«جهانِ پنهان من»
رفتن به کانال در Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
206
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-27 روز
-930 روز
آرشیو پست ها
گاهی کلمات، تنها پلِ میانِ دو قلباند که هیچگاه یکدیگر را ندیدهاند…
میخواهم اینجا، گوشهای از چنل را به نجواهایِ شما اختصاص دهم. هر قطعه شعر، هر جمله که در آن تکهای از روحت را به جا گذاشتهای، برایم بفرست. بیایید اینجا، کلماتمان را به هم گره بزنیم و بگذاریم این فضا، خانهیِ امنِ احساساتِ ناگفتهمان باشد.
منتظرِ طنینِ کلماتِ شما هستم. 🖋✨
@Mahtab_x_9023
28 سپتامبر, 16:21
29 سپتامبر, ~07:36
گاهی کلمات، تنها پلِ میانِ دو قلباند که هیچگاه یکدیگر را ندیدهاند…
میخواهم اینجا، گوشهای از چنل را به نجواهایِ شما اختصاص دهم. هر قطعه شعر، هر جمله که در آن تکهای از روحت را به جا گذاشتهای، برایم بفرست. بیایید اینجا، کلماتمان را به هم گره بزنیم و بگذاریم این فضا، خانهیِ امنِ احساساتِ ناگفتهمان باشد.
منتظرِ طنینِ کلماتِ شما هستم. 🖋✨
@Mahtab_x_9023
28 سپتامبر, 16:21
28 سپتامبر, ~16:21
آنجا یک قهوه خانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای چرا؟ دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟ عجله، همیشه عجله! کدام گوری میخواستم بروم؟
من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی
را کشتهام.
محمود دولت آبادی
28 سپتامبر, 16:16
«در گورستانِ تاریک با تو خواندهام
زیباترین سرودها را،
زیرا که مردگانِ این سال
عاشقترینِ زندگان بودهاند.»
احمد شاملو
28 سپتامبر, 16:16
دوباره میسازمت وطن!
اگرچه با خشت جان خویش
ستون به سقف تو میزنم
اگرچه با استخوان خویش…
سیمین بهبهانی
28 سپتامبر, 16:15
«بگذار سکوت میان ما بماند
سکوت
گاهی مهربانتر از واژههاست
و راستگوتر از هزار قول.»
28 سپتامبر, 16:15
هر زمان فالی گرفتم غم مخور آمد ولی
این امید واهی حافظ مرا بیچاره کرد...
28 سپتامبر, 16:03
گفتم نازت؟ گفت مَڪِش بیثمر است
گفتم چہ ڪنم؟ گفت برو، خوبتر است
یڪ بوسہ ربودم از لبش، گفتا: دزد!
گفتم ڪہ در این دیار دزدے هنر است...!
28 سپتامبر, 15:58
نوستالژی
در زبان یونانی کلمه Nostos یعنی بازگشتن، Algos هم یعنی رنج. بنابراین نوستالژی رنجی است بر آمده از ناممکنیِ بازگشتن.
28 سپتامبر, 15:46
وای از این افسردگان فریاد اهل درد کو؟
ناله مستانه دلهای غمپرورد کو؟
ماه مهرآیین که میزد باده با رندان کجاست
باد مشکیندم که بوی عشق میآورد کو؟
در بیابان جنون سرگشتهام چون گردباد
همرهی باید مرا مجنون صحراگرد کو؟
بعد مرگم میْکشان گویند در میخانهها
آن سیهمستی که خمها را تهی میکرد کو؟
پیش امواج حوادث پایداری سهل نیست
مرد باید تا نیندیشد ز طوفان مرد کو؟
دردمندان را دلی چون شمع میباید رهی
گر نهای بیدرد اشک گرم و آه سرد کو؟
#رهی معیری
28 سپتامبر, 08:05
آدم ها میروند.
ولی...
آهنگ ها،
خاطره ها
عکس ها
و...
تاابد درجایی امن میمانند..
28 سپتامبر, 07:35
از جان چه خبر گیری و از چشم چه پرسی
آن بیتو پر از آتش و این بیتو پر آب است.
28 سپتامبر, 07:33
دل نه دیوانهی عشق است نه فرزانهی عقل
هم از آن رنج کشیدم هم از این خسته شدم
28 سپتامبر, 07:33
در شانزده سالگی فکر میکنی که میتوان جهان را تغییر داد، در هجده سالگی افکارت به صخرهها میخورند، در بیست سالگی متوجه میشوی که نمیتوان چیزی را عوض کرد و در بیست و پنج سالگی درک میکنی که جهان تو را تغییر داده.
28 سپتامبر, 07:27
بدترین نوع کوری، کور شدن ذوقه.
لامصب وقتی از بین میره دیگه هیچ جوره برنمیگرده.
28 سپتامبر, 06:51
