چشمِ او

چه خوش بودی دلا گر روی او هرگز نمی‌دیدی.

تو میگی" گل گرفتن، پول هدر دادنه" ولی تتلو میگه:" گل میفرستم، تو توی استوری پرپرش کن".

برای تو چیز مهمی نبود، ولی من قلبم شکست.

تو هیچوقت نرفتی لب جاده تا انتظارو بفهمی.

‏اونقدر کِشِش دادم که کِش برگشت خورد تو صورت خودم.

بعضیا به‌قدری قشنگ دروغ میگن كه حيفت مياد باور نكنى...

واسه تو همیشه میخندیدم نفهمیدی چه غمی تو خنده‌های من گُمه.

فروغ فرخزاد: در حیرتم از خلقت آب... اگر با درخت همنشین شود، آن را شکوفا می‌کند؛ اگر با آتش یک‌جا شود، آن را خاموش می‌کند؛ اگر با ناپاکی برخورد کند، آن را پاک می‌سازد؛ اگر با آرد درآمیزد، خمیر می‌شود و به نان بدل می‌گردد؛ و اگر با خورشید همراه شود، رنگین‌کمان می‌آفریند... اما آب، اگر تنها بماند، رفته‌رفته می‌گندد.

یکی بیاد این زندگی رو یه بار خاموش روشن کنه، شاید درست شد.

کاش مشکلات هم مثل استوری فقط ۲۴ ساعته بودن.

من و تصمیم درست معمولاً وقتی همدیگه رو می‌بینیم که دیگه کار از کار گذشته.

سنگ قبر نمی‌فهمه گل یعنی چی... هرچیزی به وقتش قشنگه.

کاش یکی پیدا می‌شد بگه «بخواب، من به جات زندگی‌ می‌کنم».

من با کسی مشکلی ندارم، با همه‌چی مشکل دارم.

غم تو را همان شب که دل سپردم، به جان خریدم.