𝐌𝐎𝐎𝐃

.چسباندن

آهنگ اگه حتی بین ما فاصله یک نفسهههه

مرا لابه‌لای موسیقی، غم و شادی، خواب و بیداری، خاطره‌ها و دلتنگی‌ها دریاب؛ آنجا که کلمات از گفتنِ من عاجزند.

و او کسی بود که حتی تصور آغوشش، صدایش، چشم هایش، خنده هایش و حضورش نیز مرا از غم نجات می‌داد.

ادم برای یسری اتفاقات ، همیشه غمگین میمونه . . ‌.

نمی‌دانم این چه حالی‌ست که نه می‌شود آرامش کرد، نه می‌شود از آن گریخت... فقط می‌مانی و دلی که بی‌دلیل، هر لحظه بیشتر هوایِ یک نفر را می‌کند.

اینستاگرام تا تورو برنگردونه به اکست، دست از ساجست کردن برنمیداره.

.ارسال به -1004305394738

و اما عزیز من ، بله همینطور بود . . ‌.

.ارسال به -1004305394738

یکی می‌گفت: «بعد از جدایی، بعضی آدما خودشون بهترین دلیلِ فراموش شدنن؛ ردفلگ‌هاشونو یکی‌یکی رو می‌کنن، خودشون خودشونو از چشم می‌ندازن و با هر رفتارشون، کاری می‌کنن آدم مطمئن‌تر بشه که رفتنش درست بوده.

اگر یه روز منو با یکی دیگه دیدی؛ بدون تمرین فراموش کردن تو بوده، نه تجربه ی عشق دوباره.

هیچ‌کس به اندازه‌ی آن دو نفری که میگویند «فقط دوست هستیم »، برای هم دلتنگ نمی‌شوند، عشوه نمی آیند و انکار نمی‌کنند... بعضی رابطه‌ها اسم ندارند نه اینکه بی اسم باشند ، فقط جرئت اعتراف کردن ندارند.

امروز یه توضیح جالب راجب هوش هیجانی خوندم که خیلی حق بود: هوش هیجانی یعنی اجازه ندهی احساساتت فورا به رفتار تبدیل شوند. هر چه فاصله بیشتری بین آنچه حس میکنی و آنچه انجام میدهی ایجاد کنی، کنترل بیشتری بر خودت خواهی داشت.