خانوم شیرین

اما من خورشید را بیشتر از بخش زیادی از اطرافیان ابلهم دوست داشتم زیرا میتوانستم دستم را مقابل پرتوی سوزانش چنان محافظی بی باک از چشمان درخشان او بگمارم و برای یک لحظه آن لبخند را! وای ان لبخند جادویی را! به تماشا بنشینم...

هی آبیِ زیبا...

و چه بی‌رحمانه یک‌دیگر را قضاوت می‌کنند، در حالی که طاقت حتی یک لحظه زیستن، در شرایط هم را ندارند. قضاوت پناهگاه کسانی ست که همواره از درک دیگران عاجز اند.

I meow you

او در عمقِ ناشناخته‌ی جانم نشسته، جایی که حتی من، هرگز پا به آنجا نگذاشته بودم.

و حقیقتا چقدر دو موریه از چشم افتادن آدما رو قشنگ توصیف کرده: روزی با خود فکر می‌کردم اگر او را با غریبه ای ببینم، دنیا را به آتش می‌کشم! اما، امروز حاضر نیستم کبریتی روشن کنم تا ببینم او کجاست و چه می‌کند ... ربه کا دافنه دوموریه

اندوه را نمی‌توان از جهان زدود، چون موج را از دریا. اما تو می‌توانی در میان همین دریای مواج، شنا کردن را یاد بگیری... تا وقتی طوفان می‌آید، نه تنها غرق نشوی، بلکه موج‌سوار باشی حتی اگر هیچوقت به ساحل نرسی.

برات مهم نباشه که دیگران چه فکری دربارت میکنن. اونا اگه درست میتونستن فکر کنن فکری به حال خودشون میکردن.

بدرود خودِ فوتبال بدرود زیبایی فوتبال بدرود نابغه فوتبال بدرود رونق فوتبال بدرود آقای فوتبال بدرود نویسنده فوتبال بدرود اسطوره فوتبال @TweetyChannel | هادی هنردوست

ولی قرار نبود اینطوری ببینیمت آقای مسی 🥲 @TweetyChannel | nima

اگر از من بپرسی چند بار به ذهنم آمدی، میگویم یک بار، چون آمدی و دیگر هرگز نرفتی... محمود درویش