تراپیست:))
رفتن به کانال در Telegram
نمایش بیشتر
کشور مشخص نشده استدسته بندی مشخص نشده است
906
مشترکین
-1024 ساعت
-597 روز
-18330 روز
آرشیو پست ها
906
تابستون تموم شد؛ با تشکر از دوستای سمی، تلگرام، اینستاگرام، تیک تاک، روابط الکی، شب بیداری، باشه های مشکوک، ادمایی که یهو غریبه شدن، پیام ها و حرف های ارسال نشده و پاک شده، گریه های زیاد، قولای الکی، خاطرات تکراری و دلتنگی های بی صدا...
22 سپتامبر, 21:05
906
عزیزم؛ من پرم از چیزهایی که براشون ذوق کردم و نشدن، چیزهایی که براشون تلاش کردم و بی نتیجه موندن، چیزهایی که براشون صبر کردم و بدست نیومدن..
22 سپتامبر, 16:30
906
تصور کن یه روز از خواب بیدار شی و ببینی هیچکس روی زمین دیگه نمیتونه دروغ بگه؛ نه برای حفظ آبرو، نه برای فرار از دردسر، نه حتی برای خوشحال کردن کسی. دنیا احتمالاً خیلی صادقتر میشه، ولی معلوم نیست لزوماً جای راحتتری برای زندگی باشه.
21 سپتامبر, 18:32
906
یه وقتایی زندگی هیچ اتفاق خاصی نداره؛ نه خبر بدی، نه اتفاق عجیبی. فقط یه روز معمولیه که بیدلیل دلت گرفته، چایِ کنار دستت سرد شده، آهنگ داره پخش میشه و تو به یه نقطه خیره موندی؛ انگار منتظری یه چیزی از راه برسه و حالِ این روز معمولی رو عوض کنه.
21 سپتامبر, 16:42
906
مدتیه حس میکنم بین چیزی که واقعاً هستم و چیزی که به بقیه نشون میدم، فاصلهی زیادی افتاده. جلوی همه همون حرفهای همیشگی رو میزنم، میخندم، شوخی میکنم و طوری رفتار میکنم که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، اما خودم میدونم چقدر از درون تغییر کردم. دیگه برای خیلی چیزها ذوق سابق رو ندارم و حتی چیزهایی که یه زمانی میتونستن کل روزم رو بسازن، الان فقط چند دقیقه حواسم رو پرت میکنن. شاید عجیبترین قسمت ماجرا اینه که حتی نمیتونم بگم دقیقاً چی میخوام؛ فقط مطمئنم چیزی که الان دارم، شبیه زندگیای نیست که قبلاً برای خودم تصور میکردم.
21 سپتامبر, 05:58
906
دیگه نه دلم توضیح میخواد، نه عذرخواهی، نه برگشتن؛ فقط کاش یه روز برسه که اسم بعضی آدما رو بشنوم و یادم نیاد چقدر برای موندنشون از خودم کم کردم.
21 سپتامبر, 03:38
906
من دیگه دنبال آدمی نیستم که همهچیزو درست کنه؛ فقط یکی که وقتی حرف میزنم، وسط حرفم دنبال جواب نگرده و بذاره برای چند دقیقه هم که شده، حرفام فقط حرف باشن.
20 سپتامبر, 15:51
906
یه مدت فکر میکردم فقط حالم بده، ولی بعد فهمیدم چیزی بیشتر از حالِ بد عوض شده؛ انگار علاقهم به خیلی چیزایی که قبلاً ذوقم میآورد، بیسروصدا خاموش شده.
