نیمه شبِ بدون تو؛

سلام

قربونت برم‌ خوبی از خودته🥹✨️

خیلی خوبیییی(:😭

ولی هیچی بدتر از این نیست که حس کنی قبلا بیشتر دوست داشت....

من توى نشون دادن احساساتم اونقدر بدم، كه حتی اگه تمام دنيامو بهت بدم، باز فكر مى‌كنی برام مهم نيستی.

باشه عزیزم هرطور راحتی. نباش، نیا، هیچوقت شروع نشو، دیگه واقعا مهم نیست.

+++++

من از پایان‌ها بیزارم، از آخرین قسمت‌ها، آخرین روزها، آخرین خاطره‌ها، آخرین بارها، از تمام شدن سال‌ها، رابطه‌ها و آدم‌ها. حتی وقتی پایان زیباست، بازهم پایان است.

این میل به رفتن از کجا میاد؟ میل به غیب شدن. ناپدید شدن. از سوشال مدیا، خونه، از جمع دوستا. این میل دائمی به ول کردن همه چیز و همه کس همیشه آماده‌ی رفتن بودن.

ترجيحم دوست داشتنيه كه كم كم جلو بره زود عنوان نشه خوب پخته بشه روی شاخه برسه عجله توش نباشه ريشه‌ای باشه تا دوست داشتن هيجانى و باشدت بالا.

:)

من وقتی شرایط سخت می‌شه نمی‌رم؛ من وقتی می‌رم که ببینم تلاش‌هام به چشم نمی‌آد. وقتی می‌رم که ببینم هرکاری کنم باز کافی نیستم. وقتی می‌رم که بدونم ارزش کارهام دونسته نمی‌شه. وقتی می‌رم که بدونم قد من احترام گذاشته نمی‌شه. من وقتی می‌رم که بفهمم اندازه‌ای که برای من مهمه، برای طرف مقابل مهم نیست.

:)

من به تک‌تک رفتارها فکر می‌کنم؛ به جزئی‌ترین نگاه‌ها، به لحن‌ها، به حرف‌ها فکر می‌کنم. به احساساتِ پشتِ کلمات فکر می‌کنم. من حواسم به همه‌چیز هست، و دقیقاً غم‌انگیزترین قسمت زندگیم همین‌جاست.

حق با تو بود من دوقطبی بودم، ولی قطبِ خوبم مال تو بود.

شاید تو یادت بره چی گفتی ولی من اصلا یادم نمیره چی شنیدم.

‏به‌ جز دلتنگی بی‌پایانم برای تو، دلتنگ خودمم هستم؛ همون ورژنی از خودم که فقط با تو امکان وجود داشت.