381
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
-57 روز
-1830 روز
آرشیو پست ها
381
― ⋅⋅ بکهیونفرام 🍓
*عکس میفرسته*
”شکلش خیلی قشنگ نیست..
ولی خرمالوی هونگشیـه ( خرمالوی کاملا رسیده و نرم )“
”الان دارم میخورمش، دفعه قبل نخورده بودم“
”ببخشید میخواستم یه دونه خوشگل بهتون نشون بدم“
”وقتی داشتم میشستمش ترکید... ^^“
”اواههه خیلی سیر شدم“
”خوردن خرمالو درست بعد از غذا باعث شده حس کنم شکمم داره میترکه.. ولی واقعا شیرینـه“
[تنظیمات مود امروزش رو 🙈 خجالتی میذاره ]
”آه چقدر سیرم~~~“
”امروز مشغول چی هستین؟ ㅎㅎ“
”سر کارین!؟! ㅎㅎ“
”خرید بلیطها سخت بود؟..“
”نگران بودم..“
”خداروشکر ㅠㅠ“
”واقعا خیلی نگران بودم“
”با خودم فکر میکردم نکنه اریها من رو فراموش کرده باشن...“
”بیاین باهم خوش بگذرونیم!! ㅠㅠ“
”خیلی حس خوبی دارم!! چون اریهای زیادی میان! ㅎㅎ“
”ممنونم ❤️“
17 نوامبر, 02:45
381
اخبار ۱۶-۱۱-۲۰۲۶
💭 بهروزرسانی بکهیون در Fromm.
🐶: \*عکس فرستاد
🐶: کل صورتم پف کرده...
🐶: این بده. بهزودی قراره توی ماکائو ببینمتون، ولی صورتم داره ورم میکنه...
🐶: آخه من باید جلوی شما خوشگل به نظر برسم!
🐶: خیلی نگرانم ㅜㅜ
🐶: امروز دوشنبهست، روزتون رو پرانرژی شروع کردید!!؟
(حال و هوا: 😶 گیج و منگ / توی فکر)
16 نوامبر, 05:39
381
سلام قشنگام دوستانی که فیک چانبک میخوان چون تصویب شده بیان لینک چنلی که رمان داخلش میزارم رو بهتون بدم ....
چون اینجا نمیتونم رمان آپ کنم
15 نوامبر, 02:28
381
ساعت نزدیک یک نیمهشب بود.
مهمانی کمکم تمام شده بود. چانیول و سهون مشغول جمعکردن وسایل بودند و کای و سوهو هم درباره برنامه فردا صحبت میکردند.
تو کیف دستیات را برداشتی و گفتی:
ـ من دیگه باید برم.
بکهیون فوراً سرش را بلند کرد.
ـ کجا؟
ـ خونه دیگه!
ـ خودم میرسونمت.
ـ لازم نیست، تاکسی میگیرم.
ـ من نگفتم نظرت رو پرسیدم!
با تعجب نگاهش کردی.
ـ ببخشید؟!
چانیول از آشپزخانه فریاد زد:
ـ بکهیون، بذار دختره نفس بکشه!
سهون خندید:
ـ هیونگ عاشق شده، ولش کن!
بکهیون کوسن را برداشت و به سمتش پرت کرد.
ـ خفه شو!
داخل ماشین
چند دقیقهای سکوت بینتان برقرار بود.
بکهیون رانندگی میکرد و هر از گاهی نگاه کوتاهی به تو میانداخت.
ـ امروز با اون پسره چقدر صحبت کردی؟
ـ کدوم پسر؟
ـ همونی که چانیول گفت میخواد باهات آشنا بشه.
خندیدی.
ـ هنوز ولش نکردی؟
ـ فقط سؤال کردم.
ـ آره، معلومه!
لبخند کجی زد.
ـ خیلی خوشحالی انگار.
ـ شاید!
ناگهان ماشین را در کنار خیابان متوقف کرد.
به طرفت برگشت.
ـ دلارا، میتونم یه سؤال جدی بپرسم؟
ـ بپرس.
ـ اگه یه نفر واقعاً دوستت داشته باشه، ولی از اعتراف کردن بترسه، چقدر باید صبر کنی تا بالاخره حرفش رو بزنه؟
چند لحظه نگاهش کردی.
ـ بستگی داره اون آدم کی باشه.
ـ مثلاً من؟
قلبت لرزید.
ـ تو چرا باید از اعتراف کردن بترسی؟
بکهیون لبخندش را کنار گذاشت.
«چون تو برام مهمتری از چیزی که فکر میکنی.»
دستش را روی کنسول وسط ماشین گذاشت. انگشتانش نزدیک دست تو بودند.
