After dark

gpid

رضا

من تو یه مرحله از زندگیم که نه واسه موندن کسی خواهش میکنم نه واسه برگشتنش، حتی کسی یا چیزی رو آرزو نمیکنم، من تو این زندگی یاد گرفتم موندنی میمونه و رفتنی میره، نباید سخت گرفت، باید گذشت.

خواب دیدم پیام دادی ولی وقتی از خواب بلند شدم خبری از نوتیف پیامت نبود.

‏اونی که نباید می‌رفت، رفت، دیگه فرقی نداره کی هست کی نیست.

یه وقتایی انقدر حرف برای گفتن داری که آخرش هیچ چی نمی‌گی… فقط ساکت می‌شی و به همه می‌گی «خوبم». آدم‌ها فکر می‌کنن عوض شدی، ولی نمی‌فهمن چند بار دلت شکست تا این‌قدر ساکت شدی. دیگه برای کسی توضیح نمی‌دم چرا کم‌حرفم، چرا فاصله گرفتم، چرا دیگه مثل قبل ذوق نمی‌کنم. بعضی دردها رو نمیشه تعریف کرد؛ فقط باید باهاشون کنار اومد و ادامه داد… و شاید غمگین‌ترین قسمت ماجرا اینه که یه روز می‌فهمی دیگه حتی خودت هم اون آدمِ قبلی رو نمی‌شناسی. 🖤

بعضی آدما یه‌جوری وارد زندگیت میشن که فکر می‌کنی قراره بمونن، ولی آخرش فقط یه مشت خاطره و سؤال بی‌جواب برات می‌ذارن. آدم اولش منتظر می‌مونه، بعد دلش می‌شکنه، بعد کم‌کم سکوت می‌کنه. نه اینکه دیگه براش مهم نباشه؛ فقط خسته شده از توضیح دادنِ چیزایی که هیچ‌وقت قرار نیست کسی بفهمه. بعضی شب‌ها فقط می‌شینی و به گذشته نگاه می‌کنی و با خودت می‌گی کاش بعضی آدما رو هیچ‌وقت نمی‌شناختم… نه چون بد بودن، چون زیادی برام مهم شدن.

اونی که فرق تورو با بقیه ندونه بهتره کنار بقیه بمونه‌.

اونی که بخواد راهش رو پیدا میکنه، اونی هم که نمیخواد بهانه‌اش رو.

عجب زندگیه، همش آدم اشتباه، مکان اشتباه، زمان اشتباه.

حالم مثل دختریه که تو داروخانه کار می‌کنه کراشش میاد ازش کاندوم بگیره.

روزی صد بار به مو میرسه. پاره هم میشه. من هی گره میزنم. هی گره میزنم. هی گره میزنم.