Misty Moon

تظاهر می‌کنم که اهمیت نمی‌دم ولی گه می‌خورم، من بیش از اندازه به همه‌چیز اهمیت می‌دم.

کمرنگ شی دلتنگ نمیشم، کلا یادم می‌ره چه رنگی بودی.

چقدر احمق بنظر میرسیدم، وقتی اون میتونست تموم روزو بدون صحبت کردن با من بگذرونه،در حالی که من هر چند دقیقه یه بار گوشیمو چک میکردم که ببینم پیام داده یا نه .

تو آخرین ذوق من برای دوست داشتن یه آدم بودی و الان نه تنها تو رو بلکه همراه با تو اعتمادم نسبت به هر نوع علاقه‌ای رو از دست دادم.

دلم برات تنگ شده هرجا هستی خوش به حال در و دیوار اونجا.

استرس از یک در وارد میشه، عقل و بهره‌هوشیم از اون در خارج میشه.

هر روز یه آدم جدید به لیست «چرا اینو آدم حساب کرده بودم؟» اضافه میشه.

اخلاق من بد نیست عزیزم فصلیه، متناسب با دما تنظیم میشه.

اصلا برام مهم نیست این موضوع متقابل هست یا نه اما من دلم برای ادما تنگ میشه برای جاها، حس هایی که داشتم، روزایی که گذروندم، چیزایی که تجربه کردم. و این همیشه برام غم میاورده.

لطفا "حوصله ندارم" رو به عنوان دلیل موجه بپذیرید.

میگفت فکر کنم گریه کردن در واقع همون خونیه که از روحمون جاری میشه و خب چون متعلق به روحه رنگ نداره.

سخت‌تر از خود گریه اون گریه‌ایه که نمیاد. همه وجودت رو گرفته ولی از چشم بیرون نمیاد.

‏متاسفانه اونقدری که توقع دارید لیاقت ندارید.

من دیگه استاکامو کردم الان دنبال مووآنم.

کجا میخوای برگردی؟ من خودمم از اونجا رفتم.

‏باگ زندگی اینجاست که به تلاشت ربطی نداره، بخواد نشه نمیشه و نمیشه.

زندگیم پر شده از خستگی‌هایی ک با خواب رفع نمیشن.

حتی اگه ایرانم درست بشه، قلب من با این اتفاقات درست بشو نیست.

‏احساس میکنم که همه یکی رو دارن که واقعا دوسشون داره، به جز من.