𝐄𝐧ʜᴀᴠᴇɴ🔒

:))) اره متاسفانه

دقیقا خسته کننده شدن آدما... ولی فک کنم هنوز کسایی هستن که حال آدما براشون اهمیت داشته باشه

دقیقا وقتی ب اون نقطه‌ای میرسی ک میخوای همه چی بگذره دیگه فقط گذر زمان فرسایشی میشه

امیدوارم نویسنده یهو جن نگیرتش و به این حس خوب تر نزن_

ای بابا قشنگ بود که🫠🫠

صحنه ی خاصی نبود؟ بخندم یا گریه کنم؟ اگه شوهر آیندم*جی*برام آشپزی نکنه خوش صدا نباشه آهنگ نخونه چیییییی 🔪🔪🔪🔪🔪🔪🔪

اوه ذذی نکن شل شدم

آبسسد عاشق بیچاره🤭🫳🫳

چشمامو ببندم یا زوده؟ *مثلا بالای بیست سالمه ها*

آروم میشد؟ چه آدم خوبی من بودم کلی دراما درست میکردم ازش

آقا آقااااااا یه پیک نیک یادت رفتا *چرا یادت رفت به چه حقی یادت رفت نباید یادت میرفت*

حالا من بودم می دیدم طرف زیر نظرم داره فکر میکردم قاتل سریالیه داره قربانی جدیدشو که منم زیرنظر میگیره انقد که پارانویام *بگو که وقتی جونگوون قضیه رو فهمید همچین فکری نمیکنه*

دکمه ی حسودی کووووووووو

ایشالا بعد ها آدم ثابت زندگیت شه خودم واستون فنگرلی کنمkikiki

بالاخره فهمید داشتم خفه میشدم که چرا جونسنگ تا الان نفهمیده😭😭

اسم شریفتون؟ مرد مومن اسم؟شریفتون؟ پیرمردی هم حدی دارهههههههه🫪🫪🫪 انگار دوتا بچه تخس درونگرا دارن با هم آشنا میشن

می تو:((

وقتی آدم درست زندگیتو پیدا کردی:

درد منی که خوابم میاد ولی نمی‌خوابم چیه جناب؟!

و بالاخره حضور افتخاری یانگ جونگوون👏👏👏 وایسین فرش قرمز پیدا کنم