creme de la creme

Forward this message and I'll give you a random philosophical world.

من آن شمعم که با سوز دل خویش فروزان میکنم ویرانه‌ای را اگر خواهم که خاموشی گزینم پریشان میکنم کاشانه‌ای را

اگر ای آسمان خواهم که یکروز از این زندان خامش پر بگیرم به چشم کودک گریان چه گویم ز من بگذر، که من مرغی اسیرم

ز پشت میله‌ها، هر صبح روشن نگاه کودکی خندد برویم چو من سر میکنم آواز شادی لبش با بوسه می‌آید بسویم

در این فکرم من و دانم که هرگز مرا یارای رفتن زین قفس نیست اگر هم مرد زندانبان بخواهد دگر از بهر پروازم نفس نیست

در این فکرم که در یک لحظه غفلت از این زندان خامش پر بگیرم به چشم مرد زندانبان بخندم کنارت زندگی از سر بگیرم

ز پشت میله‌های سرد و تیره نگاه حسرتم حیران به‌رویت در این فکرم که دستی پیش آید و من ناگه گشایم پر بسویت

ترا میخواهم و دانم که هرگز به کام دل در آغوشت نگیرم توئی آن آسمان صاف و روشن من این کنج قفس، مرغی اسیرم

Caught In The Current by Daniel Bilmes [Oil On Wood, 36 x 72"] Beautiful Bizarre Magazine Art Prize

Caught In The Current by Beautiful Bizarre [Oil On Wood, 36 x 72"] Beautiful Bizarre Magazine Art Prize

Caught In The Current by Beautiful Bizarre [Oil On Wood, 36 x 72"] Beautiful Bizarre Magazine Art Prize Finalist

وقار

پری ها و الهه های آب های شیرین رو بهشون میگفتن نایادها

“Naiads”, 1881. Gioacchino Pagliei (1852–1896)

Apollo, 1874. Brighton Rivière (1840–1920)

آپولون خدای موسیقی بود ای کاش میتونستم بازم درموردش بنویسم بذارم اینجا

Apollo ( 1874 ) by Brighton Rivière (1840–1920)

من گل پژمرده‌ای هستم چشم‌هایم چشمهٔ خشک کویر غم تشنهٔ یک بوسهٔ خورشید تشنهٔ یک قطرۂ شبنم