𝕭𝖑𝖔𝖔𝖉𝖇𝖔𝖗𝖓
رفتن به کانال در Telegram
рожденный из крови🍷؛ - 𝕿𝖆𝖑𝖐 𝖙𝖔 𝖎𝖆𝖓: @Ian_Vk_bot - ❗برای تبلیغات به بات زیر پیام بدید: @Ian_Vk_bot
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
7 233
مشترکین
-7824 ساعت
+4307 روز
+2 90730 روز
آرشیو پست ها
7 279
𑱄
-حالت داره خراب میشه؛ چون به سکس اعتیاد داری؟
-اشتباه نکن پسرم، من به سکس با تو اعتیاد دارم! «پسرم» خطابشدن از جانب جونگکوک، اون هم زمانی که شخص کنترلگر، خودش بود، بیشتر از قبل بیطاقتش میکرد.
-پس چرا داری توی نیازم به بوسیدنت، بوییدنت و پرستیدنت، غرقم میکنی؟ تنت رو زیر تن پسرت نمیخوای، کوکو؟ بهت نیاز دارم...🔞 برای خونـدن ادامــهی سـناریو، ایـنجــا کــلیک کنــید.
20 اکتبر, 14:33
21 اکتبر, ~02:37
7 279
𑱄Name: #شکارچی
وارث جئون در تلاشه برای ساخت کارخونهشون رضایت شکارچیای که صاحب روستاست رو بهدست بیاره اما شکارچی در واقع معشوقهی سابق جونگکوکه که فراموشش کرده!
با کشیده شدن یقهی پیراهن سفیدش و جدا شدنش از زمین هینی کشید و دو دستش رو روی دست قدرتمند شکارچی که یقهاش رو گرفته بود، گذاشت. -مواظب چرخیدن فکت مقابل من باش، خرگوش!▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁▁ 🐇 بــرای خــونـدنــش ایــنجــا کــلیـک کـــن. ⊰⊹ฺ UP: Full @VKBALLET
20 اکتبر, 12:31
21 اکتبر, ~02:37
7 279
⊰⊹ฺ
🩰جونگکوک هیچوقت فکر نمیکرد روزی برسه که بخواد با مرموزترین مربی آکادمی به صورت رسمی باله برقصه... بالرین کو وقتی به خودش اومد که رسما پارتنر مربیش شده بود...
و این آغاز عشق آقای کیم و بالرین کو بود...
🦢🤍
"-ازم بپرس جونگکوک کجاست. -چی؟! -مگه به گوشی جونگکوک زنگ نزدی؟ پس ازم بپرس جونگکوک کجاست! -خب... جونگکوک کجاست؟ -توی بغلم خوابیده!"برای خوندنش لینک زیر رو فشار بدید. https://t.me/+qfJjRnyT6Zs3Yzg0
20 اکتبر, 10:01
21 اکتبر, ~02:37
7 279
Name: #HalfBlood
جونگکوک که یه شاهزادهی دورگهست، بعد از تبعید به سیاتل، توسط مردی ناشناس به فرزندخوندگی پذیرفته و برای تاج و تخت آماده شده.
اما جونگکوک از قوانین کاخ خسته شده بود، پس بزرگترین قانون پادرینو رو زیرپا گذاشت و فرار کرد! غافل از اینکه فرار، اون رو به مردی میرسوند که کلید شناخت پادرینو بود!
⋆𝘵𝘢𝘱 𝘵𝘢𝘱 𝘵𝘰 𝘳𝘦𝘢𝘥
-تصورش کردی؟ خم شدنم برای بوسیدنت رو تصور کردی شاهزاده؟
20 اکتبر, 06:31
21 اکتبر, ~02:37
7 279
Repost from N/a
+4
وجودش سراسر از عشقی لبریز بود که ناگهان ناپدید شد.
با گذشت زمان، روزهای زندگیاش طاقتفرساتر میشدند و همین، تکهای سیاه در قلبش به جا گذاشته بود. زندگی با درد میگذشت و روح او بیشتر از قبل در اعماق تاریکی و تنهایی فرو میرفت. کسی نبود که او را نجات دهد؛ اما کسانی بودند که او را آزردهخاطر میکردند و دلیلی میشدند تا تنهاتر شود، خودش را سرزنش کند و در میان دلشکستگیهایش، برای خودش مرهمی باشد که بتواند با آن دوام بیاورد. هر بار که گمان میکرد دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد، درد تازهای راهیِ قلبش میشد؛ گویی زندگی تصمیم گرفته بود او را با تمام زخمهایش تنها بگذارد. شبها بیشتر از همیشه طول میکشیدند و سکوت، سنگینتر از هر حرفی روی شانههایش مینشست. گاهی به گذشته خیره میشد و به آدمی فکر میکرد که زمانی بود؛ آدمی که هنوز میتوانست بیدغدغه بخندد و به فردا امید داشته باشد. اما حالا، از آن آدم تنها تکههایی مبهم در وجودش باقی مانده بود. یاد گرفته بود دردهایش را پنهان کند، لبخند بزند و وانمود کند که همهچیز خوب است؛ حتی وقتی درونش آرامآرام فرو میریخت. دیگر منتظر دستی نبود که او را از این تاریکی بیرون بکشد. فهمیده بود گاهی نجات پیدا کردن، به معنای پیدا کردن کسی نیست؛ گاهی باید خودت دستهای لرزانت را به سمت خودت دراز کنی و نگذاری تمام آنچه بر سرت آمده، تو را از خودت بگیرد. اما او آنقدر خسته بود که حتی برای نجات دادن خودش هم چیزی در وجودش باقی نمانده بود. کمکم آن تکهی سیاهِ قلبش بزرگتر شد؛ تا جایی که تمام نورهای باقیمانده را بلعید. لبخندهایش محو شدند، امیدهایش یکییکی خاموش شدند و خاطراتی که روزی تنها دلیل ادامهدادنش بودند، به سنگینیِ زنجیری بر روحش تبدیل شدند. و سرانجام، در میان همان سکوتی که مدتها با او زندگی کرده بود، فهمید دیگر منتظر فردایی نیست. نه به این خاطر که درد تمام شده بود؛ فقط دیگر چیزی در او نمانده بود که برای فردا بجنگد.و اینگونه، آدمی که روزی سراسر از عشق لبریز بود، آرامآرام تبدیل شد به خاطرهای خاموش از کسی که زمانی، دلش میخواست نجات پیدا کند.
20 اکتبر, 05:23
21 اکتبر, ~02:11
