«جهانِ پنهان من»
رفتن به کانال در Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
206
مشترکین
-124 ساعت
-37 روز
-1030 روز
آرشیو پست ها
کاش دنیا دست زنها بود، زنها که زاییده اند یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می دانند. قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را. شاید مرد ها چون هیچ وقت عملا خالق نبوده اند، آنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند. اگر دنیا دست زنها بود، جنگ کجا بود؟
سیمین دانشور سووشون
07 اوت, 15:42
واچلیا میگه :حتی اگر فقط یک نفر تورا فهمیده باشد ، تو سهم خودت را از این زندگی گرفتهای.
07 اوت, 14:17
شاید بهتر بود خداوند ما را هم مثل گیاهها خلق میکرد. یعنی این که پایمان محکم توی زمین باشد. آن وقت هیچ کدام از این کثافتکاریهای مربوط به جنگ و مرز و این چیزها اصلا پیش نمیآمد.
کازوئو گورو
بازمانده روز
07 اوت, 14:16
اگر زندهم به بهانههای کوچک و بزرگ است عزیزم،
غیر از آن باشد
زندگی چه معنا میدهد؟
یلدا سلیمانی
07 اوت, 14:08
یک احساساتی هست، یک چیزهایی هست که نمی شود به دیگری فهماند، نمی شود گفت، آدم را مسخره می کنند، هر کسی مطابق افکار خودش دیگری را قضاوت می کند...
صادق هدایت
07 اوت, 14:07
چه بر سر تو آمد که غمهایت را عزیزِ قلبت نشاندی و
خوشی را رهسپارِ گذشته کردهای؟
یلدا سلیمانی
07 اوت, 14:06
غمهایم را دفن میکنم و بعد از آن نوبتِ خودم میشود؛
غم با من به سر آمد.
یلدا سلیمانی
07 اوت, 14:06
همه میگویند:
واقعا؟ واقعا به او دل بسته ای ؟ مطئنم یک طرفه است او دلباخته تو نیست ! و من نمیتوانم هیچ پاسخی به آنها بدهم .
07 اوت, 14:03
نفسم شعر و تنم شعر و روانم شعر است؛
من اگر شعر نباشد بخدا میمیرم!
_لاادری؛
07 اوت, 14:00
از سیاهی داغ این ماتم نمی آید برون
این مصیبت هست بر جا تا بجا ارض و سماست
#صائب_تبریزی
07 اوت, 13:53
نباید منتظر ماند باید از آنچه که داریم لذت ببریم، نه آنچه آرزویش را داریم...
07 اوت, 13:52
«هرکس شده مشغول نصیحت به همه؛
اما زِ تماشای خودش دور شده.
عیب همه را جار زند هر ساعت،
بر عیب خودش که میرسد کور شده!»
﮼ صائب تبریزی
07 اوت, 13:48
Repost from N/a
به تو… که تنها در خیالِ من حضور داری،
سلام. میدونی؟ عجیبه که آدم برای کسی نامه مینویسه که شاید حتی ندونه این کلمات داره برای کی فرستاده میشه. عجیبه که من دارم با تمام وجودم برای کسی حرف میزنم که توی دنیای واقعی، حتی یک قدم هم با من برداشته نشده. ولی خب… میدونی که دل، هیچوقت به منطق و عقل گوش نمیده؛ دل فقط میخواد فریاد بزنه، حتی اگه مخاطبش فقط یک سایه باشه.
من تو رو هیچوقت نداشتم. هیچوقت نتونستم دستت رو بگیرم، هیچوقت نتونستم توی چشمات خیره بشم و بگم «خوشحالم که هستی». تو هیچوقت جزو روزهای من نبودی، ولی جالب اینجاست که تمام روزهای من، بدون حضور تو، گذشت. تو مثل یک موسیقیِ بیصدا توی پسزمینه زندگی من بودی؛ حضور نداشتی، ولی بدون تو، زندگی من بیریتم و بیمعنا بود.
میدونی سختترین چیه؟ اینه که آدم برای چیزی دلتنگ بشه که هیچوقت مال خودش نبوده. من برای لحظههایی دلتنگم که هیچوقت اتفاق نیفتادن. برای اون حرفهایی دلتنگم که توی ذهنم با تو زدم، اما هیچوقت روی زبونم جاری نشدن. برای اون خندههایی که فقط توی خیال خودم با تو تقسیم کردم. من کلی دنیای موازی ساختم که توی اون دنیاها، تو کنارم بودی، با من بودی و من میتونستم واقعاً داشته باشمت. اون لحظهها برای من واقعیتر از تمام این روزهای تنهاییم بودن.
شاید یه روزی، توی یه جای دیگه، با یه آدم دیگه، تمام اون کلمات و احساساتی که برای تو جمع کرده بودم رو به نفر دیگهای بگم. شاید یه روزی بفهمم که این فقط یک حس زودگذر بوده… اما همین حالا، همین لحظه، بدون که این اولین بار بود که قلبم اینقدر با شدت میتپید، فقط برای یک نفر که حتی نمیدونه من کی هستم. تو اولین کسی بودی که بهم یاد دادی میشه یه آدم رو با تمام وجود دوست داشت، در حالی که حتی یک ذره از او هم در دست نداری.
من دیگه نمیگم «ای کاش تو رو داشتم»؛ چون شاید اگه واقعاً داشتمت، اینقدر قشنگ و مقدس توی خیال و خاطرم نمیموند. شاید واقعیت، همون چیزی نباشه که من توی ذهنم از تو ساختم. من فقط میخوام بگم: ممنونم. ممنون که حتی بدون اینکه بدونی، رنگی به زندگیِ خاکستری من دادی. ممنون که اومدی توی قلبم و با خودت یه جای خالی گذاشتی که هیچکس دیگه نمیتونه پرش کنه.
امیدوارم هر کجای این دنیا که هستی، در آرامش باشی. امیدوارم اون لبخندی که من همیشه توی خیالم میدیدم، همیشه روی صورتت باشه. خوشبخت باشی، حتی اگه این خوشبختی، هیچوقت من نباشم.
— از طرف کسی که همیشه تو رو در قلبش داشت، اما هیچوقت نتونست تو رو داشته باشه.
نامه شماره دو ؛
مهتابِ عزیزم💗:)
07 اوت, 08:08
Repost from نیمه شبِ بی تو :
آدما میتونن تورو از همه چی متنفر کنن، از آهنگ مورد علاقت
از خیابونا، از زمین، از زمان، حتی از خودت.
07 اوت, 07:47
خداحافظیها را شروع کنیم. خداحافظی از خاطراتی که دیگر مرورشان فایدهای ندارد. خداحافظی از رابطههایی که تمام شدهاند. از آدمهایی که دیگر نیستند. از جوانیای که تمام شد. خداحافظیها را که شروع کنیم، چند وقت غمگین خواهیم بود اما بعد از آن داستانهای جدیدی را تجربه خواهیم کرد.
تکههایی از یک کل منسجم پونه مقیمی
07 اوت, 05:35
چشمِ خون، حالِ پریشان، قلبِ غمگین، جانِ مست کودکم! دستم پر از اسباببازی های توست
07 اوت, 03:56
