𝖠𝗎𝖺𝗎 𝖲𝖺𝗏𝖾 "Mr.FB era"

🎤 رابطه‌ی ثرد و وان رو با سه کلمه توصیف کنین. 🦋 گیج‌کننده، مقدر شده توسط سرنوشت و سردردآور. 🐱 بعداً می‌فهمین. وقتی پایان رو ببینین، متوجه می‌شین چرا اینو گفتیم. 🐱 حرف‌ها با احساساتشون جور درنمیاد. 🎤 وان، ثرد رو چطور توصیف می‌کنه؟ 🐱 بیائو (ضایع و خجالت‌آور، زیادی دراماتیک). 🎤 ثرد، وان رو چطور توصیف می‌کنه؟ 🦋 معصوم و ساده‌دل.

🐱 در واقع، هرکسی ویژگی‌های خاص خودش رو داره. آدما همین‌طورین، مگه نه پی اوئو؟ 🦋 آره، درسته. 🐱 و وقتی واقعاً آدم‌ها رو می‌شناسین، راستش... می‌تونم پی ناین رو درک کنم. پی ناین برای کسایی که دنبالش می‌کنن، انرژی و درخشش به همراه میاره. اما ممکنه شخصیت واقعی خودش اون‌قدرها هم درخشان نباشه. وقتی فیلمنامه رو خارج از فضای لاکورن بررسی می‌کنیم، ممکنه فکر کنیم پی ناین آدم خوبیه. وقتی کنار طرفدارهاشه، خیلی شاد و خوشحال به نظر می‌رسه، اما در واقعیت ممکنه به اندازه‌ی چیزی که جلوی طرفدارها نشون می‌ده، خوشحال نباشه. این همون چیزیه که لاکورن سعی داره منتقل کنه؛ نشون دادن جنبه‌های مختلف شخصیت پی ناین، حتی اون جنبه‌هایی که چندان خوب نیستن. 🐱 این واقعاً نشون می‌ده که سلبریتی‌ها... چطور باید بگیم؟ 🦋 چطور می‌تونیم بیانش کنیم؟ از دیدگاه طرفدارها و کسایی که با سلبریتی‌ها کار می‌کنن، سلبریتی‌ها یه لایه‌ی بیرونی دارن که این افراد فقط همون رو می‌بینن. اما آدم‌هایی که به سلبریتی‌ها نزدیک‌تر می‌شن، از زاویه‌ی متفاوتی بهشون نگاه می‌کنن؛ زاویه‌ای که ممکنه با اون تصویر بیرونی فرق داشته باشه. 🐱 فرق داره. سلبریتی‌ها هم آدم‌ان. هرکسی ویژگی‌های خاص خودش رو داره و همه‌چیز به خود اون شخص بستگی داره. اونا سلبریتی‌ان، اما سلبریتی بودن همیشه به این معنی نیست که «وای! چقدر خفنه! چقدر خوشگله! چقدر عالیه! از پس هر کاری برمیای!» سلبریتی‌ها هم فقط آدم‌ان.

🎤 رابطه‌ی وان و ناین به این موضوع هم می‌پردازه که گاهی طرفدارها ممکنه تصویر ایده‌آل و بی‌نقصی از هنرمند موردعلاقه‌شون بسازن. به نظرت چرا برای مستر فن‌بوی مهم بود که تفاوت بین شخصیت واقعی یه هنرمند و تصویری که طرفدارها ازش ساختن رو بررسی کنه؟ 🐱 بذارین از دیدگاه وان توضیح بدم. اگه از زاویه‌ی دید وان به ماجرا نگاه کنیم، اون فقط یه بُعد از پی ناین رو می‌بینه. اما بیننده‌ها می‌تونن تمام جنبه‌های شخصیت‌های مختلف رو ببینن. این مثل مربی‌ایه که داره یه مسابقه‌ی فوتبال رو تماشا می‌کنه. اون کل زمین رو می‌بینه و ممکنه با خودش فکر کنه «چرا این بازیکن اون حرکت رو انجام نداد؟» مربی تصویر کاملی از بازی داره، درست مثل بیننده‌های لاکورن. اما وان فقط چیزهایی رو می‌بینه که جلوی چشمشن. اون پی ناین رو توی یه تصویر ایده‌آل می‌بینه و با خودش فکر می‌کنه «وای، چقدر بامزه‌ست!» ولی وقتی وارد صنعت سرگرمی شد، فهمید که هرکسی جنبه‌های مختلفی داره و آدم‌ها فقط یه بُعد ندارن. نکته‌ی مهم اینه که پی ناین خودش انتخاب کرده کدوم جنبه از وجودش رو به وان نشون بده. راستش، اگه من جای وان بودم، منم نمی‌تونستم پی ناین رو درک کنم. اما بیننده‌ها می‌تونن بفهمن چرا ناین کارهایی رو انجام می‌ده که انجام می‌ده. هر شخصیتی دلایل خودش رو داره.

