گـل و سنـگ

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله دوستان

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله دوستان

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله دوستان

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله دوستان

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

پارت جدید♥️👆 تخفیف vip فقط تا شب فعاله بچه ها

_ حالا که بابا مرده شما میخواید خونه‌رو بفروشید من کجا زندگی کنم داداش؟ _ سوال کردن داره؟ ارثتو میگیری یه خونه اجاره میکنی اونجا زندگی میکنی دیگه. دست هایش را مشت کرد یک خونه‌ی آپارتمانی قدیمی را مگر چند میخریدن؟ تازه بین دو برادر و خودش تقسیم الارث می‌شد. همین حالا هم زنداداش هایش تمام اساس را جمع کرده بودند یا برده بودند برای فروش. چطور خانه می گرفت؟ _ داداش پولی نمی.. وسط حرفش پرید: _ چرا نمیری خونه‌ی پسر حاج سلیم؟ اون که بارها گفته پذیراته. مهوار خشکش زد، همه می‌دانستند جایی برای ماندن ندارد و همه برایش دندان تیز کرده بودند و برادر هایش هم که انگار نه انگار، با عصبانیت گفت: _ یعنی برم صیغش شم دیگه شما مشکلی نداری صیغه.ی مردی شم که زن داره؟ برادرش بی‌قید شانه بالا انداخت. _ بالاخره باید زندگی خودتوداشته با.. نمیدانست چی شد که دستش در گوش برادر بزرگترش کوبیده شد. هر کس از اشنا و غریبه و فامیل در حیاط مسجد بود سرش سمت آنها چرخید و مهوار بلند داد زد شاید چون باورش نمیشد تا این حد برادر هایش بی غیرت هستند: _ به من میگی برم صیغه‌ی یه آدم حرومی شم؟ غیرتت نمیکشه خونه‌رو فعلا نفروشی خجالت نمیک.. صدای هق هقش بلند شد 19 سال بیشتر نداشت و حالا باید در به در جا و مکان میشد. برادرش مثل لبو سرخ شده بود دستش بالا رفت برای کوبیدن درصورت دخترک اما قبل این که به صورت مهوار برسد بهراد که مردی مطلقه بود و شاید سالی یک بار میدیدنش دستش را گرفت: - چیکار میکنی مرد؟ آبرو نداری مگه؟ برادرش دستش را از دست بهراد بیرون کشید و انگشت اشارش رو سمت مهوار گرفت: - همین امروز ارثتو میریزم تو حسابت تا دیگه نبینمت دختره‌ی چشم سفید نحس. خونه فروخته شده... بهراد وسط حرفش پرید: - به من! مهوار با گریه سرش سمت بهراد چرخاند، حتی برادرش هم انگار تعجب کرد... طرف قرار داد که بهراد نبود. بهراد زمزمه کرد: - پس با من میریم خونه خودتون. و بعد نگاه تندی به برادر مهوار کرد: - دستت بهش بخوره یا پای تو اون خونه بذاری جلو همین جمعی که خیره به ما هستن ولی هنوز نمی‌دونن چه خبره بی‌حیثیتت میکنم. کیف مهمترین که هنوز اشک می‌ریخت رو گرفت و کشیدش سمت خروجی مسجد و نزدیک ماشینش بودند که مهوار به خودش آمد: - چیکار... چیکار می‌کنی بهراد؟ بهرام سمتش چرخید: - نجاتت میدم. مهوار با تردید پرسید: - گربه محض رضای خدا موش می‌گیره مگه؟ لبخندی روی لب های بهراد اومد: - بیا سوار شو زنگوله هر چی باشم بهتر از اون مرتیکه‌ی زن دار و عوضی‌ام. یا داداشت که می‌خواست آواره‌ی خیابونت کنه. https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 در خونه رو باز کرد بوی خوب قرمه سبزی به مشامش خورد، از کی بود زندگی نکرده بود؟ کسی برایش جلوی در تمیز و زیبا ظاهر نمیشد، اون هم با شوق و ذوق... صدای کلید که به گوش مهوار نشست بدو خودش را جلوی در رساند. یک ماهی می‌شد با گریه و زور مهوار را صیغه کرده بود اما بهراد حرمت نگه داشته بود تا مبادا دخترک بترسد... دخترکی هنوز هم جلویش شال داشت: - سلام... چه زود اومدی امشب... - چطوری زنگوله؟ - خوبم... بشین چایی بدم به... اما حرفش کامل نشده مچ دستش اسیر دست بهراد شد و چرخید. - مهوار لباساتو جمع کن شام بخوریم می‌ریم. مهوار متعجب ابرو بالا انداخت. - بریم؟ کجا بریم؟ بهراد اما با نفسی خسته لب زد: - دیگه یک ماهه که میگذره. من نمیتونم هر سری بیام اینجا. وقتشه کم‌کم بیای خونه‌ی خودم اینجام مناسبت نیست. میدم اجاره هر ماه یه پولی بیاد به حسابت. رنگ مهوار پرید، هر روز و هر شب خانه ی بهراد؟ همین حالا فقط آخر هفته‌ها می‌آمد و می‌دید چقدر بی طاقت است و جلوی خودش را به زور میگیرد. بهراد قیافه ی مهوار را که دید دستش را نوازش کرد: - دیگه وقتشه دیگه دورت بگردم، نه نیار. منم طاقتم طاق شده... بغض نکن خودت میدونی چرا صیغت کردم. نگو که دوستم نداری! مهوار با بغض و ملتمس گفت: - تورو خدا بزار همین جا بمونم بهراد باشه؟! کم‌کم پیش میریم قبول ولی... بهراد اما دست انداخت و شال را از سر مهوار کنار کشید و خیره به موهای روشنش ادامه داد: - دلم نمی‌خواد خونه‌ی بابات زنم بشی. باید بیای خونه‌ی خودم و با دخترونگیت خدافظی کنی... https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0 https://t.me/+jX1CsLr-auQwMzE0

