𝐏𝐢𝐞 𝐚𝐧𝐝 𝐆𝐫𝐚𝐜𝐞

مثلا دین فصل ۱ رو با دین فصل ۱۳ یا ۱۴ مقایسه کنید خب خیلی تفاوت دارن دیگه

بعد اینکه یه چیز دیگه شما اکه دقت کنید و از چشم یک فمنیست به رفتار های دین نگاه کنید متوجه میشید که با گذشت زمان خیلی از رفتاراش تغییر پیدا کرد و اون نگاه رو به مردانگی نداشت و تونست با احساسات خودش آشنا بشه و بپذیرتشون همچنین اون افکاری که خب مردای اون سال داشتن (و خیلی ها هنوز هم دارن) رو دیگه نداره در فصول بعدی یا مثلا توی فصل های بعدی خیلی راحت میتونه با افراد کوییر هم ارتباط بگیره که اون اوایل یکمی رفتار هموفوب داشت حالا نه تعصبی ولی خب اما بعدا چارلی اومد وسط و خب دین رسما برادرش بود بدون توجه به گرایش چارلی🙏

خنده میکنی؟ ما داریم اینجا زحمت میکشیم-

✰

امروز زیادی بهتون خوشگذشته یکم گریه کنید. بوس

#TraumaWithPie #Dean #Sammy

𝑪𝒂𝒓𝒓𝒚 𝑶𝒏 𝑺𝒎𝒊𝒍𝒊𝒏𝒈

🧡کامیونیتی 𝖠𝗇𝗍𝗂𝖼𝗈𝗇𝖿𝗈𝗋𝗆𝗂𝗌𝗍𝗌 جایی برای چنل‌ها و آدم‌هاییه که قرار نیست با هر موجی حرکت کنن؛ چنل‌هایی که تخصص، مطالعه، هویت مستقل و محتوای واقعی براشون مهمه، وارد حاشیه نمی‌شن و صرفا برای دیده‌شدن درباره هر موضوع ترندی نظر نمی‌دن. البته لازم نیست حتما حوزه‌ی تخصصی یا مطالعاتی مشخصی داشته باشین؛ چنل‌های ساده‌ای که محتوای عادی خودشون رو می‌ذارن و بی‌حاشیه، صادقانه و بدون موج‌سواری فعالیت می‌کنن هم کاملا می‌تونن عضو بشن. در کنارش، محتوای خارج از چهارچوب و ناسالم هم جایی توی این کامیونیتی نداره؛ مثلا دفاع یا عادی‌سازی اینسست، پدوفیلی و هر نوع محتوای آسیب‌زا یا استثمارگرانه قابل قبول نیست. هر کسی هم که جوین بشه، چنلش رو هر روز چک می‌کنم؛ اگه وارد حاشیه بشه، شروع کنه به پست گذاشتن خارج از زمینه‌ی خودش، دنبال موج و ترند راه بیفته یا از این چارچوب‌ها خارج بشه، بدون تعارف ریمو میشه. اینجا قراره جمعی باشه برای کسایی که ترجیح میدن خودشون فکر کنن و خودشون باشن، نه اینکه صرفا با جریان حرکت کنن. 𝙒𝙚 𝙖𝙧𝙚 𝘼𝙣𝙩𝙞𝙘𝙤𝙣𝙛𝙤𝙧𝙢𝙞𝙨𝙩𝙨, 𝙬𝙚 𝙢𝙖𝙠𝙚 𝙤𝙪𝙧 𝙤𝙬𝙣 𝙬𝙖𝙮 ! ☀️

احساس میکنم لایقش نیستم-

بچها تحلیلای من به پای هیچکدوم از ادمینایی که دقیق تحلیل میکنن و کلی راجب موضوع میخونن و آگاهیشو دارن نمیرسه. 😭 من صرفا موضوعاتی که ذهن خودمو درگیر کرده میام باهم تحلیل کنیم‌ تا اگه سوال شمام هست باهم جوابشو پیدا کنیم‌. پس ببخشید اگه جایی واضح نیست یا غلط دارم و باب میلتون نیست 🫶🏻

نمیدونم متوجه میشین یا نه. مثل اینه که شما بیای بگی من ده سال پیش اگه هشت سالم بوده باید جلوی دعوای خانوادم رو میگرفتم. این در حالیه که شما آگاهی و توانایی الان رو نداشتین. شما فقط بچه بودید و این چیزهارو تجربه نکرده بودید که بدونید چیکار کنید. پس شما باید چیکار کنید؟ اون بچه‌ی هشت ساله رو با معیارها و شرایط همون سال بسنجید نه تجربه‌ و آگاهی در حال حاضرتون

