نیمه شبِ بدون تو؛

:)

در نهایت آدما گند میزنن به تصوراتی که ازشون ساختی.

انقد از همه زده شدم ترجیح میدم روزا خواب باشم و شبا بیدار...

سردرد توی مغزش پیچیده بود، مسکن را قورت داد و سرش را روی زمین سرد گذاشت و به درد فکر کرد، به اینکه اگر درد نبود از کجا می‌شد فهمید زندگی چه چیزهای زیادی کم دارد:))!

اینکه من هنوز منتظر تکست توام و تو کلا من و روزای قشنگی که باهم داشتیم رو فراموش کردی واقعا قلبم و میشکونه.

به یدونه از این شبا نیاز دارم که از ذوق خوابم نبره.

‏من و جن اتاقم نصف شب:

تایپم ادمیه که : داداش،ابجی،دوست،رفیق،پارنترش خودم باشم

با زبونت که هیچی، چطور تونستی با چشمات بهم دروغ بگی؟

انگار شخصیتم دو نفره، یکی میخواد تمام دنیا رو ببینه و اون یکی حتی نمیخواد اتاق رو ترک کنه.

به درک که چون زندگی سختی داشتی داری اینجوری رفتار می‌کنی. مگه ما زندگیمون جشنواره بود که حواسمون به رفتارمون هست.

گفتی جام تو قلبته؟ نه ممنون من خوشم نمیاد وسط خراب خونه باشم عزیزم.

آدما‌ پشیمونت می‌کنن؛ اونقدر‌ که دیگه نمی‌تونی با هیچ‌کدومشون مهربون باشی.

من اینطوریم که سر تا سر بدنم قلبه، نمیتونم سیاست داشته باشم، نمیتونم کم دوست داشته باشم، اگه یکیو دوست دارم با تموم قلبم دوست دارم ولی شماها مث من نباشید.

+++