نـیـلـدا

سلام. اگه اینجارو می خونید این پیامو فوروارد کنید تا منم ازتون فوروارد کنم.⭐️

انقدر حضورش قشنگه ؛که هر جا قدم بزنه اونجارو قشنگ میکنه ،هرجا بره قشنگ میشه همونجا و این ادم قشنگ نیمه ی منه ،که کنارش چشام میخنده، لبم میخنده،قلبم میخنده، همه وجودم کنارش میخنده . من اینو توی دنیا با هیچی عوض نمیکنم .

امروز، روزِ آمدنِ من است؛ روزی دیگر از پاییز، و سالی دیگر از عمرِ کوتاهِ من. شمعی روشن می‌شود، آرزویی در دل می‌ماند و زمان، آرام و بی‌صدا، از کنارمان می‌گذرد. امروز نه در پیِ روزهای رفته‌ام و نه دل‌نگرانِ روزهای نیامده؛ تنها دلم می‌خواهد در سالِ تازه‌ی زندگی‌ام، جهان کمی مهربان‌تر باشد و دلِ من، اندکی آرام‌تر. به افتخارِ تمامِ آنچه گذشت، تمامِ آنچه آموختم، و تمامِ رؤیاهایی که هنوز در گوشه‌ای از دلم چشم‌به‌راهِ به حقیقت پیوستن‌اند. زادروزم مبارک؛ به امیدِ روزهایی که بوی زندگی بدهند.

‏یهو به قدری ناراحت می‌شم و پرت می‌شم تو گودال غم و ناراحتی، انگار من نبودم که همین چند ساعت پیش می‌خندیدم‌

‏انگار یه شمعی درونم خاموش شده که به این آسونیا دوباره روشن نمیشه.

دِل در دست؛ اشک‌هایم را به پایین سر می‌دهم. دیگر به کاری نمی‌آمد، رهایش می‌کنم. دِلم را می‌گویم.

تقریباً از اشک خفه شده ام و نفس هایم نامنظم است.

وقتی ذهنم تاب نگه داشتنش را ندارد، به کاغذ پناه می برم.

من میدونم اگه برم، دیگه برنمیگردم. شاید برا همینه که تا آخرین لحظه همه تلاشمو می‌کنم.

خنده اش همچون دارویی برای روح زحمی من است.