مآندوم

گفت : ممنون که در دلم ریشه دواندی. گفتم: خاکت خوب بود؛ من گیاهی نیمه‌ جان بودم، خسته از زیستن و از ماندن؛ هوای تو سبزم کرد.

رفتنی میره میدونم محاله بمانه.

یک آدم را دوبار پیدا نخواهید کرد، حتی در همان آدم.

ساعت‌ها می‌شینم در مورد حرف‌هایی که توی دلم مونده و باید به آدم‌ها بزنم فکر می‌کنم و در نهایت، یه کلمه هم نمی‌گم. اینطوری‌ام که خب که چی؟ وقتی چیزی تغییر نمی‌کنه

همه آهنگایی که فرستادی موندن جز خودت.

به خاطر ناراحتی‌ای که حقم نبود و مجبورم کردی تجربه کنم، نمیبخشمت.

به خاطر ناراحتی‌ای که حقم نبود و مجبورم کردی تجربه کنم، نمیبخشمت.

هیچوقت متوجه رنجش من نمیشدی مگر اینکه تبدیل به خشم میشد و بعد تبدیل میشدم به آدم بد و زود رنج حساس.

همه اخلاق بد دارن یکی میبینه تَرکت میکنه یکی میبینه ترکِت میده.

قول داده بودم فراموشت کنم ولی اولین چیزی که فراموش کردم قولم بود.

اینکه مراقب باشی هیچ‌کس در کنارت احساس کم ارزشی نکند،یکی از زیبا ترین شکل های ادب است.

‌ https://t.me/erikfarfalla

‌ https://t.me/erikfarfalla

+

+

اگه یه نفر فهمید ناراحتید و هیچکاری نکرد،اون هیچکستون نیست.

وتی: ڕەسەنایەتی ئەوەیە کە تەنها نەزانیت سەربە کام نەتەوەیت، بەڵکو بزانیت ئەو نەتەوەیە چییە، چی بەسەری هاتووە، چی لەدەست داوە و چی هێشتا شایانی پاراستنە. زمانەکەت فێر ببە، مێژووەکەت بخوێنەوە، کەلتوورەکەت بناسە و ڕەخنەش لە هەڵەکانی بگرە؛ چونکە خۆشەویستیی نەتەوە واتای بێ‌ڕەخنە شانازی‌کردن نییە. ڕەسەنایەتی ئەوەیە کە ناسنامەکەت تەنها لەسەر زمانت نەبێت، بەڵکو لە بیرکردنەوە، هەڵوێست و کردارەکانتدا بژی. 🖤

من هیچوقت برای منفعت کنار کسی نبودم؛ خودم همه چیز داشتم،اگه بودم،از ته دل دوسشون داشتم.