Søhrãbïsm

𝘈 𝘚𝘩𝘰𝘱 𝘍𝘰𝘳 𝘒𝘪𝘭𝘭𝘦𝘳𝘴 2🩸 #Art                     𝙏𝙞𝙠𝙏𝙤𝙠

این پیام رو به همراه این نقاشی فوروارد کنید و اثری رو که با دیدنش به خودتون افتخار میکنید مشخص کنید⚡️ (نقاشی، عکاسی، موسیقی، کاسپلی و میکاپ و...)

لیمیت : تا وقتی خط بزنم

جوین بودن اجباری نیست، اگر که محتوا رو پسندیدید خوش اومدید🤍

عالیه سهراب. همه از یه جایی شروع کردن، هیچ‌کس از همون اول حرفه‌ای نبوده. منم نقاشی‌هاتو خیلی دوست دارم، یه حس خوب و قشنگی دارن. قبلی‌هات هم همین‌جور بودن. اینکه توی نقاشی‌هات همه لبخند میزنن، به نظرم یه جورایی نشون میده که دنیای درونت چجوریه و چقدر قشنگ به زندگی نگاه میکنی. یادته وقتی با هم کلاس داستان‌نویسی می‌رفتیم، اوایل چقدر ساده می‌نوشتیم و چقدر برامون سخت بود؟ کم‌کم بهتر شدیم، اینم همون‌جوره. امیدوارم توی این مسیر کلی پیشرفت کنی و از نقاشی کشیدن لذت ببری. فقط یه چیزی رو یادت باشه؛ خودتو با بقیه مقایسه نکن، ببین نسبت به دیروز خودت چقدر پیشرفت کردی.

سپاسگزارم دوست خوبم، شما همیشه به من لطف دارین. 😇🪽🙏🌱✨

نقاشی‌تون بچه‌گونه نیست شایو بظاهر اینطوری باشه ولی بازم به نوبه‌ی خودش خیلی قشنگه 🌱✨❤️‍🔥🫠

شاید با خودتون بگید: این دیگه چه نقاشی بچه‌گانه‌ایه؟ 😄 آره، بچه‌گانه‌ست! چون میخوام در شروع مسیر هنریم، از بچه‌ها یاد بگیرم و مثل اون‌ها به جهان نگاه کنم؛ با کنجکاوی، خیال‌پردازی و ذهنی آزاد که هنوز خودش رو به قواعد و محدودیت‌ها عادت نداده. این‌ها تمرین‌های من برای شخصیت‌سازی و تصویرسازی هستن. من تازه اول راهم و میخوام قدم‌به‌قدم یاد بگیرم. پشت این تصویرها یک داستان وجود داره. من زبان نوشتاری این داستان رو خلق کردم و حالا دارم تلاش می‌کنم زبان تصویریش رو هم پیدا کنم؛ تا بتونم داستانم رو نه‌فقط با واژه‌ها، بلکه با تصویرها هم روایت کنم. و در پایان، با همه‌ی سادگی‌ها و نقص‌هاش، من این نقاشی رو خیلی دوست دارم. ❤️🌱✨

این منم...😅🙏🌱✨

اژدهای کوچک گفت: برگ‌ها دارن می‌میرن. پاندای بزرگ گفت: ناراحت نباش. طبیعت با پاییز بهمون نشون می‌ده رهاکردن چقدر می‌تونه زیبا باشه.

پاندای بزرگ و اژدهای کوچک

دوست داشتید خونه‌تون تو این کوچه باشه؟ چه سنگایی... 🤩

پاییز و قشنگی برگ‌های این درخت انگور...

اَنارِ شکفته...

دارم دنبال یه جای دنج می‌گردم که بتونم بشینم و نقاشی بکشم و برای چند ساعت از هیاهوی جهان فاصله بگیرم. و به یاد فیلم ون‌گوگ افتادم؛ نقاشی برای اون فقط رنگ و بوم نبود، راهی بود برای دیدن جهان و بیان چیزهایی که نمیشد به زبون آورد.

تبریک میگم؛ تموم شد. 😊🙏🌱✨

و شاید غم‌انگیز‌ترین قسمت تنهایی،بی‌پناهی‌ست... این که یک شب دلت بخواهد از تمام دردهای دنیا پناه ببری؛ به آغوشی،نوازشی،گفتگویی، درست‌می‌شودی،بوسه‌ای،حضوری،دیداری؛ و هیچکس،هیچ‌جای جهانت نباشد...