Mrs de Winter

لولیتا نشون‌دهنده‌ی ذات کثیف انسان‌هاست؛ تصویری از حقارت، گناه و تباهی‌ای که پشت نقاب‌های فریبنده پنهان می‌شه. چیزی که این داستان رو چندش‌آورتر می‌کنه، صرفاً خودِ شرارت نیست، بلکه توانایی انسان برای توجیه کردن اونه؛ اینکه چطور می‌تونه زشتی رو به زیبایی تبدیل کنه و برای کثیف‌ترین امیالش، داستانی شاعرانه بسازه.

لولیتا درباره‌ی معصومیتی‌ست که قربانی خودخواهی و فساد یک بزرگسال می‌شه؛ درباره‌ی انسانی که به‌جای پذیرفتن گناهش، واقعیت رو طوری روایت می‌کنه که خودش رو قربانی عشق نشون بده.

شاید کثیف‌ترین بخش ماجرا همین باشه: اینکه شرارت همیشه با چهره‌ای هیولاوار ظاهر نمی‌شه. گاهی با کلمات زیبا، احساسات به‌ظاهر عمیق و روایتی که قراره ما رو فریب بده، خودش رو پنهان می‌کنه.