『آوای دریا』

بعضی شبا انقدر سنگینه که حتی خوابم نمیتونه از غمت کم کنه...

بین منصف و ظالم بودن یه چیزی هست به اسم بی‌تفاوتی که از هر ظلمی بدتره

ما تنها رویایی هستیم که جهان برای لحظه‌ای به یاد می‌آورد و سپس فراموش‌ می‌کند.

اگه بدونی چی داری، میدونی باید چیارو دور بریزی!

و دیدم بیشتر از چیزی که گمان میکردم دوام آوردم

مصالح ارزون يجا خرج سنگین ميذاره رو دستت ... من درباره مصالح صحبت نميكنم !🦦

اندوهی، همچون زنجیری از آهن سرد، دلم را در بند کشیده است؛ و در هر لحظه، چون نگهبانی خشمگین، به من یادآوری می‌کند که برخی زخم‌ها هرگز رهایم نخواهند کرد.

آرزویی که میخواستی با همه‌ی دنیا درمیون بزاری، خاطره‌ای شد که میخوای از همه پنهون کنی....

و من حالا تنهایی‌ام را محکم‌تر از قبل بغل کرده‌ام. میدانی؟ آدم ها مرا از آنچه هستم غمگین تر میکنند.

آدم‌ها بیشتر از چیزی که سنشون نشون میده حسودن. رفتارای مزخرفشون رو به دل نگیرین

بزار با هر بهونه‌ای که میاره بره. ولی حق نداری بزاری با هر بهونه‌ای که میخواد برگرده!

هیچکس یادش نمی‌مونه واسش چیکار کردی، ولی همه اونکاری رو که نکردی قشنگ یادشونه

روح ما خوشحال نبود حتی اگر جسممان می‌رقصید.