-  دو روزه این دختر بیچاره رو تو زیرزمین زندونی کردی ، دلت واسه زنت نمیسوزه به فکر بچه ات باش که داره هلاک میشه اهمیتی به حرف های مادرش نمیدهد و همانطور که پستونک را در دهان طفل سه ماهه اش می گذارد می گوید - بچه من مادر هرزه نمیخواد عزیز ، داغ دیدن این بچه رو به دلش میذارم ، طلاقش میدم ، نمیخوامش ، زنی رو که سر و کله اش تو بغل داداشم پیدا بشه رو نمیخوام . لب های مادرش میلرزد و با خواهش و تمنا می گوید -نگو پسرم ...این دختر از برگ گل پاک تره ...تهمت نزن قربونت برم ، نکن چجوری دلت میاد زندگیتو خراب کنی تو مگه جونت واسه این دختر در نمی رفت.؟ بود ، جانش ، همه زندگی اش آن دختر بود اما حالا دیگر نه از آن لحظه که او را به همراه برادرش دیده بود دیگر همه چیز برایش تمام شد ... ..خیانت را نمی بخشید. - ولش کن عزیز ، با این بی ناموس دهن به دهن نذار .. با شنیدن صدای الیاس ، دیاکو با ضرب سرش را بالا میگیرد . بچه را روی مبل رها میکند و خیره در چشمان الیاس عربده میکشد -چه گهی میخوری اینجا؟ لبهای الیاس به پوزخندی کش می آید ، سینه به سینه دیاکو می ایستد و با خشم و عصبانیت می غرد - گه رو تو خوردی بدبخت ، توعه بی غیرت که زن مریضت رو زیر مشت و لگد کشیدی و بهش تهمت زدی اونم با کی ، من آخه بی شرف؟ منی که به بهار به چشم خواهرم نگاه میکنم؟ تو اگه مرد بودی ، ادم بودی تو این یکسال میفهمیدی زنت دردش چیه که ازت پنهون میکنه. قفسه سینه اش با شتاب بالا و پایین میشود ،نمی‌فهمد از حرف های الیاس سر در نمی آورد ... کدام مریضی؟ کدام درد؟ میخواست خودش و او را تبرعه کند. دیگر نه؟ با همین فکر لب باز می کند تا چیزی بگوید اما الیاس امانش نمیدهد و بر سرش فریاد می کشد - سرطان داره ..اون قرصای که مشت مشت جلو چشمات میکشه بالا و ککه اتم نمیگزه واسه اینه ..حالا فهمیدی؟ ماهیچه درون سینه اش از حرکت می ایستد نگاه بهت زده و ناباورش را به مادرش میدوزد ، دنبال تایید حرف الیاس است و صدای هق هق گریه مادرش مهر تاییدی میشود بر حال خرابش. با سری گر گرفته عقب عقب می رود و با قدم های تند از خانه بیرون می زند خودش را به زیر زمین میرساند ..کلید را از جیب شلوارش بیرون می کشد و با بدبختی قفل در را باز می کند - بهار صدایش میزند انتظار جواب دارد که با دیدن دخترک مچاله شده روی زمین جان از تنش می رود. به سمتش می رود کنارش روی زمین زانو میزند و با صدای گرفته از بغضی صدایش میزند - چرا نگفتی بهم عمرم؟ چرا پنهون کردی؟ شانه اش را میگیرد و به طرف خود برمیگرداند  که با دیدن چهره رنگ پریده و لبهای کبود دخترک نفس در سینه اش قطع میشود https://t.me/+5g_jSVpHFBowNjc0 https://t.me/+5g_jSVpHFBowNjc0 https://t.me/+5g_jSVpHFBowNjc0

