.

ڕوو لەتۆ،پشت لە عالەم..

..

بزرگترین باخت،باختن به صداهای تو سرته...

پرستار بیمارستان دردمو فهمید، اما تویی که باید می‌فهمیدی… نفهمیدی. :)

💔

من از اینکه جلو بقیه گریه کنم و ضعیف باشم متنفرم ،اما تو کاری کردی جلو مامان بابام گریه کنم.

تو نه در فلورانس خوشبخت خواهی شد... نه در پاریس و نه در بارسلونا! انقدر ساز مخالف زدن برای چیست؟ بیا کمی جلوتر؛ تو همین جا خوشبخت می شوی، همین جا در اغوشِ من...

می‌گن عشقی که به گریه رسیده باشه، هیچوقت دروغ نبوده. من برات خیلی گریه کردم. خیلی.

تو همه‌چیزت قشنگه، حتی نبودنت.

شاید روزی، جایی یا در نگاهِ کسی ما به هم باز گردیم، به این امید زندگی بی‌تو را می‌گذرانم.

چقد زیاد بودم ..💔

تلاش می‌کردم فراموشت کنم، اما هنوز منتظرت بودم.

‏سرانجامِ دوست داشتنم چه شد؟! تویی که نخواستی، منی که جا ماندم و خدایی که هیچوقت در امور عاشقانه دخالت نمیکند...

ناراحت کننده‌ست که تلاش کردن واسه آدمِ غلط، شاید باعث شه دیگه حتی واسه آدم درست هم تلاشی نکنی.

«هیچ‌وقت یکی را با همه‌ی وﺟﻮﺩﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍشته ﺑﺎﺵ. ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﺍﺯ خودت ﺭﺍ سالم نگه ﺩار ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺯﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ هیچ‌کس ﺭﺍ ﺟﺰ ﺧﻮﺩﺕ ﻧﺪﺍﺭﯼ.»

زمان عزیز دلم، زمان! اگه روزگارتم عوض نکنه، خودت رو عوض میکنه؛ نگران نباش…