Ak

وَ آخرِ جمعه، یک حسِ عجیبی‌ست؛ انگار هفته بی‌آنکه بفهمی، دوباره از لایِ انگشت‌هایت سُر خورد و رفت.

هم آدم بده من بودم هم اونی که دلش شکسته پس تو کجای این قصه بودی؟

با تو خواهم ماند، با تو خواهم خواند و تو را در بُهتِ آفتابی‌ات خواهم بوسید؛ اگر ابر‌ها بگذارند…

آدم‌ها گاهی نمی‌رن چون دیگه دوستت ندارن؛ می‌رن چون دیگه نمی‌تونن همون آدمی باشن که تو کنارشون لازم داری. -♪

شب، همان چیزی که تمام روز را برایش بی‌قرارم حقیقتی که آدم‌ها برای ندیدنش خود را به خواب می‌زنند.

شب های سختی را میگذرانم، اینها شب نیستند، رسما قاتل های سریالی هستند که به دنبال روحم به راه افتاده اند.

دیگه فور نزنید

پرنده نیستم ولی اگه بودم اول رو تو میریدم .

The state my boys will find me when they call me

خطرناک‌ترین نوعِ خشم خشمیه که تو دلِ یه آدم مهربون جمع میشه :)

از زنگ زدن به آدما متنفرم پس اگه بهت زنگ میزنم بدون خیلی دوست دارم

خونریزی نمی کنم اما افکارم بیرون می ریزند و از تو می خواهم که مرا محکم در آغوش بگیری، غم را از دود سیگارم بگیری، افکاری که می ریزند و مرا می سوزانند را جمع کنی و قلب زخمی ام را ببندی.

قبلا می‌خواستم همه رو نجات بدم، ولی الان فقط می‌خوام واسه چیزی که از خودم باقی مونده بجنگم.

این چند روز حالم خوب نبود و تصمیم گرفتم یهویی ژورنال کنم.🥞🍊