کوچه ارغوان🪻

گه مایل دنیایم و گه طالب عُقبا انداخت خیالت ز کُجایم به کُجاها #بیدل

هیچ چیز راحتم نمی‌کند. نه دریا، نه آفتاب، نه درخت‌ها، نه آدم‌ها، نه فیلم‌ها، نه لباس‌هایی که تازه خریده‌ام. نمیدانم چه کار کنم. بروم و سرم را به درخت‌ها بکوبم، داد بزنم، گریه کنم؛ نمی‌دانم. #فروغ_فرخزاد

ز خود هر چند بگریزم همان در بندِ خود باشم رمِ آهوی تصویرم شتاب ساکنی دارم #واعظ_قزوینی

بعضی روزها را نیستم. نه در خانه‌ام، نه در اتاق. نه میان انبوهی از درس‌های خوانده نشده دست و پا میزنم، نه هم غرق در خلسه کشیدن و شنیدن هستم. بعضی روز‌ها را در لباس و تن خود نیستم. در شهر نیستم و همینطور در این سیارک. از بسیار دور بی رمق تماشا می‌کنم. مثل یک گرد. معلق. بی‌پناه. ناچار. و خسته. بسیار خسته.

مفید بودن بهترین حس دنیاست!!☺️😊

گفته بودم یک ساعت از روزانه‌هایم را به تدریس آنلاین گرامر به چند نفر مشتاق یادگیری اختصاص داده‌ام؟! رایگان و صرفا برای انتقال دانش.

هربار که نگاهش میکنم، کیف میکنم. خودِ خودِ زیبایی‌ست. کتاب کتاب کتاب..

یک بخش از کتاب‌هایی که در این دو سال نگه داشته‌ام. جدا از آن تعدادی که هرجا رفته‌ام جا گذاشته‌ام، در چمدانم جا نشده یا به کسانی هدیه کرده‌ام. البته قفسه سومی فقط مربوط زبان است. یعنی نه تنها خواندنی که یادگرفتنی. تازه چند جلدی هم اینجا جا نشده و روی میز است. تنها برای سطح B1 واقعا زیاد نیست؟

صاحب‌خانه میگوید: خانه این همسایه شکسته‌بند را دیشب دزد زده. شما که طلا ندارین تو خونه؟ نیلی میگوید: نه طلا نداریم ولی کتاب زیاد داریم.

از حادثه لرزند به خود، قصر نشینان ما خانه به دوشان غم سیلاب نداریم #صائب_تبریزی

نیست در دیده ما منزلتی دنیا را ما نبینیم کسی را که نبیند ما را #صائب_تبریزی

شکوه سکوت را به ارزانی کلام مفروش! #شیخ_بهایی

+می‌شود بیایی؟ -کجا؟ به کجا؟ می‌شود بیایی دست مرا بگیری ببری در کتاب‌ها، کتابی، نوشته‌یی، شعری، دفتری، دفترت؟ فقط عاشقانه لطفا! بی‌زحمت کمی هم طنز برای کام‌ تلخ شده مان در ایام. اصلا من راضی‌ام به رفتن در دفتر من. تو که با آنجا ناآشنا نیستی. خط به خط را مثل کوچه‌های همیشه طی کرده خانه‌ات خواهی شناخت. بی‌آنکه بینیدیشی. نابلدی نخواهی کرد. #من_به_درخت

این هم حال عجیبی است. شده برای شعری خوشحال شده باشید؟ خنده چی؟ از خنده‌های بی‌دلیل، تبسم طور یا سرمست و شادمانه؟ من برای شعری حالم خوش شده است. با هیجان عجیبی آن را خوانده‌ام و وقتی به صدای ضبط شده‌ام دوباره گوش میدهم از فرط هیجان نفس نفس‌ زدن‌هایم پیداست. انگار پس از دویدنی یک گوشه از خیابان شب ایستاده و تصمیم گرفته‌ام آن شعر را حتما بخوانم. 🌘🌟

«دردم جوان، زخمم کهن، سوزم هویدا در سخن دلدار من پیمان شکن، بیچاره دل، بیچاره من!»

تویی بهانه‌‌ی این ابرها که می گریند بیا که صاف شود این هوای بارانی #قیصر_امین_پور ☁️🤍