝖾𝗌𝗌𝖾𝗇𝗍 𝗊𝗎𝖺𝗇𝖽 𝗃𝖾 𝗉𝖾𝗇𝗌𝖾 à 𝗍𝗈𝗂.

𝖠𝗍 𝟢𝟧:𝟧𝟧, 𝗈𝗇 𝟢𝟧.𝟢𝟧.𝟢𝟧, 𝖨 𝗅𝖾𝖺𝗏𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗌𝗈𝗇𝗀 𝗁𝖾𝗋𝖾, 𝗄𝗇𝗈𝗐𝗂𝗇 𝗒𝗈𝗎'𝗅𝗅 𝗉𝗋𝗈𝖻𝖺𝖻𝗅𝗒 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗁𝖾𝖺𝗋 𝗂𝗍. 𝖠𝗇𝖽 𝗆𝖺𝗒𝖻𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍'𝗌 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗆𝖺𝗄𝖾𝗌 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗆𝗈𝗆𝖾𝗇𝗍 𝗌𝗈 𝗉𝖺𝗂𝗇𝖿𝗎𝗅𝗅𝗒 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅. 𝖨𝖿 𝖺𝗇𝗒𝗈𝗇𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖺𝗌𝗄𝖾𝖽 𝗆𝖾 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝖤𝗍𝗁𝖾𝗋𝖾𝖺𝗅 𝗌𝗈𝗎𝗇𝖽𝗌 𝗅𝗂𝗄𝖾, 𝖨 𝗐𝗈𝗎𝗅𝖽𝗇'𝗍 𝖽𝖾𝗌𝖼𝗋𝗂𝖻𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝗆𝖾𝗅𝗈𝖽𝗒—𝖨 𝗐𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖽𝖾𝗌𝖼𝗋𝗂𝖻𝖾 𝗒𝗈𝗎. 𝖡𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗉𝗋𝖾𝗌𝖾𝗇𝖼𝖾 𝖺𝗅𝗐𝖺𝗒𝗌 𝖿𝖾𝗅𝗍 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗍𝗋𝗎𝗅𝗒 𝖻𝖾𝗅𝗈𝗇𝗀𝖾𝖽 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗐𝗈𝗋𝗅𝖽, 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗈𝗈 𝗀𝖾𝗇𝗍𝗅𝖾 𝗍𝗈 𝖻𝖾 𝗁𝖾𝗅𝖽 𝖺𝗇𝖽 𝗍𝗈𝗈 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅 𝗍𝗈 𝖻𝖾 𝖾𝗑𝗉𝗅𝖺𝗂𝗇𝖾𝖽. 𝖳𝗁𝗂𝗌 𝗌𝗈𝗇𝗀 𝖽𝗈𝖾𝗌𝗇'𝗍 𝗋𝖾𝗆𝗂𝗇𝖽 𝗆𝖾 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗂𝗍'𝗌 𝗉𝖾𝗋𝖿𝖾𝖼𝗍; 𝗂𝗍 𝗋𝖾𝗆𝗂𝗇𝖽𝗌 𝗆𝖾 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗂𝗍 𝖼𝖺𝗋𝗋𝗂𝖾𝗌 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾 𝗊𝗎𝗂𝖾𝗍 𝗄𝗂𝗇𝖽 𝗈𝖿 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗒 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗐𝗈𝗋𝖽𝗌 𝖺𝗅𝗐𝖺𝗒𝗌 𝖿𝖺𝗂𝗅 𝗍𝗈 𝗋𝖾𝖺𝖼𝗁. 𝖬𝖺𝗒𝖻𝖾 𝗈𝗇𝖾 𝖽𝖺𝗒 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗌𝗈𝗇𝗀 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾 𝗃𝗎𝗌𝗍 𝖺𝗇𝗈𝗍𝗁𝖾𝗋 𝗍𝗋𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝗈𝗇𝖾 𝖾𝗅𝗌𝖾, 𝖻𝗎𝗍 𝗍𝗈 𝗆𝖾, 𝗂𝗍 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝖿𝗈𝗋𝖾𝗏𝖾𝗋 𝖻𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝖼𝗅𝗈𝗌𝖾𝗌𝗍 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝖾 𝗐𝖺𝗒 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝗑𝗂𝗌𝗍𝖾𝗇𝖼𝖾 𝗈𝗇𝖼𝖾 𝖿𝖾𝗅𝗍. 𝖲𝗈𝗆𝖾 𝗉𝖾𝗈𝗉𝗅𝖾 𝖼𝗈𝗆𝗉𝖺𝗋𝖾 𝗌𝗈𝗇𝗀𝗌 𝗍𝗈 𝗆𝖾𝗆𝗈𝗋𝗂𝖾𝗌. 𝖨 𝖼𝗈𝗆𝗉𝖺𝗋𝖾 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝗈𝗇𝖾 𝗍𝗈 𝗒𝗈𝗎... 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗇 𝗌𝗂𝗅𝖾𝗇𝖼𝖾 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾𝗌 𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅 𝗐𝗁𝖾𝗇 𝗂𝗍 𝗋𝖾𝗆𝖾𝗆𝖻𝖾𝗋𝗌 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗇𝖺𝗆𝖾.

𝖨 𝗐𝗂𝗌𝗁 𝗍𝗁𝗂𝗌 𝖽𝖺𝗍𝖾 𝗁𝖺𝖽 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝖽𝖺𝗒 𝗒𝗈𝗎 𝖿𝗈𝗎𝗇𝖽 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗐𝖺𝗒 𝖻𝖺𝖼𝗄 𝗍𝗈 𝗆𝖾. 𝖭𝗈𝗍 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗍𝗂𝗆𝖾 𝗁𝖾𝖺𝗅𝗌 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀, 𝖻𝗎𝗍 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗌𝗈𝗆𝖾 𝖺𝖻𝗌𝖾𝗇𝖼𝖾𝗌 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝖺𝗋𝗇 𝗁𝗈𝗐 𝗍𝗈 𝗅𝖾𝖺𝗏𝖾. 𝖭𝗈 𝗆𝖺𝗍𝗍𝖾𝗋 𝗁𝗈𝗐 𝗆𝖺𝗇𝗒 𝗌𝗎𝗇𝗌𝖾𝗍𝗌 𝗉𝖺𝗌𝗌, 𝗇𝗈 𝗆𝖺𝗍𝗍𝖾𝗋 𝗁𝗈𝗐 𝗆𝖺𝗇𝗒 𝗏𝖾𝗋𝗌𝗂𝗈𝗇𝗌 𝗈𝖿 𝗆𝗒𝗌𝖾𝗅𝖿 𝖨 𝖻𝖾𝖼𝗈𝗆𝖾, 𝗍𝗁𝖾𝗋𝖾 𝗐𝗂𝗅𝗅 𝖺𝗅𝗐𝖺𝗒𝗌 𝖻𝖾 𝖺 𝗊𝗎𝗂𝖾𝗍 𝗉𝖺𝗋𝗍 𝗈𝖿 𝗆𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗌𝗍𝗂𝗅𝗅 𝗐𝖺𝗂𝗍𝗌… 𝗁𝗈𝗉𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖺𝗍 𝗈𝗇𝖾 𝗈𝗋𝖽𝗂𝗇𝖺𝗋𝗒 𝖽𝖺𝗒, 𝗒𝗈𝗎'𝗅𝗅 𝗋𝖾𝗍𝗎𝗋𝗇 𝖺𝗌 𝗂𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝗁𝖺𝖽 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗅𝖾𝖿𝗍.

𝟢𝟧.𝟢𝟧.𝟢𝟧