19 سپتامبر, 16:30
906
من از اون مدل آدمایی نیستم که برای هر چیزی دنبال مقصر بگردم؛ بعضی اتفاقها فقط میافتن و بعدش یه نسخهی جدید از تو باقی میذارن. نسخهای که کمتر هیجانزده میشه، بیشتر فکر میکنه، دیرتر اعتماد میکنه و برای چیزایی که قبلاً براش مهم بودن، راحتتر شونه بالا میاندازه. نه اینکه بیاحساس شده باشم، فقط فهمیدم قرار نیست هر چیزی که وارد زندگیم میشه، تا آخرش همونقدر مهم بمونه. الان بیشتر از هر چیزی، دلم یه زندگی معمولی میخواد؛ بدون داستان اضافه، بدون نقش بازی کردن و بدون اینکه مجبور باشم خودمو برای کسی توضیح بدم.
18 سپتامبر, 18:21
906
هیچچیز به اندازهی عادت کردن به نبودنِ یه نفر عجیب نیست؛ یه روز میرسه که دیگه منتظرش نیستی، ولی هنوز یادت نرفته چقدر دلت میخواست بمونه.
17 سپتامبر, 16:37
906
یه مدت که میگذره، میفهمی همهچیز قرار نیست معنی خاصی داشته باشه. قرار نیست هر اتفاقی یه درس بزرگ باشه یا هر آدمی یه دلیل برای اومدن و رفتن داشته باشه. بعضی چیزا فقط اتفاق میافتن و تموم میشن؛ بدون پایانِ قشنگ، بدون جواب، بدون اینکه لازم باشه براشون داستان بسازی. شاید بالغ شدن همین باشه که قبول کنی همهچیز قرار نیست قابل فهم باشه.
17 سپتامبر, 10:57
906
یه روزایی فقط دلم میخواد همهچی طبق دلم پیش بره.
نه کسی ناراحتم کنه، نه مجبور باشم چیزی رو تحمل کنم.
فقط یه روزِ معمولی که آخرش دلم نگیره.
16 سپتامبر, 17:47
906
بعضی زخما دیده نمیشن،
ولی کاری میکنن چیزایی که قبلاً خوشحالت میکردن، دیگه مزهای نداشته باشن.
بدترین قسمتش اینه که خودتم نمیفهمی از کی اینطوری شدی.
16 سپتامبر, 16:30
906
هیچوقت به کسی که کم حرف شده نگو چرا اینجوری شدی؛ شاید فقط دیگه حوصله نداره هر چیزی که توی دلشه رو برای بقیه توضیح بده.
15 سپتامبر, 17:30
906
من از اون آدمام که ممکنه برای یه تصمیم کوچیک، سه ساعت توی ذهنم جلسه برگزار کنم و آخرش هم به این نتیجه برسم که «ولش کن، فردا تصمیم میگیرم». بعد فردا هم دقیقاً همون کارو تکرار کنم. مغزم برای سادهترین اتفاقها سناریو مینویسه، پایانبندی عوض میکنه، دیالوگها رو بازنویسی میکنه و در نهایت خودش هم از دست خودش کلافه میشه. عجیبتر اینکه برای مشکلات واقعی همیشه یه راهی پیدا میکنم، ولی برای انتخاب بین دو مدل لباس میتونم وارد مرحلهای از بحران بشم که انگار قرار نیست فقط لباس بپوشم؛ قراره درباره آیندهام تصمیم بگیرم.
15 سپتامبر, 16:30
906
یه وقتایی آدم از چیزی ناراحت نیست، فقط دیگه مثل قبل ذوق نمیکنه. نه اینکه همهچیز براش بیارزش شده باشه، فقط اون هیجانی که قبلاً برای کوچکترین اتفاقها داشت، کمکم جاش رو به یه بیتفاوتی عجیب داده. چیزهایی که یه زمانی میتونستن کل روزش رو بسازن، الان فقط از کنارش رد میشن و حتی حوصله نمیکنه دربارهشون حرف بزنه. شاید عجیبترین قسمت ماجرا اینه که خودش هم دقیقاً نمیفهمه از کی اینطوری شد؛ فقط یه روز به خودش میاد و میبینه خیلی چیزها هنوز سر جاشونن، ولی خودش دیگه همون آدم قبلی نیست.
14 سپتامبر, 18:55