خلاصش اینه که نمیشه دین فصلای اول رو با معیارهای الان قضاوت کرد و برچسب زن ستیز بودن بهش زد. چون اون سال‌ها تعریف زن‌ستیز با الان متفاوت بوده و یسری رفتارها و حرف‌ها زن‌ستیزی دیده نمیشده ولی الان میشه. بنابراین ما حتی نمیتونیم دین 2020 رو با معیارهای الان بسنجیم و راجبش نظر بدیم. چون معیارها و دیدگاه‌ها هرسال تغییر میکنن.

راستی بچها امروز تلگرام ۱۳ سالش شد

واقعا خوشحالم که این تحلیل برات جالب بود و تونست یه موضوعی که مدت‌ها توی ذهنت بوده رو از یه زاویه‌ی دیگه برسی کنه. خودمم موقع نوشتنش سعی کردم فقط از روی علاقه به دین ازش دفاع نکنم و واقعا همه‌ی جوانبش رو بررسی کنم. چون به نظرم وقتی قراره یه شخصیتو تحلیل کنیم، باید هم ایراداشو ببینیم هم چیزایی که معمولا نادیده گرفته میشن. ممنونم که نظرتو گفتی 🫶🏻

و بعدم بلاکش کنید

از این به بعد هرکس دهنشو باز کرد و گفت که آره دین زن ستیزه اینارو بکوبید تو سر و صورتش.

12 │ پس آیا باید همچیزو به پای "نویسنده‌ها" نوشت؟ نه. این هم ساده‌سازی بیش از حده. شخصیت داستانی میتونه رفتارهای مشکل‌دار داشته باشه و ما همون رفتار رو نقد کنیم. اینکه بگیم نویسنده‌ها نوشتنش، پس دین هیچ مسئولیتی نداره هم تحلیل کاملی نیست. دین در جهان داستان، یه شخصیت مستقل محسوب میشه و رفتارهایش بخشی از شخصیت‌پردازی اون هستند. اما همزمان باید بدونیم که اون شخصیت توسط انسان‌های واقعی نوشته و ساخته شده. بنابراین سه لایه از هم جدا میشن: رفتار دین تصمیم نویسندگان درباره‌ی شخصیت دین باورهای شخصی بازیگری که نقش اونو بازی میکنه این سه لایه رو نمیشه یکی کرد و نتیجه گرفت که دین زن ستیزه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 13│ نتیجه؟ پس شاید دقیق‌ترین جمله این نباشه که: "Dean Winchester is not misogynistic." چون این جمله بیش از حد مطلقه. دقیق‌ترش اینه: "Dean Winchester is a flawed character who sometimes behaves in misogynistic or sexist ways, but reducing his entire character to misogyny ignores the complexity of his relationships, his upbringing, the cultural context in which he was written, and the evolution of the character across 15 seasons." دین بی‌نقص نیست. دین همیشه درست رفتار نمیکنه. دین حتی گاهی رفتار جنسیت‌زده داره. اما این با این ادعا که: "دین اساساً از زن‌ها متنفره و تمام رفتارش با زنان از زن‌ستیزی میاد" فرق داره. و وقتی درباره‌ی سریالی صحبت میکنیم که از 2005 تا 2020 پخش شده، باید شخصیت رو در طول زمان و در بستر فرهنگی خودش ببینیم؛ نه اینکه تمام 15 سال رو با یه معیار ثابت و خارج از زمینه یا معیارهای امسال بررسی کنیم. و در نهایت: ╭─────────────── ⟡ ───────────────╮ میتونیم دین وینچستر رو نقد کنیم. میتونیم دیالوگ‌های جنسیت‌زده‌اش رو نقد کنیم. میتونیم حتی بگیم بعضی از رفتارهاش جنسیت‌زده بودن. اما نمیتونیم از رفتار یه شخصیت داستانی که توسط نویسندگان نوشته شده، به‌طور منطقی به شخصیت واقعی بازیگری که اون نقش رو بازی کرده برسیم. ╰─────────────── ⟡ ───────────────╯ 𝑪𝒂𝒓𝒓𝒚 𝑶𝒏 𝑺𝒎𝒊𝒍𝒊𝒏𝒈 #HunterTheory