ـ سلام، پرستار خواسته بودین؟ صدای مرد از آیفون آمد گرفته. ـ بله بیا تو. بالاخره خانه را پیدا کرده بودم، محله‌ی اعیان نشینی بود، ادرس را در جیب گذاشته و از در خانه تو رفتم، یک خانه‌ی ویلایی بزرگ. گوشیم زنگ خورد. ـ بله؟ صدای مرد از گوشی آمد، متعجب دنبال خودش گشتم، نبود. ـ مستقیم بیا تو در بازِ ... اومدی تو دست راست...تند باش فقط. مسئول شرکت گفته بود مرد هرروز پرستار عوض می کند، ادم بد قلقی بود. راهی را که گفت رفتم، مرد جوانی روی کاناپه دراز کشیده بود. ـ سلام... نگذاشت حرفم تمام شود. با اخم گفت. ـ دیر کردی... اسمت چیه؟ لب گزیدم، نگاهم دنبال پیرمردی که باید پرستاری می کردم گشت، اما... ـ ببخشید ادرس به من خیلی دور بود...پدرتون کجا هستن؟... براشون پرستار ... با آخی آرام نشست و هنوز اخم داشت. ـ کدوم پدر؟ برای خودم پرستار می‌خوام... اسمت چیه؟ هوی که نمی تونم صدات کنم. بداخلاق! اگر می دانستم جوان است نمی آمدم، کسی هم حرفی نزده بود. ـ افرا! ... به من نگفتن مرد جوون پرستار میخواد... با کلافگی و عصبی نگاهم کرد. ـ مرد جوون مریض نمیشه؟ ... نترس فقط امروز باش، با هم نساختیم یکی دیگه میاد. معلوم بود درد دارد. مسئول شرکت جای خطرناک ما را نمی فرستاد. ـ بگید باید چکار کنم؟ باز دراز کشید. ـ اول یه چیزی درست کن من بخورم، دارو خوردم ضعف دارم. خواستم بگویم من پرستارم نه خدمتکار اما حرفش ساکتم کرد. ـ برای کارای اضافی پول اضافی می دم نترس مجانی کار ازت نمی کشم. دست رو پیشانی گذاشت. خودم هم صبحانه نخورده بودم. ـ آشپزخونه کجاست؟ اگر نون دارید نیمرو بزنم. همانجور خوابیده گفت. ـ همه چیز هست، برای ناهار و شام یه چیزی بذار، بعد سرم منو بزن. با مریضی مثل او مواجه نشده بودم، عجیب بود، دلم میخواست بپرسم چی شده اما دهان بستم و به ادرسی که از اشپزخانه داد رفتم. کلی خرید روی کانتر وسط آشپزخانه‌ی بزرگش بود. اول نیمرو عسلی برایش درست کردم، جای پرستار باید خدمتکار می گرفت. ـ بشینین، براتون عسلی زدم. باز با آخی سعی کرد بنشیند، کمکش کردم. ـ برام لقمه بگیر، نمی تونم دستام و درست تکون بدم. از نزدیک رد بخیه را پشت سرش دیدم، بی حرف جلوی پایش نشسته و برایش لقمه های کوچکی گرفتم. ـ برای بچه مگه لقمه می گیری افرا؟ خندیدم. ـ خیلی غر میزنید، عجله که نداریم، اروم بخورید. نگاه عجیبی کرد و بی اعتراض همان لقمه های کوچک را با ولع خورد. ـ سرم و آمپولایی که باید داخلش بزنی رو اون میز، پایه‌ی سرمم هست. سر چرخانده و دیدم، سینی صبحانه اش را برداشته و به اشپزخانه رفتم، برای خودم وقت بود. ـ خب میخواید برید تو اتاقتون رو تخت؟ راحت تر نیست؟ اخم نداشت، آرام نالید. ـ جونشو ندارم، همین جا بزن. دستش جای سوزن های متعدد بود، بسختی رگ پیدا کردم، ساکت فقط نگاه کرد، روی دست زدم، دردناک بود اما چیزی نگفت. ـ پتو کجاست بیارم؟ ادم سرم که میزنه سردش میشه. چشم بسته بود. ـ برو پیدا کن، اتاقای بالا. وقتی برگشتم انگار خواب بود، چند مسکن داخل سرم زده بودم، ارام پتو را رویش کشیده و پرده ها را هم کشیدم و به اشپزخانه رفتم. چندبار سر زدم خواب بود. ـ افرا! ... کمک کن برم دستشویی... بیدار بود! به آن هیکل آن همه ضعف نمی آمد. پایه‌ی سرم را گرفت و به من تکیه داد. ـ بپرسم چتونه؟ آرام گفت:«نه، ولی روبراه می‌شم» تا توالت فرنگی همراهش رفته و بعد بیرون آمدم. تا عصر کار زیادی نداشت، اهل حرف زدن هم نبود، خانه را مرتب کردم، حتی غر هم نمی زد. سر میزدم، برایش میوه بردم و کامل خورد، بی حرف. ـ کمک می کنی لباس عوض کنم؟ برداشت بدی نکردم، یکدست لباس خانگی آوردم، پوشید. تنش عضلانی بود، اما رد بخیه های تازه را روی سینه اش می شد دید. ـ مسکن آخر شبمو زدی ماشین بگیر برو. اما تا آخر شب وقت زیاد بود. ـ خیلی مونده اخر شب، تلویزیون روشن کنم؟ آرام گفت: ـ برام کتاب بخون اگر حوصله داری. گوشی ام را در آوردم. ـ براتون رمان بخونم؟ من دوست دارم. سر تکان داد و خوابید. اخر شب شماره حسابم را گرفت و پول پر و پیمانی برایم زد و تاکسی گرفت. همین... ـ افرا! وقتت آزاده بیای شرکت؟ مدیریت زنگ زده بود، خودم را رساندم. خانم جمالی کاغذی جلویم گذاشت. ـ اینو آقای مهندس که رفته بودی خونش فرستاده، قرارداد یکساله... بهت زده نگاه کاغذ کردم، من پرستار مهندسی نبودم. ـ کدوم مهندس؟ مگه نگفتین ثابت قبول نکنیم؟ لبخند زد. ـ برادرم فرق داره، میدونستم با تو کنار میاد، از فردا برو...حقوق و بیمه میشی، خواستی همونجا بمون نخواستی... حرفش تمام نشده بود گوشی ام زنگ خورد، شماره‌ی اخرین نفری که رفته بودم، همان مرد جوان... ـ افرا گرسنمه نمیای؟ https://t.me/+vDcYATCWcNhhMmU0 https://t.me/+vDcYATCWcNhhMmU0 https://t.me/+vDcYATCWcNhhMmU0

