Søhrãbïsm

درود و مهر به همگی🌱✨ خوش‌آمد میگم به اعضای جدید...🤍 اینجا قراره با هم درباره‌ی کتاب‌ها و هُنر گفتگو کنیم، شعر و داستان بخونیم، موسیقی گوش بدیم و از دنیای نقاشی لذت ببریم. 🎨📚🎶 خوشحالم و باعث افتخارمه که کنارم هستید... اُمیدوارم اینجا برای همه‌مون جایی برای خواندن، دیدن، شنیدن و فکر کردن باشه.🌿✨

😸✨

گُلهایِ زیبا...✨

از میان این مردمانِ عجیب‌و‌غریب دور می‌شوم! (از آدم‌ها فرار نمی‌کنم، فقط به زندگی نزدیک‌تر می‌شوم.) به جایی می‌روم که طبیعت بخشی از زندگی باشد؛ جایی می‌روم که آدم‌ها برای تماشای یک گُل مکث کنند، صِدای باد میان برگ‌ها را بشنوند، طلوعُ غروبِ خورشید را تماشا کنند و گاهی بی‌دلیل، به آسمان نگاه کنند. جایی‌که احساسات، به‌جای خشم و نفرت، راهی به سوی عشق‌ و هنر پیدا کنند! به جایی که آدم‌ها یادشان نرفته باشد، زندگی فقط دوام آوردن نیست؛ باید ایستاد، نفس کشید، چیزی آفرید و زیبایی‌های جهان را تماشا کرد... 🎨🎶🌸 #سهرابیسم

قایقی خواهم ساخت، خواهم انداخت در آب. دور خواهم شد از این خاک غریب... 🌱🕊️ #سهراب_سپهری

کتاب‌های بیشتری بخوانید. کم‌ارزش‌ها را کنار بگذارید و پُرارزش‌ها را دو بار بخوانید. 📚🌱 دانش زمانی رشد می‌کند که نهادینه شده  باشد. 📚🌱 زیاد کتاب‌خواندن منافع بی‌شماری دارد، ولی از دید من شاید مهم‌ترین فایده‌اش این باشد که خواندن یک کتاب خوب می‌تواند راهی جدید برای تفسیر تجربیات گذشته در اختیار شما قرار دهد. هر گاه مطلب جدیدی یاد می‌گیرید، مغزتان مثل نرم‌افزار همه‌ی داده‌های قدیمی را بر مبنای اطلاعات جدید به‌روزرسانی می‌کند. شما می‌توانید از لحظات پیشین زندگی خود درس‌های جدیدی بگیرید. 📚🌱 من همیشه به این حرف توماس آکویناس فکر می‌کنم: برحذر باش از انسانی که فقط به یک کتاب پایبند است. 📚🌱 شما فقط یک‌بار زندگی می‌کنید. قدرت شروع ناقص | جیمز کلیر

انسان زمانی شکوفا می‌شود که به‌جای جنگیدن با آشوبِ درون، آن را بپذیرد و به نیرویی برای دگرگونی تبدیل کند. 🦋🕊️👁️🌼🌱 #هنر_مفهومی

📚🌱✨ سعی نکن کامل باشی، فقط به این فکر کن که شصت درصد راه رو بری. نه بیشتر، نه کمتر، فقط شصت درصد. ✨✨✨ کارگاه سفالگری سویو | یون سومین #تیکه_کتاب

بچه‌روباهِ #بازی‌گوش 🦊✌️✨

درود و مهر...🌱🍃 اُمیدوارم و آرزومندم روزِ همگی به نیکی و شادی بگذره... یه قطعه موسیقی نئوکلاسیک از آندریا وانزو، به نام [Memories (خاطره‌ها)] براتون می‌فرستم. اول به نام موسیقی دقت کنین: خاطره‌ها... بعد به کاور موسیقی نگاه کنین؛ همون تصویر هنری که هنگام پخش روی صفحه‌ی گوشی‌تون می‌بینین. تصویری از چند اَثر اَنگشت یا تنه‌ی درختان. حالا موسیقی رو خوبِ خوب گوش کنین... وقتی نام، تصویر و صدا کنار هم قرار می‌گیرن، شما رو به گذشته و مرور خاطره‌هاتون می‌برن. اینجاست که واژه، تصویر و موسیقی با هم یکی میشن و یک احساس مشترک رو منتقل میکنن؛ احساسِ مرورِ خاطره‌ها. خاطره‌هایی که بعضی‌هاشون در ذهن‌تون پُررنگ‌تر و ماندگارترن و بعضی دیگه کمرنگ‌تر و دورتر؛ درست همون چیزی که این کاور هنری، با تفاوتِ اثر انگشت‌ها، به زیبایی به تصویر کشیده.

پروانه برای من یادآور اینه که آدم، تا تغییر نکنه؛ پرواز نمیکنه...🦋

زندگی بیشتر از اینکه درباره‌ی رسیدن باشه، درباره‌ی تغییر کردنه. تغییرهایی که آروم‌آروم اِتفاق می‌اُفتن؛ اونقدر آروم که گاهی خودمون هم متوجه‌شون نمیشیم. هر اِتفاق، هر آدم، هر شکست، هر لبخند و حتا هر اَشک، یه چیزی به ما یاد میده و یه تیکه از وجودمون رو عوض میکنه. شاید همون روزی که فکر می‌کنیم هیچ پیشرفتی نکردیم، در واقع داریم از درون رُشد می‌کنیم. پروانه هم یک‌شبه پرواز نمیکنه. مدت‌ها توی پیله میمونه تا کم‌کم به چیزی تبدیل بشه که همیشه قرار بوده باشه. شاید ما هم همین‌جور باشیم؛ هر کدوم توی پیله‌ی خودمون، در حال یاد گرفتن، رها کردن و دوباره متولد شدن هستیم. 🦋 شاید معنای زندگی این نباشه که یه روز به آخرِ راه برسیم؛ شاید معنیش این باشه که هر روز، حتا یه ذره، از دیروزِ خودمون بهتر و آگاه‌تر بشیم.