05 │ اگر دین واقعاً از زن‌ها متنفر بود، رابطه‌اش با همه‌ی زن‌ها باید یه الگوی ثابت داشت. اما دقیقاً اینطور نیست. دین با زن‌های مختلف روابط کاملاً متفاوتی داره. دین عاشق شده. وابسته شده. اعتماد کرده. از زنان محافظت کرده. برای نجاتشون خودش رو به خطر انداخته. و از همه مهم‌تر: با زنان قدرتمند همکاری کرده : الن، جو، چارلی، جودی، دونا، رویینا و شخصیت‌های زن متعدد دیگری که در طول سریال وارد زندگی وینچسترها شدن. دین ممکنه با بعضی از اونا بحث کنه. ممکنه از تصمیماتشون عصبانی بشه. ممکنه حتی اشتباه کنه. اما این به خودی خود نشونه‌ی زن‌ستیزی نیست. زن‌ستیزی یعنی تحقیر یا تبعیض علیه زنان به دلیل زن بودنشون. نه اینکه یه مرد هیچوقت با یه زن مخالفت نکنه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 06 │ دین با مردها هم به همون اندازه بی‌رحم است. این بخش از شخصیت دین خیلی مهمه. دین وقتی احساس تهدید میکنه، معمولا اول به جنسیت طرف مقابل نگاه نمیکنه. به تهدید نگاه میکنه. با مردها دعوا میکنه. توهین میکنه. تهدید میکنه. کتک میزنه. گاهی میکشه. و حتی نسبت به مردهایی که دوستشون داره هم میتونه بسیار خشن یا کنترل‌گر بشه. پس بخشی از پرخاشگری دین از شخصیت خشن و شکارچیش میاد. و این یه چیز رو روشن میکنه: هر رفتار خشن دین علیه یه زن، الزاماً به دلیل زن بودن اون زن نیست. و این تفاوت در تحلیل شخصیت بسیار مهمه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 07 │ حالا برسیم به زنان قدرتمند. یکی از بهترین مثال‌ها الن و جو هستن. جو صرفاً یه "دختر جوان" نیست که دین باید ازش مراقبت کنه. شکارچیه. وارد پرونده‌ها میشه. با هیولاها مبارزه میکنه. تصمیم میگیره. اشتباه میکنه. و در نهایت برای نجات دیگران فدا میشه. دین همیشه با جو موافق نیست. اما مسئله‌ی او با جو صرفاً این نیست که: "تو زنی، پس نباید شکارچی باشی." اتفاقاً جو وارد همون دنیایی میشه که دین در اون زندگی میکنه و با همون خطرات روبه‌رو میشه. و همین موضوع درباره‌ی بسیاری از زنان شکارچی دیگه‌ای که بعدها وارد داستان میشن هم صدق میکنه. پس تصویر دین از زنان نمیتونه صرفاً "زن ضعیف / مرد قوی" باشه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 08 │ یکی از بهترین مثال‌ها: لیزا دین با لیزا وارد یه رابطه‌ی جدی‌تر میشه. دین حتی برای مدتی تلاش میکنه زندگی‌ای غیر از شکار داشته باشه. و نکته‌ی مهم‌تر اینه که وقتی احساس میکنه حضور خودش لیزا