ـ من نمیخوام فقط یکی از آدمهایی باشم که تو باهاشون وقت میگذرونی.
آرام پرسیدی:
ـ پس چی میخوای باشی؟
نگاهش مستقیم روی چشمانت نشست.
«کسی که وقتی روز بدی داشتی، اولین نفری باشم که بهش زنگ میزنی. کسی که دلت براش تنگ میشه... کسی که دوستش داری.»
سکوت کردی.
بکهیون با خندهای عصبی سرش را پایین انداخت.
ـ وای خدای من... واقعاً گفتمش!
خندیدی.
ـ بالاخره!
سرش را بلند کرد.
ـ یعنی چی بالاخره؟!
ـ فکر کردی من نمیفهمیدم؟
با ناباوری نگاهت کرد.
ـ پس چرا اینقدر اذیتم کردی؟!
ـ چون دیدن قیافه حسودت بامزه بود!
بکهیون خندید و سرش را به پشتی صندلی تکیه داد.
بعد آرام دستت را گرفت.
«فقط یه چیزی...»
ـ چی؟
«دیگه نذار برای فهمیدن احساست مجبور بشم با چانیول و اون پسره رقابت کنم.»
لبخند زدی و دستش را فشردی.
ـ شاید لازم نباشه با کسی رقابت کنی.
چشمانش برق زد.
ـ یعنی شانسی دارم؟
ـ شاید بیشتر از شانس!
بکهیون خندید و دستت را به آرامی بوسید.
«دلارا... فکر کنم بدجوری گرفتار شدم.»
پایان قسمت دوم ❤️
14 نوامبر, 02:51
381
قسمت اول: قرار نبود عاشقت بشم
بکهیون همیشه آدمی بود که همه را میخنداند.
در جمع دوستانش شوخی میکرد، با شیطنت حرف میزد و حتی وقتی خسته بود، لبخند از صورتش نمیرفت.
اما تو تنها کسی بودی که متوجه میشدی پشت آن لبخند چه چیزی پنهان است.
سه ماه بود که با هم آشنا شده بودید.
نه رابطهای داشتید و نه حتی اعترافی به احساساتتان کرده بودید.
اما رفتارهایش عجیب بود.
هر وقت با کسی صحبت میکردی، بیدلیل ساکت میشد.
هر وقت دیر جواب پیامش را میدادی، چندین پیام پشت سر هم میفرستاد.
و هر وقت میپرسیدی چه شده، فقط میگفت:
«هیچی، خانم دردسرساز!»
آن شب در آپارتمان چانیول دور هم جمع شده بودید.
سهون روی مبل بازی میکرد، کای مشغول صحبت با دیاو بود و بکهیون کنار تو نشسته بود.
وقتی چانیول با خنده گفت:
«دلارا، یه نفر رو میشناسم که خیلی دوست داره باهات آشنا بشه.»
تو لبخند زدی.
ـ جدی؟ کی؟
بکهیون که تا آن لحظه مشغول گوشیاش بود، ناگهان سرش را بلند کرد.
ـ چرا؟
چانیول خندید.
ـ چی چرا؟
ـ همینطوری پرسیدم!
تو با شیطنت نگاهش کردی.
ـ بکهیون، حسودی میکنی؟
ـ من؟! به چی؟!
سهون از آن طرف اتاق گفت:
«هیونگ، گوشهات قرمز شده!»
همه خندیدند.
بکهیون کوسن کوچکی به سمت سهون پرت کرد.
اما وقتی بقیه مشغول صحبت شدند، آرام به سمتت خم شد و زیر لب گفت:
«واقعاً میخوای باهاش آشنا بشی؟»
لبخندت محو شد.
ـ چرا برات مهمه؟
چند ثانیه به چشمانت نگاه کرد.
بعد خیلی آرام گفت:
«چون فکر کنم دیگه نمیتونم وانمود کنم که تو فقط یه دوست معمولی برای منی.»
قلبت تندتر زد.
ـ بکهیون...
لبخند کوچکی زد، اما این بار لبخندش مثل همیشه بازیگوش نبود.
«میدونی سختترین قسمت ماجرا چیه؟»
ـ چی؟
«اینکه هر روز میبینمت و باید وانمود کنم دلم نمیخواد دستت رو بگیرم.»
پایان قسمت اول. ❤️
14 نوامبر, 02:40
381
بچه ها ری اکت بدین دیدگاه ها رو پر کنید دخترای خوبی باشید براتون فیک کوتاه هم میزارم😍😍🤭❤️
شبتون بخیر اری ها
13 نوامبر, 16:17