"_من از بچه‌ی دختر بیزارم! کاش بمیره خاکش کنم!" پدرش هرگز دخترک را دوستش نداشت! و حالا هم.... پدرش آرزوی مرگش را داشت؟! "_اینجوری نگین عمو نیلوفر کاری نکرد من دیدم همش تقصیر شیوا بود" پسرعمویش البرز تنها کسی بود که دخترک حس میکرد او را دوستش دارد. "_طرفداریشو نکن البرز! هر دفعه یه آبروریزی داره اول دزدی کردنش از من…حالا هم مشروط شدنش! عرضه یه درس خوندنم نداره! قسم خورده منو بی آبرو کنه" او دزد نبود دختر عمه‌اش شیوا به خاطر آنکه البرز را از چنگش در بیاورد به او تهمت دزدی زده بود بی عرضه هم نبود پدرش هیچ پولی به او نمیداد و او مجبور شده بود به جای درس خواندن کار کند "_عمو گفتم که…اون‌دفعه شیوا پولارو برداشت کار نیلوفر نبود" دخترک تنفر پدرش را زمان حرف زدن از خودش حس میکرد "_البرز پسرم شیوا بچه‌ی خواهر منه! توی بغل اون بزرگ شده اینکار ها ازش برنمیاد اما اَمان از دختر خودم نیلوفر 25 سال پیش که واسه سقطش رفته بودیم نباید به خاطر تشکیل شدن قلبش، منصرف میشدیم باید سقطش می‌کردیم کاش توی شکم مادرش می‌مُرد" دخترک در اوج مظلومیت اشکش چکید از آرزوی مرگش توسطِ پدرش! "_عمو خواهش میکنم آروم‌تر نیلوفر میخواست هدیه تولدتونو بیاره صداتونو میشنوه ناراحت میشه یه وقت این روزها زیاد روحیه‌اش خوب نیست" پدرش هرگز او را دوست نداشت از زمان تولدش تا همان روز که علنا مرگ دخترک را از خدا خواست، هرگز روی خوشی به دخترک نشان نداد! "_مبادا باز بیاد توی جمع بگو یه امشب رو که همه هستن، اصلا از اتاقش بیرون نیاد من تحمل یه آبروریزی دیگه رو ندارم بگو کپه مرگشو همونجا بذاره همه که رفتن ادا بازی های جدیدشو شروع کنه" دخترکش بی سرو صدا پله های پشت بام را بالا رفت پدرش آرزوی مرگش را داشت و او میخواست پدرش را به آرزویش برساند! بهترین هدیه را در روز تولد پدرش، به او میداد! مرگش را…! https://t.me/+We0yGDWRaNw1ZjBk پدرم را دیدم که بیرون آمد در همان لبه پشت بام نازک بلند شدم و صدایش زدم _بابا… پدرم سر بلند کردو دختر مایه ننگش را دید اما اصلا نگران نشد _نیلوفر بیا پایین! رفتی اونجا چیکار؟ خندیدم و چشمانم پُر از اشک شد _امروز تولدته بابا… _بیا پایین نیلوفر بچه بازی در نیار من همیشه محکوم به بچه بازی بودم! _میخوام بهترین کادوی عمرتو بهت بدم بابا بالای اون دیوارِ خطرناک دستهایم را از هم باز کردم _ببین مایه‌ی ننگتو ببین! میخوام برای همیشه خلاصت کنم بابا مادر و برادرم را بیرون آمدند و مرا بالای پشت بام دیدند! منی که دیوانه صدایم میزدند مادرم هین کشید مثل تمام زمانهایی که به کمکش احتیاج داشتم و تنها گوشه‌ای ایستاد و از رنج کشیدنم جا خورد! _روزِ تولدِ من بدترین روز زندگی تو بود بابا! اما من میخوام بهترین روزِ زندگیتو امروز برات بسازم! ببین دخترِ تیمسار دیگه قرار