اَز تو چه‌‌پِنهون؛

آخوند پریزاد یک جمله ای گفت که خیلی باهاش حال کردم،گفت: «آهن وقتی گداخته میشه،سرخ میشه،از کوره دربیاد سرد میشه،اما وقتی غذا داغ بشه پخته میشه،ما باید پخته بشیم نه سرخ و داغ.»

من همیشه تو حرم،قلبمو یه گوشه پریزاد جا میزارم تا برگردمو دوباره جاش بزارم.

حالِ ما دیوانگان از دم خراب است.

دلم بلیط می‌خواد به هرجا که آقای خامنه‌ای می‌ره. آقای خامنه‌ای جای بد نمی‌ره؛ قم، نجف، کربلا، مشهد، بهشت.

تسلیت به ما مردم ایران،که حجاب معاصرت نگذاشت تو را چنان که باید بشناسیم. ./محسن چاووشی/.

«ای ساربان،آهسته رو،کآرام جانم می‌رود.»

باید برخاست،طریق انتظار نشستی نیست،که رشته وفا گسستنی نیست،که عهد عاشقان شکستنی نیست.

خدایا دلم تو جوونی از بس داغ دیده، دیگه تحمل«اللهم اِنّا لا نَعلمُ منهم اِلّا خَیرا»بعدی رو نداره.بسه خدایا،بسه.

«اللهم اِنّا لا نَعلمُ منهم اِلّا خَیرا.»

کنترل نفس،مهم ترین کار تو زندگیه هر فرده،همچنین سخت ترین کاره.اگر میخوای تو زندگیت بدبختی پشت بدبختی نیاد سراغت باید افسار این شتر لوک و سرکش رو به دست بگیری.به قول آیت‌الله جاودان«اگر کسی در جنگ کشته شود یک بار شهید شده ولی اگر کسی با هوای نفسش بجنگد هر روز شهید میشود».

در«گاهی دل،از غم مالامال میشه»ترین حالت ممکنم.

به روزِ واقعه، تابوتِ ما زِ سرو کنید که می‌رَویم به داغِ بلندبالایی.

بیا در حد یه چایی،بشینیم به خاطر غم این روزا گریه کنیم.

[تو می‌روی به سلامت،سلام ما‌برسانی.]

هیچ کجا برای ما نشود،کربلای سیدالشهداء.

شدی سمت حرم راهی،تو با بقیةاللهی،میگفتن تو پناهگاهی،تو خونه زدنت.