نیمه شبِ بدون تو؛

نمیدونم قلبم‌کی قراره بس کنه یا دردو تا تپیدنو لطفا☺️💔

امروز 23 August، روزِ جهانی قهر کردنه.

باورم نمیشه هیچوقت هيچکس نگفت اینم گناه داره....💔:)

می‌خوام از تمام جهان عذرخواهی کنم که انقدر حالم بده..

حوصله‌ی ادامه‌ی این زندگی و این بازی رو ندارم حقیقتا مطمئنم روزای خوب هم میرسه ولی خب گذروندن این روزا هم واقعا تا استخونمو ساییده. لحظه‌ای نیست ذهنم درگیر و استرسی نباشه. لحظه‌ای نیست از دست اطرافیانم حرص نخورم. لحظه‌ای نیست بدون حسرت و پشیمونی بگذرونم. هیچی برا ادامه نمونده توم.

کاش می‌فهمیدی دارم با چه سختی‌هایی دست و پنجه نرم میکنم.

بزرگ‌ترین اشتباهم تو زندگى این بود که فکر می‌کردم اطرافیانم همون عشقی که من به اون‌ها دارم نسبت به من دارن برای همین، بیشتر از چیزی که باید بخشیدم، بیشتر از چیزی که لازم بود موندم، و بیشتر از همه از خودم گذشتم.

ولی یه حرفایی رو فقط مرگ میتونه از ذهنم پاک کنه..

قبلا یه وقتایی حالم بد بود؛ الان یه وقتایی حالم خوبه.

من قبول کردم‌ که بهش نمیرسم و مال من نیست، ولی نمیدونم چرا تا به این فکر میکنم که آرزوم چیه و چی میخوام؟ باز هم اون آدم تنها چیزیه که میاد تو ذهنم و آرزوی محال منه..

+...

ببخشمت؟ مگه پامو لگد کردی که بخوام ببخشمت؟ تو قلب منو تیکه پاره کردی..

به درجه‌ای از غم و خستگی رسیدم که حوصله بودن در کنار آدم‌ها رو دیگه خیلی به ندرت دارم و در نهایت مدت زمان ارتباط اجتماعی که میتونم داشته باشم حدودا دو ساعته و بعدش باید برگردم به اتاقم