و بن رو در معرض خطر قرار داده، در نهایت از کستیل میخواد خاطرات اونهارو رو از رابطه با خودش پاک کنه. این تصمیم دردناک و حتی قابل نقده، اما انگیزه‌ی دین از این کار، تحقیر یا نفرت از لیزا نیست؛ برعکس، دین معتقده حضور خودش زندگی آنها رو نابود میکنه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 09 │پس دین زن‌ها رو فقط به عنوان "دختر نیازمند نجات" نمیبینه. درسته که سوپرنچرال در بعضی دوره‌ها زن‌هارو در نقش‌های قربانی، معشوقه یا شخصیت فرعی قرار داده؛ این یکی از نقدهای جدی واردشده به خود سریال است. اما اینم نمیشه تبدیل کرد به: "پس دین از زن‌ها متنفره." چون خود سریال زنانی رو نشان میده که شکارچی، رهبر، مبارز، دشمن، متحد و حتی موجودات بسیار قدرتمندن و البته این به معنی بی‌نقص بودن نویسندگی زنان سریال نیست؛ اتفاقاً اینجا باید بین "دین" و «نحوه‌ی نویسندگی شخصی‌های زن‌ در سریال" فرق بذاریم. 10 │خود سریال. اینجا باید از دفاع کورکورانه فاصله بگیریم. سوپرنچرال بی‌نقص نیست. در طول سریال، زنان زیادی کشته شدن. بعضی شخصیت‌های زن فرصت کافی برای رشد پیدا نکردن. بعضی‌ها ابتدا با نقش عاشقانه یا جنسی معرفی شدن. و جهان سریال برای مدت زیادی شدیداً مردمحور بود. این‌ها نقدهای کاملاً قابل بررسی هستن. اما یه تفاوت اساسی وجود داره: نقد نحوه‌ی نوشتن زن‌ها در سوپرنچرال زن‌ستیز بودن دین یا هیچ شخصیت دیگه‌ایو ثابت نمیکنه. اگه نویسنده یه زن رو میکشه، تصمیم نویسنده‌ست. اگه نویسنده برای دین یه شوخی جنسیت‌زده مینویسه، تصمیم نویسنده‌ست. دین نویسنده‌ی دیالوگ‌های خودش نیست. اون شخصیتی داستانیه که طبق فیلمنامه رفتار میکنه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 11 │ و اینجا باید یه خط قرمز خیلی مهم بکشیم: Dean Winchester ≠ Jensen Ackles این شاید بدیهی به نظر برسه، ولی در فندوم خیلی وقت‌ها فراموش میشه. جنسن نقش دین وینچستر رو بازی کرده. جنسن، دین نیست. وقتی دین یه دیالوگ زن‌ستیزانه میگه، اون دیالوگ متعلق به شخصیت دین در فیلمنامه است. اینکه یه بازیگر بتونه یه شخصیت متعصب، قاتل، دروغگو، زن‌ستیز یا هر چیز دیگه‌ایو باورپذیر بازی کنه، هیچکدوم به‌تنهایی درباره‌ی باورهای شخصی بازیگر چیزی ثابت نمیکنه. پس: نقد دین ≠ حمله به جنسن. و مهم‌تر: رفتار دین، حتی اگر در یه صحنه واقعاً زن‌ستیزانه باشه، مدرکی برای زن‌ستیز بودن جنسن نیست. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━

