مـدفـنِ سـرخ 𝖱𝖾𝗌𝗍
رفتن به کانال در Telegram
جایـی کـه طوفـانهـا دفــن شـدهانـد، امـا هـرگـز فـرامـوش نشـدهانـد . . Уважаемый @durov , у нас нет сексуального содержания и тд Мы полностью соблюдали правила телеграма Есть те кто не хочет чтобы мы прогрессировали и ревниво.
نمایش بیشترإيران123 281دسته بندی مشخص نشده است
515
مشترکین
+124 ساعت
+147 روز
+6630 روز
آرشیو پست ها
Repost from N/a
The Pleasure Race
— What a cool car, can I have a go in it ? — Yeah, but only if you can handle it .• Tap Tap to read oneshot •
Repost from N/a
این پست رو فور کنید + 𝖨︎𝖣︎
پست فیوم از چنلتون رو فور کنم و بهش نمره بدم.
𝖫𝗂𝗆︎𝗂𝗍: 335
Repost from N/a
بعضی آدمها از جنگ خسته نمیشن؛ از چیزی خسته میشن که بعد از جنگ، هنوز درونشون ادامه داره.
آدم میتونه با هزاران دشمن بجنگه، اما هیچ سلاحی برای جنگیدن با جای خالیِ یکنفر نداشته باشه. گاهی دلتنگی شبیه زخمه؛ نه اونقدر عمیقه که تو رو از پا بندازه، و نه اونقدر سطحیه که بتونی فراموشش کنی. فقط هر روز، با هر نفس، بهت یادآوری میکنه که هنوز اونجاست. فرمانده بودن یعنی همیشه بلد باشی بایستی؛ حتی وقتی درونت مدتهاست فرو ریخته. یعنی سربازها فقط قامتت رو ببینن، نه لرزش دستهات رو. یعنی وقتی همه منتظر سقوطت هستن، باز هم صاف بایستی. نه چون نمیترسی؛ چون نمیخوای ترست، ترس آدمهای پشت سرت بشه. اما هیچکس نمیپرسه کسی که همیشه پناه دیگرانه، وقتی خودش خسته میشه، کجا پناه میبره؟ شاید برای همین بود که میدویید. میدویید تا صدای ذهنش از صدای قلبش بلندتر بشه. میدویید تا دلتنگی فرصت حرف زدن پیدا نکنه. میدویید تا به خودش ثابت کنه هنوز چیزی تو وجودش باقی مونده که میتونه ادامه بده. اما آدم نمیتونه برای همیشه از چیزی که درونشه فرار کنه. هرچقدر هم دور بزنی، آخرش دوباره به همون نقطه برمیگردی. به همون جای خالی، اسم اون آدم. و شاید غمانگیزترین حقیقت این باشه که بعضی آدمها نمیخوان برگردن؛ فقط میخوان یکبار دیگه، همون چیزی رو احساس کنن که با اون آدم از دست دادن. فرمانده هنوز زنده بود. اما بین "زنده بودن" و "زندگی کردن"، گاهی به اندازهی یه دلتنگی فاصلهست. و اون مدتها بود که تو همین فاصله ایستاده بود؛ در حدی نبود که شبیه مردهها باشه و بتونه رها کنه. حتی اونقدر آروم هم نبود که بتونه ادامه بده. فقط ایستاده بود. درست مثل سربازی که دستور عقبنشینی رو هیچوقت نشنیده. میدونی؟ بعضی از آدمها شکست نمیخورن. اونها به قدری طولانی مقاومت میکنن که یه روز، یه جایی، می فهمن دیگه چیزی از خودشون برای نجات دادن باقی نمونده. و شاید تمام تراژدیِ فرمانده همین بود... اون بلد بود همه رو نجات بده، جز خودش!