🎤 از اونجایی که هردوتون توی صنعت سرگرمی فعالیت می‌کنین، صحنه‌ای توی فیلمنامه بود که باعث بشه با خودتون بگین «وای، این خیلی واقعیه»؟ یا چیزی وجود داشت که خودتون هم تجربه‌ش کرده باشین؟ 🐱 بذارین صادقانه بگم، مستر فن‌بوی لاکوریه که قطعاً به موضوعات مربوط به صنعت سرگرمی می‌پردازه. اما یه‌سری چیزها هم اغراق‌آمیز نشون داده شدن تا داستان بامزه‌تر، کامل‌تر و جذاب‌تر بشه. ولی اگه ازم بپرسین که آیا این اتفاقات واقعاً می‌افتن یا نه، باید بگم که آره، چنین چیزهایی واقعاً توی صنعت سرگرمی اتفاق می‌افتن. چه چیزهایی؟ نمی‌تونم بگم. داستان بر اساس هیچ شخص خاصی نوشته نشده و قصد نداریم کسی رو متهم کنیم، فقط می‌خوایم نشون بدیم صنعت سرگرمی واقعاً چه شکلیه. 🦋 خب... در مورد اوئو... نونگ دیگه همه‌چیز رو گفت.

🎤 می‌دونین که مخاطب‌ها از قبل تصور خودشون رو از شخصیت‌های رمان دارن. آیا احساس می‌کردین برای مطابقت داشتن با اون تصویری که از شخصیت وجود داشت، تحت فشارین؟ 🐱 آره، فشار وجود داشت. ولی وقتی رمان رو می‌خوندم و با شخصیت وان آشنا می‌شدم، فهمیدم که وان دقیقاً همین‌طوریه. از قسمت ۱ تا ۵، بیننده‌ها از وان ناامید شده بودن، مگه نه؟ ولی راستش، وان توی رمان حتی می‌تونه از وانِ لاکورن هم رو اعصاب‌تر باشه. ما همین حالا هم شخصیتش رو ملایم‌تر کردیم. و اگه ازم بپرسین که می‌ترسیدم بقیه از شخصیت وان توی لاکورن خوششون نیاد یا نه، جوابم آره‌ست. به‌خاطر طرفدارهای رمان نگران بودم، ولی تمام تلاشمون رو کردیم تا لاکورن رو تا جای ممکن همه‌جانبه و کامل بسازیم. 🦋 منم همین احساس فشار رو داشتم. من آدم شوخ‌طبعیم، به‌راحتی می‌خندم و از اون آدم‌هایی نیستم که سخت‌گیر باشن و همیشه مو به مو از قوانین پیروی کنن. راحت و آزاد رفتار می‌کنم و نمی‌تونم یه‌جا آروم و بی‌حرکت بمونم. ولی ثرد این‌طوریه که «همه‌چیز باید این‌طوری باشه». روی چیزی که درست و اصولیه تمرکز می‌کنه. برای همین نگران بودم که آیا می‌تونم این ویژگی‌ها رو به‌خوبی به تصویر بکشم یا نه. اما بعدش توی ورکشاپ‌ها تمرین کردیم و پی کلا کمکم کرد تا واقعاً به ثرد تبدیل بشم.

🎤 صحنه‌ای توی فیلمنامه‌ی مستر فن‌بوی بود که موقع خوندن، ساده به نظر می‌رسید، ولی وقتی شروع به فیلم‌برداری کردین، خیلی احساسی‌تر یا براتون سخت‌تر شد؟ 🐱 راستش، صحنه‌های زیادی بودن که وقتی فیلمنامه رو می‌خوندیم، فکر می‌کردیم آسونن. 🦋 مثلاً از این صحنه‌ها که می‌گیم «از پسش برمیایم». 🐱 «از پسش برمیایم». ولی وقتی به لوکیشن فیلم‌برداری می‌رسیدیم، پی کلا، کارگردانمون، یه سری جزئیات معنادار به صحنه اضافه می‌کرد. مثلاً می‌گفت «این قسمت باید شدیدتر و پرقدرت‌تر باشه» و ما هم مجبور بودیم بیشتر تلاش کنیم. باید از نظر احساسی، خیلی بیشتر مایه می‌ذاشتیم. 🦋 در مورد اوئو، صحنه‌های زیادی از این دست وجود داشتن و نمی‌خوام فقط به یه صحنه‌ی خاص اشاره کنم. چون وقتی برای اولین بار فیلمنامه رو خوندیم، صحنه‌ها آسون به نظر می‌رسیدن، ولی وقتی واقعاً شروع به بازی کردنشون می‌کردیم، باید خودمون رو توی احساساتی که به اون صحنه‌ها منتهی می‌شدن غرق می‌کردیم؛ توی داستان شخصیت‌ها و نحوه‌ی حرف زدنشون. همه‌ی اینا روی احساساتی که باید تجربه کنیم و نحوه‌ی بیان دیالوگ‌هامون تأثیر می‌ذارن.