آوازِقو🧣

یکی از آرزو هام گشتن دنیاست،گشتن دنیا بدون فکر کردن به دغدغه هایی که الان داریم،دیدن زیبایی هایی که هیچ انسانی قادر به خلقشون نمیشه.

در تمامی مناطق کشور، مردم حق دارند زندگی عادی داشته باشند.گرچه که هیچ کجای ایران زندگی عادی و‌نرمال جریان ندارد،اما وضعیت مردم جنوب،فرق دارد و‌ بدتر است. از کودکان گرفته که زیر بمب و‌موشک از ترس به خود میلرزند،تا جوانان که باید در آن وضعیت امتحان بدهند‌و بزرگ سالان و سالمندان هم که با مشکلات دیگر دست و‌پنجه نرم میکنند.با این مشکل نباید کنار آمد!نباید در مقابلش سکوت کرد!آنها هم زمان چندین تا مشکل را تحمل میکنند،بمب باران،گرما، کمبود آب و‌برق و... سکوت نکنید،سکوت نه تنها حق مردم جنوب،بلکه حق هیچکدام از مردم ایران نیست.

I'm too young to be this nostalgic.

ایکاش میشد توصیف کنم چقدر طبیعت و‌جاهای سرسبز میتونه حالمو خوب کنه.

جدی شلیل یکی از خوشمزه ترین ها تو جهانه.

من همچنان به "قول انگشت کوچیکه" و "بیا بوسش کنم خوب شه" اعتقاد دارم و کم کم دارم احساس میکنم که برای این دنیای وحشتناک خلق نشدم.

کارامو موکول کردم به "وقتی که تکلیف جنگ ایران و‌آمریکا معلوم‌بشه"همون از شنبه خودمون و عملا یعنی هيچوقت.

جدی سیب قرمز یکی از خوشمزه ترین ها تو جهانه.