یاران را چه شد؟

سرطان نداشت که شفا بدم ها، داروهاشو فقط ریختم تو سرم :))) تازه داروهای خیلی معمولی :)

دیروز در یک حرکت پشم ریزون بیمار دست منو گرفت و ساعد منو ماچ کرد.

🧚🏻🌟

Clean💅🏻

مشغول تحصیلات عالیه.👩🏻‍💻

روز خانم فرازی عزیزم، نفیسه‌ی بامزه‌م، خانم وحیدی‌فر مهربونم، مریم قشنگم، شادی نازم، سعید جانم و علی و امیر عزیز مبارک باشه. جونتون سالم باشه دوستتون دارم🤍

انقدر بدم میاد وقتی به دوستای دانشجوت روز پزشکو تبریک می‌گی می‌گن من هنوز پزشک نشدم من صلاح دیدم شدی من می‌گم تو شدی انقدر متواضع نباش دکتر قریب.

آن‌چه گذشت:

هم سیاست هم فرصت دادن. قبل اینکه با آدم‌ها کاملاً بد شم شصت بار فرصت می‌دم و نیکی می‌کنم شاید آدم شد. در راستای سیاست هم باید بگم که من هنوز عضو ثابتی نشدم که بخوام خودی نشون بدم و زبونم رو فعال کنم.

https://t.me/yaranracheshod/1237 خب تو چرا هیچی نمیگی بهش؟ همینایی که اینجا گفتی و اونجا هم بگو مثلا بگو مریض رو تخته چیکارش کنم!

سلوم متاسفانه مکانیسم استرس خیلی درون من فعال نیست که بخوام راهکار بدم.

شلام میشه بگین چطوری از استرس نمیرم؟

جالب‌تر هم اینه که من با عذرخواهی و احتیاط رد می‌شم بازم چشم‌غره می‌ره تا یه کلمه هر کی می‌خواد حرف بزنه از روی تمسخر جواب می‌ده. فکر کردین تموم شد؟ نه! حتی تو کار تزریقات منم دخالت می‌کنه که دارو رو اینجوری نکش سوزن کند می‌شه! آخه بانو! چه فعل و انفعالاتی تو مغزت رخ می‌ده که به این نتیجه برسی که از من (هر چند دانشجو) بیشتر می‌فهمی؟

خب من الان پرواز کنم؟ ترریقات خانم‌ها رو طی کشیدی خشک نشده؟خب من الان باسن خانومی رو وسط سالن لخت کنم؟

هی می‌گه از اینور نرو از اونجا نرو اینجا رو طی کشیدم خب بانوی ناسازگار اگه کار نداشته باشم چرا باید صندلی نازنینمو رها کنم؟ فکر کردی من علاقه دارم مثل یک غزال تیزپا از این سو به اون سو جست و خیز کنم؟

من یک روز به ستیز خدمه‌ی درمانگاه می‌رم و امیدوارم هیچکس تو این جدال مداخله نکنه.

بامزه‌ترین پیامی که امروز می‌تونستم دریافت کنم :)))

«کار کن حال کن حال کن کار کن»گویان دارم می‌رم درمانگاه و بزرگ‌ترین حالم هم اینه که با خودم طالبی دارم.

دکتر پرستارا میان و می‌رن و من برای خداحافظی فقط یه خیز برمی‌دارم و باسنمو جا به جا می‌کنم. خب یا نشسته خدافظی کن یا مثل آدم بلند شو گشادالدوله :))))