Iveri

پرینا نمیدونم کجای دنیایی داری چیکار میکنی ولی ریشه یکی از تروما هاتو پیدا کردم انقدر دنبال ریشه مقایسه کردن خودت با بقیه نگرد یکی از علل هاش معلم اول ابتداییته

اینکه برا فیزیولوژی دامپزشکی گایتون میخونیم نشون میده که نه تنها از هر نظر برتر از بقیه مخلوقات خدا نیستیم حتی از نظر عقلی هم اشرف تر از حیوانات نیستیم

بچه ها من هنوزم دفتر درست میکنم اما دوباره رو آوردم به انزوا و فعالیتی نمیکنم تو چنل و اینیستا

https://t.me/iverimood/354?single این دفتره چه خوشگلههههه

امروز✨🪿

پادکست یکی از دوستان🪿 خواستید جوین شید

مولانا: آدمى چرا دل گیر مى شود؟ شمس: چون خوشبختى را در چیز هایی مى جويد كه ماندنى نيستند. مولانا: خوشبختى كجاست؟ شمس: در آرامشی که وابسته به رفتن و آمدن كسى نباشد.

بخاطر دو روز کامل قرار گرفتن در اجتماع تمام انرژیمو احساس میکنم از دست دادم نیازمند سالها دنبال خود گشتنم

داشتم از بین صد ها هزار جزوه ترم بالایی ها پاتولوژی میخوندم دیدم خیلی داره خوش میگذره برخلاف پاتولوژی که قبلا خوندم متوجه شدم برا ترم بعدی رو باز کردم که اختصاصی تر شده

منظور از حرفای من این هم نیس که بی سوادی یه امتیاز مثبته نه هدفم از گفتن این حرفا اینه که قرار نیس فقط معیار ارزشمند بودن با تحصیل مشخص بشه

تصمیم گرفته بودم بعد کنکور هر چی که یادآور کنکور باشه رو حذف کنم چون چندان جالب بنظرم نمی رسید فارغ از نتیجش که حتی برا زمان تیزهوشان هم هیچ علاقه ای ندارم برگردم با اینکه نتیجه هر دو از نظر جامعه خوب بوده ولی الان که یک چنلی دارم که پابلیک چیزیو قرار میدم دلم میخواد حرفایی رو بزنم که سالها نزدم تیزهوشان ،کنکور ،تخصص صد تا آزمون دیگه که هر کدوم در زمینه تحصیلی وجود دارن هیچ کدومشون ارزش آدم ها رو قرار نیس صفر و صدی تعیین کنه و قرار نیس چون یکی تو کنکور نتونسته سرعت یدونه سیبی که دست حسین آقا داخل آسانسور روی مریخ بوده و سقوط کرده رو حساب کنه بهش حس ناکافی بودن داده بشه و سالها خودش رو سرزنش کنه و از طرف جامعه بهش یه تگ بزنن چرا همیشه فقط در زمینه تحصیلی این حس وجود داره و بقیه کار ها انقدر بررسی نمیشن و بهشون حس ناکافی بودن داده نمیشه قرار نیس همه یه شکل باشن یکی ساز خوب میزنه یکی خوب میتونه حساب کتاب کنه یکی مغز اقتصادی داره یکی قضاوت گر خوبیه یکی استعدادش تو فوتباله و ما از اول وارد یک جوی میشیم که یک موضوع مهمه و اونم تحصیل سالها هم بابتش عذاب وجدان میدن اینا هم حرفای تکراری هستن که سالها ،بزرگتر از من ها هم گفته و هیچ تغییری در این روند ایجاد نشده گفتن من هم قرار نیس هیچی رو تغییر بده ولی حداقل خودتون به خودتون احساس ناکافی بودن ندید و بعد کنکور فارغ از هر نتیجه حتی اگه دکتر مهندسی شدین که جامعه ازتون میخواسته برین دنبال علاقتون در کنار هر رشته ای هم میشه تا حدودی علاقه خودتون رو هم ادامه بدین حتی سخت ترین رشته ها حداقل اینطوری دکتر مهندسای شاد تری میشین یسری ها هم شاید اصلا ندونن چی میخوان از زندگی علاقشون به چی هست بعد کنکور بهترین فرصت هست که برین و علاقتون رو پیدا کنین پولاتونو جمع کنین برین کلاسای مختلف و امتحان کنین قرار نیس اولین چیزی که به ذهنتون میرسه علاقه واقعی شما باشه شاید یکاری رو که فکر میکردین مورد علاقتون هست برید انجام بدید و ببینید این اون چیزی نیس که دوس دارین خلاصه جامعه حتی تغییر هم نکرد خودتون با خودتون مهربون باشین هیشکی قرار نیس بیشتر از خودتون دل بسوزونه براتون که این موضوع خیلی عادی و بدیهی هست سیستمیه که برای بقا خلق شده

امروز✨

فردا کنکوره و امیدوارم همه بچه ها به اندازه تلاششون نتیجه بگیرن و موقع برگشت به خونه شاد ترین باشن هر چند که کنکور قرار نیس کل زندگیتونو تعیین کنه ولی امیدوارم همون بخشی از زندگیتونو هم که تعیین میکنه جوری باشه که خودتون آرزوشو داشتین✨💕

هر چقدر که سن آدم میره بالا دایره ارتباطی هم گسترش پیدا میکنه و ناخودآگاه حس میکنی شاید دوست های زیادی داری ولی تهش یکی دو نفر هستن که دلت میخواد بشینی باهاشون حرف بزنی درد دل کنی غم هاتو بگی غر بزنی از آرزو هات حرف بزنی بخندی گریه کنی برای موفقیتش از ته دل دعا کنی و حرفای تو براش ارزش داشته باشه و گوش بده و درکت کنه شاید در طی دوستی هدف ها تغییر کنن آرزو ها تغییر کنن شهری که زیست میکنین تغییر کنه یا حتی با اینکه یک شهر زندگی میکنید بدلیل مشغله زود زود نتونین همو ببینین ولی تهش میدونی بعد ۵۰سال هم ببینیش یه چایی میزاری و به ثانیه نکشیده شروع میکنی به تعریف کردن ماجرا هایی ک برات گذشت میخندی گریه میکنی و خودت رو زندگی میکنی معمولا هم عکسای زیادی از این دوستان ثبت نمیشه چون در لحظه عمیقا وجود داری و امیدوارم هر کسی توی زندگیش یک دوستی رو داشته باشه که براش مثل پناه باشه