دالون

اگه ایرانی تخم اینو داشت واقعیت زندگیش رو بپذیره الان احتمال اینکه من واقعا با جنیفر انیستون سکس داشته باشم می‌رفت‌ بالا.

بله، تا زمانی که به همین حداقل‌ها قانع باشید، همین‌ها هم برایتان هست؛ قرار نیست نظامی که بقایش را بر عادت و استحاله‌ی مطالبه‌ی مردم بنا کرده، از چند اعتراض جوگیرانه که نهایتش به یک استوری با آهنگ دپ و عکس دلار ختم می‌شود، احساس خطر کند.

نون برای همه هست. زیاد شنیدم می‌گن مردم نون ندارن بخورن، ولی نون برای همه هست. بهتر بگم، تا زمانی که مردم حد توقعی که دارن در اندازه نونه، نون برای همه هست. جمهوری اسلامی هیچ‌وقت قرار نیست بذاره تو از گرسنگی بمیری، هیچ‌وقت قرار نیست کافه رفتن و کصکلک‌بازی‌های شبانه رو ازت بگیره، هیچ‌وقت قرار نیست نون و پنیر رایگانی که پدر و پدربزرگتون باهاش وا دادن رو ازتون بگیره. دلار شده ۲۲۰؟ بشه ۵۰۰، باز تو زندگیت همینه. کافه‌ها بازن، مغازه‌ها قفسه‌هاشون پره، استایل‌های پینترستی و توهم زندگی آمریکایی هست، بلاگرهایی که با دلار ۲۰۰ هزار تومنی براتون ناراحت باشن هست، فیلم و سریال و آهنگ هست، قهوه خوردن سر صبح هست، عرق خوردن هست، پارتی‌هاتون هست، شغل‌های دولتی با خایه‌مالی هست، مدرسه هست، سبد کالا هست، یوتیوب و اینستا هست، تلگرام هست، همه این چیزایی که الان بهش قانع شدین هست، فقط شاید کمی بیشتر باید براشون کار کنید. ایرانی هیچ‌وقت یاد نمی‌گیره به جای واکنش احساسی و جوگیرانه موقت، کیری که در واقعیت وارد زندگیش شده رو ببینه. ایرانی گوشتی که از ۷۰ شد ۴۰۰ رو خرید، گوشتی که از ۴۰۰ شد ۸۰۰ خرید و گوشتی که از ۸۰۰ شد ۱۴۰۰ باز خرید و بشه 2000 بازم می‌خره، چون حداقل‌ها و نون‌پنیر آرمانی که پدراتون انداختن تو ذهنتون همیشه موجوده.

به طور چریکی و نامتقارن و پارتیزانی و غافلگیرانه و نامنظم و ضربتی و غیرمتعارف و ناموزون و خودجوش و بی‌قاعده و علی‌حده کون می‌خوام

لذت بخش‌ترین ویدئو تاریخ

والا آبرسان قوی رو نمیدونم، ولی آبرسان ضعیف فقط ابولفضل‌العباس

یه آبرسان قوی میشه معرفی کنی بهم، موندم واقعا چی بگیرم

حقیقتا عمیقا از اینکه نامجو کون‌گهی بودن رو انتخاب کرد در طول زندگیش شدیدا ناراحتم و کیر تو دهنش، مرتیکه‌ی لاغر دماغ دراز.

چه قشنگه اگه هنوز توی حد فاصل زندگی کردن تا تلاش برای بقا بودم و اینقدر به دنیا بدبین نبودم و کمتر خودم رو درگیر کشمکش‌های دنیا می‌کردم، یحتمل الان داشتم رادیو چهرازی گوش می‌دادم و با فانتزی‌های فروغ فرخزاد طور داشتم زندگیم رو در پی عشق کنکاش می‌کردم و به گل‌هام آب می‌دادم و از اینکه یک گربه پاهاش زخمی شده ماتم می‌گرفتم؛ ولی الان چی‌ام؟ نه می‌دونم عشق چیه نه برام مهمه، نه رابطه برام مهمه نه اخلاقیات و قشنگی‌های دنیا، یه جاهایی به این فکر می‌کنم که برای چی می‌خوام اینقدر زنده بودم و برای بقا تلاش می‌کنم

کاش هوش مصنوعی فقط برای طبقات بالا و دست‌کم متوسط جامعه قابل دسترس بود. خسته شدم از بس عکس این دهاتی‌ها رو به جای یه پادشاه هخامنشی تو استوری‌هاشون دیدم. واقعا چطور روشون می‌شه اینا رو استوری کنن؟

از هوش مصنوعی عزیز تقاضا دارم هرچه سریع‌تر جای من در سر کارم رو بگیره و شغل من رو نابود کنه.

آزاده اخلاقی(همسر نامجو) یه فیلم گذاشته تو اینستاگرامش که می‌گه محسن نامجو شش روز پیش رفته سر کوچه پرینت بگیره، دیگه برنگشته

اگه دختر بودم حق حضانت فرزند و حق گرفتن پرینت رو از شوهرم می‌گرفتم

شاید نامجو اومده ایران پرینت بگیره برگرده