نیست آبروتو ببره بابا! دیگه قرار نیست توی جمع از بی دستو پاییش، از بی کار بودنش، از اخراجش از دانشگاه، از اینکه دخترته خجالت بکشی! می‌خوام همونقدر که تو منو دوست نداشتی، نشون بدم که همونقدر من دوست دارم بابا! نگرانی به چشمان پدرم دوید بعد از بیست و پنج سال نگرانم شد…اما دمِ مرگم! _دیگه قرار نیست دختر تیمسار باشه بابا! می‌خوام کاری کنم هر سال توی تولدت لبت خندون باشه! که هر وقت تولدت بود یادت نیاد من باعث شدم نتونی واسه آخرین بار مادرتو قبل از مرگش ببینی! دخترِ خجالت آورت میخواد تمومش کنه تیمسار خوشحالی نه؟ میدونم خیلی خوشحالی! منم خوشحالم بابا اگه تو خوشحال باشی، منم خوشحال میشم! برادرم پارسا جلو آمد میدانستم اون حتی اگر پشت سرم هم باشد هم، هرگز جلوی مرا برای رفتن نمیگیرد در آخرین لحظات اشکم ریخت برای آرزوهایی که ناتمام می‌ماندند! برای خودم که هرگز دوست داشته نشدم! برای خودم که هرگز از سمت پدرم طعم دوست داشتنش را نچشیدم! _نیلوفر من…من دوسِت دارم بابا بیا پایین ببین ببین از نگرانی دستام داره میلرزه دستانم را که قد یک سالمند هشتاد ساله لرزش دارند را نشانش دادم _منم بابا دستای منم می‌لرزن! توی بیستو پنج سالگی نه قلبی برام مونده نه مویی نه پایی نه دستی! می‌خوام تمومش کنم بابا همه رو خلاص میکنم میدونم که تو هم همینو میخوای! میخوام تو رو از شرِ بچه‌ای که دکترا نذاشتن سقطش کنی، خلاصت کنم! خلاصت کنم از بچه‌ای که هیچوقت نخواستیش بابا… جلو رفتم اشک هایم بی مهابا می‌ریخت! با گریه به دنیا آمده بودم و با گریه نیز تمامش میکردم. مرگ را حس کردم. _دوسِت دارم بابایی… _نکن! بیا پایین… نیلوفرِ بابا… بالاخره نیلوفر باباییم شدم. دخترِ بابام شدم اما… دیر بود خیلی دیر! پایم را جلو گذاشتم و… بوم! صدای افنجار در سرم پیچید و درد آخرین چیزی بود که حس کردم و… حال دیگر مطمعن بودم پدرم خوشحال است🥺😭💔 https://t.me/+We0yGDWRaNw1ZjBk https://t.me/+We0yGDWRaNw1ZjBk #پارت‌واقعی‌رمان /کپــی ممنوع❌

....

دوستان همونطور که می‌بینید دوباره نت رو خراب کردن اگر میخواید وصل بمونید حتماااا حتمااااا از الآن vpn اختصاصی رو بردارید نه پروکسی ها جوابگو هستن و نه فيلترشکن های عادی! 👇👇 https://t.me/+367Z9PNEjBRhNWI0

دوستان همونطور که می‌بینید دوباره نت رو خراب کردن اگر میخواید وصل بمونید حتماااا حتمااااا از الآن vpn اختصاصی رو بردارید نه پروکسی ها جوابگو هستن و نه فيلترشکن های عادی! 👇👇 https://t.me/+367Z9PNEjBRhNWI0

دوستان همونطور که می‌بینید دوباره نت رو خراب کردن اگر میخواید وصل بمونید حتماااا حتمااااا از الآن vpn اختصاصی رو بردارید نه پروکسی ها جوابگو هستن و نه فيلترشکن های عادی! 👇👇 https://t.me/+367Z9PNEjBRhNWI0

این تخفیف ساعت های آخرشو سپری می‌کنه🫠