╭─────────────── ⟡ ───────────────╮ 𝐃𝐄𝐀𝐍 𝐖𝐈𝐍𝐂𝐇𝐄𝐒𝐓𝐄𝐑 𝐌𝐈𝐒𝐎𝐆𝐘𝐍𝐈𝐒𝐓 𝐎𝐑 𝐌𝐈𝐒𝐔𝐍𝐃𝐄𝐑𝐒𝐓𝐎𝐎𝐃? ╰─────────────── ⟡ ───────────────╯ "دین وینچستر زن‌ستیزه." این جمله رو بارها در فندوم دیدیم. اما یه سؤال مهم‌تر وجود داره: آیا واقعا میشه تمام شخصیت دین وینچستر رو با کلمه‌ی "زن‌ستیز" توضیح داد؟ قطعا نه. اما جواب درست، خیلی پیچیده‌تر از این جواب ساده‌ست. برای بررسیش باید از چند لایه‌ی مختلف عبور کنیم: رفتار دین → شخصیت دین → زمان نوشته شدن سریال → فرهنگ رسانه‌ای آن دوره → و در نهایت تفاوت بین یک شخصیت داستانی و بازیگرش. پس بیایید از اول شروع کنیم. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 01 │ اول از همه: بله، دین گاهی رفتارهای جنسیت‌زده داره. این بخش رو نمیشه انکار کرد. دین در طول سریال از شوخی‌ها، اصطلاحات و جملاتی استفاده میکنه که امروز به‌وضوح میتونیم بعضی از اون‌ها رو جنسیت‌زده یا زن‌ستیزانه تلقی کنیم. اون گاهی زنان رو از زاویه‌ی جنسی نگاه میکنه، درباره‌ی ظاهرشون شوخی میکنه و در بعضی موقعیت‌ها از کلیشه‌های جنسیتی استفاده میکنه. بنابراین اگر کسی یه صحنه‌ی مشخص از دین رو ببینه و بگه: "این رفتار جنسیت‌زده بود." کاملا میتونه درست بگه. مشکل از جایی شروع میشه که از این نتیجه بگیریم: "پس دین، به عنوان یک شخصیت، ذاتاً زن‌ستیزه." این دو گزاره یکی نیستن. یه رفتار میتونه جنسیت‌زده باشه، بدون اینکه اون شخص زن‌ستیز باشه. و این دقیقاً جاییه که تحلیل باید از قضاوت جدا بشه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 02 │ قبل از قضاوت دین، باید سالی که داریم درباره‌اش حرف میزنیم رو ببینیم. این بخش خیلی مهمه و معمولاً در بحث‌های فندومی حذف میشه. سوپرنچرال در سال 2005 شروع شد. فصل‌های ابتدایی سریال متعلق به این دوره‌ان: Season 01 → 2005–2006 Season 02 → 2006–2007 Season 03 → 2007–2008 Season 04 → 2008–2009 Season 05 → 2009–2010 یعنی وقتی درباره‌ی رفتار دین در فصل 1 یا 2 صحبت میکنیم، داریم درباره‌ی شخصیتی حرف میزنیم که در اواسط دهه‌ی 2000 نوشته شده. بعد سریال وارد دهه‌ی 2010 میشه Season 06 → 2010–2011 Season 07 → 2011–2012 Season 08 → 2012–2013 Season 09 → 2013–2014 Season 10 → 2014–2015 و در نهایت: Season 11 → 2015–2016 Season 12 → 2016–2017 Season 13 → 2017–2018 Season 14 → 2018–2019 Season 15 → 2019–2020 پس ما درباره‌ی یه شخصیت نوشته‌شده در یه نقطه‌ی ثابت از تاریخ حرف نمیزنیم. ما درباره‌ی شخصیتی حرف میزنیم که نویسندگانش تقریباً 15 سال فرصت داشتن تا لحن، رفتار و نگاهش رو تغییر بدن. و این تفاوت زمانی واقعاً مهمه. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 03 │ "رایج بودن" با "درست بودن" فرق داره. اینجا باید خیلی دقیق باشیم. اینکه در فیلم‌ها و سریال‌های اواسط دهه‌ی 2000 شوخی‌های جنسی، کلیشه‌های جنسیتی و مردانگی اغراق‌شده بسیار رایج بودن، به این معنی نیست که اون رفتارها درست بودن. اما برای تحلیل یه اثر، نمی‌تونیم تاریخ تولیدش رو پاک کنیم. اگه یه دیالوگ در سال 2006 نوشته شده، باید در کنار فضای رسانه‌ای سال 2006 هم بررسی بشه. و این فقط درباره‌ی سوپرنچرال نیست. در تعداد زیادی از فیلم‌ها و سریال‌های اون دوره، مردانگی با چیزایی مثل: • شوخی جنسی • مصرف الکل • خشونت • رقابت با مردان دیگر • پنهان کردن احساسات • و "مرد سخت و شکست‌ناپذیر" بودن تعریف میشد. دین دقیقاً در همین فضای فرهنگی ساخته شده. پس اگه بخوایم شخصیتش رو تحلیل کنیم، باید بپرسیم: آیا این رفتارها بخشی از جهان‌بینی شخصی دین هستند، یا بخشی از زبانی که تلویزیون آن دوره برای ساختن یه "مردانگی خشن" استفاده میکرد؟ و پاسخ، در مورد دین، معمولاً ترکیبی از هر دوست. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 04 │ دین محصول مردانگی‌ای است که بهش آموزش داده شده. دین از کودکی فرصت زیادی برای "کودک بودن و بچگی کردن" نداشته. مادرش رو از دست داده. پدرش شکارچی بوده. سم رو بزرگ کرده. و خیلی زود یاد گرفته که نقشش فقط اینه: محافظ باش. قوی باش. احساساتت رو نشون نده. خودت رو برای خانواده قربانی کن. این نوع تربیت، یه مدل خاص از مردانگی در دین ایجاد میکنه. دین یاد گرفته آسیب‌پذیری رو پنهان کنه. احساسات رو با شوخی بپوشونه. ترس رو با پرخاشگری مخفی کنه. و گاهی برای اثبات مردانگی خودش به رفتارهایی پناه ببره که اساساً بخشی از همون کلیشه‌ی "مرد آمریکاییِ خشن و بی‌خیال" در رسانه‌ی اون دوره‌ست. این رفتارها قابل نقدن. اما برای فهمیدنشون باید منشأشون رو هم دید. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━

اتفاقا تحلیل امروزمونم به همین موضوع مربوطه