روانشناسی | نورآ 🌔
رفتن به کانال در Telegram
ـ پیشنهاد من؟ فقط کمی بهتر به آینه نگاه کن! ـ نورا | دانشجوی ارشد روانشناسی بالینی | دانشگاه شیراز. لینک ناشناس اگر حرفی داشتید: http://t.me/Chevalet_bot?start=PiBpA3fLbXsw جوابا رو اینجا میذارم: @yekhoone
نمایش بیشترکشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
582
مشترکین
اطلاعاتی وجود ندارد24 ساعت
+447 روز
+10430 روز
آرشیو پست ها
بچهها ایشون شمعهای خوراکی درست میکنن، خیلی قشنگ و نازن:)
اگه خواستین ازش حمایت کنین🩵
Repost from N/a
+2
شمع « کیک طبقه ای خرسی »
🫧 معطر | عطر وانیل
🫧 قابل سفارش با رایحه دلخواه
🫧تمام جزئیات شمع هستن و رنگ اجزا به سلیقه شما قابل تغییره
🫧 جزئیاتش 👌🏻😭💞💞
بها با احترام : 350T
⭐️ممکنه به دلیل نور و تصویربرداری درجه ای تفاوت رنگ وجود داشته باشه لطفا به این موضوع توجه داشته باشید.
ـ خب یکم حرف بزنیم، از هر چی که خواستید...🩵
لینک ناشناس:
http://t.me/Chevalet_bot?start=PiBpA3fLbXsw
جوابا رو اینجا میذارم:
@yekhoone
اما اگر قراره انتخاب کنی باز برای کنکور بعدی تلاش کنی، پیشنهاد من اینه که به سوگواریت سرعت بدی، و تا جایی که میتونی زودتر مطالعه رو شروع کن. ـ رقیبا منتظر نمیمونن توام آماده دویدن بشی:)
مسئله دقیقا همینه. اینکه قرار نیست فرق خاصی ایجاد بشه!
قرار نیست با پذیرفتن یه احساس بد، اون احساس تبدیل به احساس خوبی بشه.
یه خاطره بد، همیشه یه خاطرهی بده؛ مسئله فقط اینه که با گذشت زمان، کمتر احساس غم میکنیم.
مسئله زمانه.
اینکه به خودمون زمان بدیم با این سوگ کنار بیایم، و بعد یه کاری بکنیم برای کمتر احساس کردنِ غم.
حالا یکی تصمیم میگیره کلا از هدفش دست بکشه، یکی تصمیم میگیره باز امتحانش کنه. به اندازهی آدمهای متفاوت، شرایط و انتخابها هم متفاوتن...
خب حالا خودم رو هم درک کردم
واقعیت اینه که من از فکر نرسیدن به هدفم امشب نتونستم بخوابم
این پذیرفتن احساساتم چه فرقی ایجاد کرد؟
ریپلای به این پیام
خب تا الان درگیر دورهمی و این چیزا بودم:)
الان گوشیو گرفتم دستم، تبریکای قشنگتونو خوندم و فردا حتما جواب میدم🫂
فعلا میخوام یه چیز مهمتر بگم، به اون کسایی که تلاش کردن و به هر دلیلی به نتیجه دلخواهشون نرسیدن!
نمیخوام بگم عیب نداره، تو تلاشتو کردی، سال دیگه حتما قبول میشی، غصه نخور و اینا...
همه میدونیم شرایط سخته، و برای کسی که به چیزی که میخواسته نرسیده به مراتب سختتر.
ـ شما اجازه دارید غصه بخورید، ناراحت باشید، خشمگین بشید، و شایدم چندتا لیچار بار خودتون کردید که چرا نتونستی!
خودتون رو درک کنید. احساسات خودتون رو بپذیرید و یه آدم امن پیدا کنید که بتونید باهاش از چیزی که دارید تجربه میکنید حرف بزنید.
شما در حال تجربهی نوعی سوگ هستید. سوگ آرزوهای کشته شده شاید...
بدونید که رنج شما، قابل دفاعه. هیچ کدوم از ما، آدمهای قبل از ۴۰۵ نیستیم. همهی ما رنجهایی داریم که قابل دفاعن، و فقط خودمونیم که میدونیم چقدر سخته دست و پنجه نرم کردن با بعضی غمها. میفهمم.🫂
