«جهانِ پنهان من»
رفتن به کانال در Telegram
ی چایی در خدمتتون باشیم!؟🍁☕ پایان یک داستان؛ سرآغاز داستان دیگریست... آغاز ما ¹⁴⁰⁵/⁴/⁸:) http://t.me/HidenChat_Bot?start=8304484302 شنوای حرفاتونـ....!!
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
206
مشترکین
-124 ساعت
-37 روز
-1030 روز
آرشیو پست ها
راه میروم. با خودم و با ماه حرف میزنم. نگاه کردن به درختانِ بیطرف، بسیار آسانتر است از روبهرو شدن با آدمها؛ از اینکه مجبور باشی شاد، آسیبناپذیر و باهوش بنظر برسی.
24 اوت, 14:24
پا برهنه سوی در رفتم که جانان است او
حیف شد جانان نبود اندر خیال آمده بود!
24 اوت, 14:22
راست میگويند كه در دنيا،
هيچ چيز قَشنگتَر از،
كِشتي بادبان افراشته،
اسب در حال تاخت،
و زَن در حال رقصيدن نيست!
24 اوت, 06:01
تمامِ طولِ تابستان هیچ کاری نکردم.
تنها منتظر خودم بودم
تا دوباره به خودم برگردم...
-جورجیا اوکیف-
24 اوت, 06:01
هیچ چیز در دنیا از رنجی که یک انسان در
سکوت تحمل میکند دردناکتر نیست.
یادداشتهای زیرزمینی
-داستایفسکی-
24 اوت, 06:01
سرو، آزاد شد آن دم که ثَمَر، هیچ نداد
بیثَمَر شو که ثَمَرهاست در این بیثَمَری
فروغی بسطامی
24 اوت, 05:36
گفتند که نامحرمی و بوسه حرام است...
دل گفت که محرم تر از این عشق کدام است؟!
بوسیدم و لب دادم و آغوش کشیدم
نامحرم من، محرمی و کار تمام است...
رهی_معیری
24 اوت, 05:30
-نامه ای به کودکی ام-
محبوب ِ کوچک ِ من؛
اگر صدای مرا میشنوی، در همان حصارِ امنِ کودکی بمان و هرگز تمنای بزرگ شدن مکن . بزرگ شدن، آغازِ هبوطی دردناک در درهیِ رنجهاست . . این جماعتی که میبینی، صورتَکهایی از نجابت و مهربانی بر چهره دارند، اما در خلوت خویش، گرگهایی گرسنه و بیرحمند که برای دریدنِ روحِ عُریانِ تو دندان تیز کردهاند .
اینجا، هیچکس برای تو خیری نمیخواهد؛ همگان در پی صید منفعت خویشاند. آنها ابتدا تو را در انزوایِ اعتماد رها میکنند و آنگاه که غافلی، زخمی به بزرگی تمامِ جهان بر قلبت مینشانند و تو را با تکههای شکستهات به بیرحمانه ترین شکل ممکن تنها میگذارند .
عزیزِ کوچکم ، بزرگ نشو! بزرگ نشو! این تمنای بدفرجام را از سر بیرون کن که با آرزوی بزرگ شدن، در واقع تیشه بر ریشهیِ قدرت درونیات میزنی و برای سالهای پیشرو، گودالی از حسرت حفر میکنی که عمقش را پایانی نیست! . .
اکنون من، در آستانهیِ پانزدهسالگی، زیرِ آوارِ جبرِ زمانه و در میانِ این تودههایِ مسخشده، هر شب مرگی تدریجی را تجربه میکنم. هر سپیدهدم، پیکرِ مجروح و روحِ زخمخوردهام را با مشقت از بسترم بیرون میکشم تا در مسلخِ زندگی حاضر شوم . با این همه، در میانِ این تاریکیِ مطلق، هنوز شعلهیِ لرزانی از امید در من زنده است که مرا به ادامه دادن وامیدارد .
آری، من تنهایم؛ غریب تر و تنهاتر از هر آن کسی که در خیالت میگنجد . . گویی تقدیر چنین بود که خیلی زود، باری سنگینتر از شانههایِ نَحیفم را بر دوش بکشم… خیلی زود بود برایِ چشیدنِ این همه تلخی...
24 اوت, 05:29
ما همه چیزمان را با خیالمان میسازیم
تا هست نمیبینیمش
وقتی از دست رفت،خاطره اش را
ستاره باران میکنیم.
-غزاله علیزاده-
23 اوت, 16:23
وقتی که دور از همگان
بخواهی خواب عزیزت را برای آینه تعبیر کنی
معلوم است که سکوت علامت آرامش نیست
آسوده باش، حالم خوب است…
فقط در حیرتم
که از چه هوای رفتن به جائی دور
هی دل بیقرارم را پیِ آن پرنده میخواند!
-علی صالحی-
23 اوت, 16:22
کتاب را که باز میکنی
دو بال یک پرنده را گشودهای
پرندهای که از زمین
تو را به شهرهای دور
تو را به باغهای نور میبرد...
-فریدون مشیری-
23 اوت, 14:54
انسانها با امید زندهاند، اما امیدهایی که بیش
از حد طول بکشند، قاتلان بیصدا هستند.
23 اوت, 13:55
بدونِ عشق میتوان از خود گذشتگی کرد
اما بدونِ از خود گذشتگی، هرگز نمیتوان
عشق ورزید. -گابریل گارسیا مارکز-
23 اوت, 13:54
تشکری بیپایان به خودم مدیونم؛ به کسی که
بودم، کسی که زندگی کرد، با اینکه نمیخواست.
عیبی ندارد اگر حالت خوش نیست -مگان دیواین-
23 اوت, 13:53
انگشت در حلقم کردم و تمام خرافاتی را که به نام اعتقاداتم به خوردم داده بودند را بالا آوردم،چیزی در من زنده شد به نام انسانیت.
23 اوت, 13:53
اما عزیزِ من…
تو نه شهامتِ ماندن داشتی و نه شجاعتِ رفتن؛
و همین رفتوآمدهای دائمیات، مرا زخمیتر میکرد.
23 اوت, 12:59
تو که دلخور از وزیدن نسیمی پشت پنجرهات بودی، اکنون چه شد که در سکوت با طوفان میرقصی؟!
23 اوت, 11:45
